Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

Ĺť Agnieszka Marianna Marunowska (ID: psb.14915.3)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Najbliższa rodzina uczestnika Sejmu Wielkiego
Waga koligacji PSB: 148 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater Wiki, człowiek teatru, ma nekrolog w Kur. Warsz.


rodzice Zaloguj się
1730
   ? ?
|    |
2    3



|
Agnieszka Marianna Marunowska, bohater Wiki, 1755-1831
ilustracja

Rodzice

  • Zaloguj się
  • Urodzony prawdopodobnie w roku 1730
  • zmarł
  •  
  • ? ?
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • Mąż (ślub: dnia 7 VIII 1770, Warszawa, ): Tomasz Truskolaski, bohater Wiki 1750-1797, dzieci:
    1. Ĺť Józefa Wiktoria Franciszka Truskolaska bohater PSB i Wiki , człowiek teatru , ma nekrolog w Kur. Warsz. 1781-1849
       & Stanisław Halka-Ledóchowski z Leduchowa h. Szaława bohater PSB , (linia: Antoni Ledóchowski 14.63.144) 1764-1819
    2. M Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1790-1845
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. **Agnieszka Marianna Marunowska**
    2. Ĺť Zaloguj się bohater PSB , człowiek teatru 1763-1816
      ■  & Zaloguj się bohater PSB , człowiek teatru 1750-1827 dzieci: | Ĺť Zaloguj się 1781 |
      ■  & Zaloguj się bohater PSB i Wiki , człowiek teatru , ma nekrolog w Kur. Warsz. , znani literaci 1757-1829 dzieci: | Ĺť Zaloguj się 1786-1866| M Zaloguj się 1788-1813| M Zaloguj się 1790-1800| M Zaloguj się 1794-1860 |
    3. Ĺť Zaloguj się człowiek teatru 1766-1792

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. LEDÓCHOWSKA Józefa Wiktoria (1781-1849) aktorka
    2. LEDÓCHOWSKI Stanisław (1764-1819) powstaniec kościuszkowski, konsyliarz
    3. PIEROŻYŃSKA Marianna Franciszka (1764-1816) aktorka, śpiewaczka
    4. BOGUSŁAWSKI Wojciech (1757-1829) dyrektor teatru, aktor
    5. OSIŃSKA Rozalia (1786-1866) aktorka
    6. LEDÓCHOWSKI Franciszek Antoni (1728-1783) starosta włodzimierski, wojewoda czernihowski
    7. PIEROŻYŃSKI Leon (ok. 1745/53-1827) dramatopisarz, poeta, aktor
    8. LEDÓCHOWSKI Antoni (1755-1835) poseł, publicysta, misjonarz
    9. OSIŃSKI Ludwik (1775-1838) poeta, tłumacz, krytyk, profesor
    10. DMUSZEWSKA Konstancja (1784-1854) Śpiewaczka
    11. BOGUSŁAWSKI Stanisław (1805-1870) komediopisarz
    12. NACEWICZÓWNA Marianna Aniela (1801-1854) aktorka
    13. OSTROWSKI Antoni Jan (1782-1845) założyciel Tomaszowa Mazowieckiego, senator
    14. OSTROWSKI Władysław Tomasz (1790-1869) podpułkownik, marszałek sejmu powstańczego
    15. MIĄCZYŃSKI Piotr Michał (1695-1776) kasztelan chełmski, wojewoda czernihowski
    16. OSTROWSKI Tomasz Adam (1735-1817) podskarbi, senator wojewoda
    17. CZAPSKI Michał (1702-1797) wojewoda malborski
    18. LEDÓCHOWSKI Franciszek (zm. 1704) kasztelan wołyński
    19. LEDÓCHOWSKI Ignacy Hilary (1789-1870) generał brygady WP, komendant w powstaniu 1831
    20. ALEKSANDROWICZ Stanisław (1781-1826) poseł, senator, kasztelan

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      TRUSKOLASKA, Truskolawska, Truskulawska, Agnieszka Marianna, z Marunowskich (1755 Warszawa - 30 X 1831 Warszawa), aktorka, śpiewaczka, antreprener
      Była siostrą - Teofili Marunowskiej i - Franciszki Pierożyńskiej, żoną => Tomasza T. (ślub w Warszawie 7 VIII 1770), matką => Józefy Ledóchowskiej. W 1774 wstąpiła wraz z mężem do zespołu T. Narodowego w Warszawie. Szybko zdobyła w nim czołowe miejsce. Po śmierci J. Sikorskiej (1775) objęła role pierwszych amantek. Prawdopodobnie nie debiutem (jak podał W. Bogusławski), ale pierwszą jej znaczniejszą rolą była Marysia w „Nędzniku” (1776). Wielki sukces odniosła w rolach bohaterek mieszczańskiej dramy: Eugenii („Eugenia"; premiera pol. ok. 1777) i Pani Bewerlej („Bewerlej, czyli Gracz angielski"). W 1778 wymieniono ją oraz K. Świerzawskiego, K. Owsińskiego i K. Gronowiczową w „Journal Litteraire de Varsovie” jako tych aktorów pol., którzy „teatrowe reguły znają i wpatrywali się pilnie w naturę, zanim ją zaczęli udawać na scenie”. W 1779 debiutowała jako śpiewaczka w partii Eurylli („Dla miłości zmyślone szaleństwo"). W lipcu 1780 wraz z mężem i K. Owsińskim potajemnie wyjechała z Warszawy do Lwowa (wg współczesnego „gazeciarza” T. Ostrowskiego, „długi poczynione przez nich były tylko pretekstem porzucenia Warszawy, a w rzeczy samej ciągną ich do Lwowa dla otwarcia tam polskiego teatrum” (cyt. wg „Teatr Narodowy 1765-1794"). We Lwowie utworzyli oni pierwszą w tym mieście antrepryzę t. pol. (działała do września 1783). Następnie, po krótkim okresie występów w Lublinie, T. wróciła z mężem do Warszawy (występy od 23 XI 1783). W październiku i listopadzie 1784 występowała z częścią zespołu warsz. (pod kier. Bogusławskiego) w Grodnie, w styczniu 1785 w Dubnie. Następnie na pewien czas opuściła scenę. Od 7 V 1786 do 1789 i od 21 IV 1792 do 1794 (w przerwie nigdzie nie występowała) należała ponownie do zespołu warsz. T. Narodowego. 26 XI1792 odniosła wielki sukces w roli tyt. w „Meropie” (pierwszej tragedii wystawionej na scenie T. Narodowego); król kazał J. Monaldiemu odlać statuetkę przedstawiającą T. w roli Meropy. W listopadzie 1793 T. usiłowała za pośrednictwem swego protektora, księcia eks-podkomorzego K. Poniatowskiego (brata króla), odebrać Bogusławskiemu dyrekcję T. Narodowego, ale bez powodzenia: po stronie Bogusławskiego stanęła publiczność (jak pisał J. Dembowski „publicum było mocniejsze. Truskolaska wygwizdana, Bogusławski oklaskami zachęcony, żeby teatrum dyrygował"; cyt. wg „Teatr Narodowy 1765-94"). Po 1794 pozostała wraz z mężem w Warszawie. Od jesieni 1795 występowała w antrepryzie męża; w lecie 1797 brała udział w występach gościnnych zespołu w Poznaniu, Gdańsku i Łowiczu. Po śmierci męża (4 XI 1797) objęła kierownictwo zespołu i prowadziła go do wiosny 1799 (do marca 1799 w sali teatr. w pałacu Radziwiłłowskim, potem w t. na placu Krasińskich). Niepowodzenia finansowe skłoniły ją do zawarcia w maju 1799 spółki z przybyłym ze Lwowa Bogusławskim (ale już w lipcu umowa została zmieniona i dyr. T. Narodowego został sam Bogusławski). Mimo obopólnej niechęci T. pozostała w zespole Bogusławskiego. W lecie 1801 kierowała nominalnie (w rzeczywistości kierownikiem był Bogusławski) zespołem warsz. na występach w Kaliszu. Korzystając z kłopotów Bogusławskiego wynikłych z wystawienia „Ottona z Wittelsbach” próbowała wówczas (bezskutecznie) odzyskać władzę nad teatrem. W 1802 odniosła ostatni wielki sukces w roli Kamili („Horacjusze"). 20 I 1803 opuściła zespół T. Narodowego. Odtąd występowała sporadycznie (towarzysząc występom córki, Józefy Ledóchowskiej). Ostatnia pewna wiadomość o występie T. pochodzi z 22 II 1811: grała w T. Narodowym rolę Bony w „Barbarze Radziwiłłównie” F. Wężyka. Podobno wystąpiła jeszcze w 1819 w Wilnie (grała tam Ledóchowska, której T. towarzyszyła). ,Zdaje się, że natura czyni sobie częstokroć igraszkę - pisał Bogusławski - zlewając w jednę osobę tyle razem doskonałości, ile ich między wiele innych podziela. Dając JPani Truskolaskiej najpiękniejszą postać, delikatność płci, poruszenia ciała szykowne, twarz pełną wdzięków, oczy, których spojrzenia zachwycały, wymowę pieszczącą uszy, podobało jej się jeszcze obdarzyć ją przyjemnym do śpiewania głosem”. Jak pisał A.K. Czartoryski „wspaniałość osoby, wdzięk twarzy, głosu przyjemność, kibić i gracja w jestach i w ruszeniu przeznaczały ją do ról czułych i do ról poważnych” (cyt. wg „Teatr Narodowy 1765-94"). Obok „smutnych amantek” grała również „przewybornie” komiczne i subretki. W rolach „czułych i poważnych” była jednak niezrównana. „Widzę jeszcze - pisał Bogusławski ok. 1820 - żonę Bewerleja idącą z latarnią szukać w nocy obłąkanego męża! Słyszę ów krzyk, kiedy go rozciągnionego na kamieniach znajduje! Owe do Stwórcy przesyłane modły: We łzach chęci moje zasyłam Ci, o Boże! Widzę łzami przepełnione oczy wzniesione ku niebu..., oczy, których widok powszechne wymuszał westchnienia”. Kiedy grała Eugenię, „nie mogli widze bez poruszenia aż do łez patrzeć na owe bolesne walki, jakie uczuwało serce Eugenii między miłością, honorem i naturą.” Mimo niechęci, jaką do niej żywił, Bogusławski do końca życia pozostawał pod urokiem jej gry; „tej sceny zapomnieć nie mogę - pisał o Eugenii - kiedy zniewolona prawdziwym żalem zwodziciela u nóg jej przebaczenia wzywającego, z nieopisanym matczynej miłości uczuciem wymawia one słowa: Przebaczenie twojej winy w moich się wnętrznościach znajduje!” T. nie miała wykształcenia (była półanalfabetką). Gry aktorskiej uczyła się - jak wszyscy ówcześni aktorzy - na scenie. Prawdopodobnie dopiero przed wystąpieniem w roli Meropy była - wg relacji A. Nakwaskiej - „kształcona przez dwie damy, których częste w Paryżu przemieszkiwanie z dobrą lecz dawniejszą szkołą francuską dostatecznie obznajmiło. Księżna jenerałowa Czartoryska i jej bratowa, księżna marszałkowa Lubomirska, uczyły ją, jak odgrywać tragedie na wzór Clairon, Arnoult, dwóch aktorek przed rewolucją w Paryżu wsławionych” (cyt. wg „Pamiętnik Teatralny” 1954, z. 3/4). Zdobyte doświadczenie aktorskie T. przekazała córce i innym aktorom, których uczyła podczas prowadzenia antrepryzy (np. M. Szymanowskiemu). Była powszechnie uznawana za największą aktorkę swojej epoki i korzystała ze szczególnych uprawnień (m.in. otrzymywała pensję ze szkatuły królewskiej). Jej liczne romanse znalazły odbicie nie tylko w pamiętnikach epoki, ale także w wielu satyrach i paszkwilach. Ważniejsze role T. (poza wymienionymi): Teresa („Teresa, albo Triumf cnoty"), Fanatycka („Świętoszek zmyślony"), Minna („Minna von Barnhelm, czyli Szczęście żołnierskie"), Cześnikowa („Małżeństwo w rozwodzie"), Podstolina („Fircyk w zalotach"), Roxelana („Soliman II, czyli Trzy sułtanki"), Kleantis („Demokryt, czyli Rozkochany filozof"), Galatea („Pigmalion i Galatea, czyli Obraz kobiet"), Izabela („Przebiegi miłosne"), Starościna („Powrót posła"), Jadwiga („Kazimierz Wielki"), Starościna („Szkoła obmowy"), Królowa („Hamlet"), Elżbieta („Hrabia Essex").

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.61332.3
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.81707.1
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.81708.2
      Nekrolog w „Kurierze Warszawskim” 297/1831 http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/editions-content?id=28618 (za: A. Tyszka, Nekrologi Kuriera Warszawskiego):
      Agnieszka z Marynowskich TRUSKOLASKA
      nazywana matką teatru polskiego, król Stanisław August kazał rzeźbiarzowi Monaldemu zrobić jej popiersie, dyrektorka teatru w Warszawie 1795-1800, od 20 lat zostawała przy swej córce artystce dramatycznej Ledóchowskiej; zm. 31 X 1831 doczekaszy lat 75 i pół

      Polski Słownik Biograficzny t. 16 str. 616: psb.14915.3
      Polski Słownik Biograficzny t. 26 str. 138: psb.22542.3
      sw.46489 Wikipedia: daty urodzenia i śmierci

    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 870.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 19.08.2019.
    © 2002-2018 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie
    IP: 3.226.251.81