Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 
Proszę przeczytać list do czytelników Wielkiej genealogii Minakowskiego

Ĺť Aleksandra Laura Barbara Łatko-Kobylińska z Kobylina h. Prus (II) (ID: psb.15739.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 83 [wyłącz kolorowanie] [?]

zdjęcia z Album.Wielcy.pl:

dodaj nowe zdjęcie


bohater PSB, człowiek teatru


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie Zaloguj się
1750
   ?    ?    ?
&    &    &    &
Zaloguj się
1740
   ?    ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się
1790
   Zaloguj się
1800
   ? ?
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się
1820
   Zaloguj się
1820
|    |
2    3



|
Aleksandra Laura Barbara Łatko-Kobylińska z Kobylina h. Prus (II), bohater PSB, 1853-1920
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Zaloguj się
  • Urodzony prawdopodobnie w roku 1820
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona prawdopodobnie w roku 1820
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • Mąż (ślub: w roku 1872): Zaloguj się 1840
  • ilustracja
  • Mąż (ślub: dnia 10 I 1895): Zaloguj się 1858-1910
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. **Aleksandra Laura Barbara Łatko-Kobylińska z Kobylina h. Prus (II)**
    2. M Zaloguj się 1860
    3. M Zaloguj się 1867

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się 1820
      ■  & Zaloguj się 1820 dzieci: | Ĺť Aleksandra Laura Barbara Łatko-Kobylińska z Kobylina h. Prus (II) 1853-1920| M Zaloguj się 1860| M Zaloguj się 1867 |

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. KORYTKO Eugeniusz (1842-1914) powstaniec 1863, emigrant
    2. KARWOWSKI Jan Joachim (1798-1870) powstaniec, działacz emigracyjny 10°
    3. FREDRO Jan (zm. ok. 1591) kasztelan przemyski 11°
    4. HERBURT Mikołaj z Dziedziłowa (ok. 1544-1602) wojewoda ruski 11°
    5. DZIEDUSZYCKI Jerzy (1575-1641) kasztelan lubaczowski 11°
    6. DROHOJOWSKI Stanisław (1529-1583) urzędnik królewski 11°
    7. KARWOWSKI Stanisław Walenty (1848-1910) działacz emigracyjny w Paryżu 11°
    8. DORANT Roman Józef (1794-1883) major 11°
    9. STADNICKI Stanisław z Ożomli na Lesku h. Szreniawa (zm. 1610) kasztelan przemyski 11°
    10. STADNICKI Andrzej h. Drużyna (zm. 1551) podkomorzy przemyski, potem kasztelan sanocki 11°
    11. RUTKOWSKI Jan (1886-1949) historyk gospodarczy, profesor Uniwersytetu Poznańskiego 11°
    12. STANO Andrzej h. Gozdawa (zm. 1659) podkomorzy sanocki, poseł na sejmy 11°
    13. STECKI Kazimierz Stanisław h. Radwan (między 1661 a 1678 - 1748), podczaszy żytomierski, chorąży, poseł na sejmy, kasztelan kijowski 11°
    14. STANISŁAWSKI Baltazar h. Pilawa (zm. 1610) podskarbi koronny 12°
    15. HERBURT Jan z Fulsztyna (1568-1626) kasztelan kamieniecki 12°
    16. HERBURT Piotr (1485-1532) podkomorzy lwowski 12°
    17. HERBURT Stanisław (przed 1524-1584) kasztelan lwowski 12°
    18. STADNICKI Adam h. Szreniawa (ok. 1563-1615) wojewoda bełski 12°
    19. STADNICKI Mikołaj ze Żmigrodu h. Drużyna (ok. 1446-1490) kasztelan przemyski, wojewoda bełski 12°
    20. STANO Jerzy z Nowotańca h. Gozdawa (zm. po 1638) chorąży sanocki, starosta sądecki 12°

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      LUDE Aleksandra Laura Barbara, z Kobylińskich, 2° v. Żmurkowa (1 XI 1853 Lwów - 19 III 1920 Warszawa), aktorka
      Była córką Józefa Kobylińskiego, intendenta t. lwow., i Antoniny z Batowskich. W 1872 wyszła za mąż za majora wojsk austr., barona F. Ludę von Schleswig-Holstein. Po śmierci męża L. wstąpiła do teatru. M. Chomiński pisał, że zaczęła występować w operetce w Niemczech pod arystokratycznym nazwiskiem męża, chcąc zmusić jego rodzinę do wypłacenia odszkodowania w zamian za zrezygnowanie z występów. Nie jest to jednak wiadomość pewna. Debiutowała w t. lwow. 17 II 1877 w partii tyt. w „Pięknej Helenie”, a 22 V tego roku w t. krak. w partii Panny Lange („Córka pani Angot"). Zrezygnowała jednak z kariery operetkowej. 30 V 1877 wystąpiła w roli Julii („Pozytywni") w t. krak. i od października została zaangażowana. Po pierwszym sez. A. Zaleski pisał o niej: „przed rokiem dyletantka, dziś już jest artystką, której każdy najwybredniejszy nawet reżyser może spokojnie powierzyć konwersacyjne role salonowe”. W Krakowie grała m.in. Miss Ewę Barnett („Dora"), Blankę („Jan de Thommeray"), Panią Stuart („Oszustka paryska"), Mańkę („Pan Damazy"), Spinozę („Uriel Akosta"), Królową Annę („Szklanka wody"), Alicję („Stare głowy, młode serca"). Pobyt w t. krak. pod kier. S. Koźmiana nauczył ją umiaru w grze i finezyjnego prowadzenia dialogu. 4 VII 1880 debiutowała w WTR w roli Pani de Chatenay („Pomyłka") i po kilku występach otrzymała propozycję zaangażowania do zespołu dramatu. W sez. 1880/81 występowała jeszcze w t. krak., ostatni raz 24 VII 1881 w roli Gabrieli („Rozbitki"). Od 7 X 1881 do końca życia należała do zespołu dramatu WTR (przekształconych potem w T. Miejskie). Wyjeżdżała wielokrotnie na występy gościnne, m.in. do Lwowa (1888), Łodzi (1890, 1893, 1901, 1907), Krakowa (1894, 1900), Poznania (1894, 1898), Wilna (1905). Wyjeżdżała też za granicę dla poznania tamtejszych t” m.in. w 1892 do Petersburga, w 1894 do Paryża, Berlina i Wiednia. 10 I 1895 wyszła powtórnie za mąż za malarza Franciszka Żmurkę i odtąd używała czasem nazwiska Lude-Żmurkowa. 22 V 1908 obchodziła jubileusz trzydziestolecia pracy grając Lady Erlynne („Wachlarz lady Windermere").
      Postawna brunetka, „z figurą pełną gracji, o ruchach gibkich, które płynęły po szlachetnej, szerokiej linii”, była wedle J. Kotarbińskiego przedstawicielką, a nawet mistrzynią „wielkiego stylu komediowego na scenie warszawskiej”. J. Kenig z uznaniem pisał o jej głosie, „stosunkowo małym, ale dobrze postawionym i wybornie używanym” („Słowo” 1892 nr 229). Niezmiernie elegancka, w dziedzinie mody, jak twierdzi P. Owerłło, „była modelem dla całej Warszawy” K. Estreicher sądził, że i w grze „nie ma od niej wytworniejszej”. Występowała przede wszystkim w rolach konwersacyjnych, m.in. takich jak: Baronowa d'Ange („Półświatek"), Księżna de Bouillon („Adrianna Lecouvreur"), Hrabina d'Autreval („Walka kobiet"), Cezaryna („Mąż pieszczony"), Franciszka („Francillon"), Amelia („Oj, mężczyźni, mężczyźni"), Zofia („Flirt"). W tym repertuarze zachwycała krytykę jej gra, „subtelna, wykwintna, wykończona w najdrobniejszych szczegółach, wycieniowana najrozmaiciej”, operująca „spojrzeniem i uśmiechem zawsze dowcipnym, gestem i akcentem głosu zawsze trafnym, nigdy forsownym, starannie unikającym wszelkiego nacisku” (J. Kenig). Odniosła również sukces w roli Małgorzaty Gautier („Dama kameliowa"), którą grała „bardziej realistycznie” niż Modrzejewska, choć „mniej niż Sarah [Bernhardt] nerwowości w nią włożyła” (J. Kenig). Nadto ceniono jej role z repertuaru klasycznego: Gwinonę („Lilla Weneda"), Lady Milford („Intryga i miłość"), zwłaszcza zaś Rozalindę („Jak wam się podoba") i Tytanię („Sen nocy letniej"). Pod koniec życia grywała z powodzeniem role charakterystyczne, m.in. Podstolinę („Zemsta"), Bonę („Królewski jedynak"), Baronową Edingen („Łódź kwiatowa").

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.42643.1
      Epitafium na cm. Powązkowskim:
      I ŻONA JEGO Z LATKO-KOBYLIŃSKICH
      ALEKSANDRA I V BARONOWA LUDE

      Polski Słownik Biograficzny t. 18 str. 167: psb.15739.1

    źródła:
    - pogrzeb: Urz. M. st.W-wy http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=21052
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 17.12.2017.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie