Sejm-Wielki.PL [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
Nazwiska: A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż    Imię Nazwisko: 

M Tadeusz Mazurkiewicz (ID: psb.17459.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 82 [pokoloruj] [?]


bohater PSB, człowiek teatru, poseł na Sejm II RP (1927-1930)


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie ?    ?    Zaloguj się
1787-1845
   Zaloguj się
1790
&    &    &    &
?    ?    Zaloguj się
1795
   Zaloguj się
1800
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się
1820
   Zaloguj się
1830
   Zaloguj się
1830
   Zaloguj się
1830
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się
1860
   Zaloguj się
1860
|    |
2    3



|
Tadeusz Mazurkiewicz, bohater PSB, 1887-1968
herb

Rodzice

herb
  • Zaloguj się
  • Urodzony z grubsza* w roku 1860
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona z grubsza* w roku 1860
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    herb
  • żona (ślub: dnia 7 XII 1918): Zaloguj się, człowiek teatru 1884-1968 , (Rodzice : Zaloguj się 1850 & Zaloguj się 1850) , dzieci:
    1. M Zaloguj się 1910-1950
  • herb
  • żona (ślub: w roku 1965): Zaloguj się 1940-
  • Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się 1860
      ■  & Zaloguj się 1860 dzieci: | M Tadeusz Mazurkiewicz 1887-1968 |
    2. Ż Zaloguj się 1860
      ■  & Zaloguj się 1860 dzieci: | M Tadeusz Mazurkiewicz 1887-1968 |

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. ĆWIERCIAKIEWICZ Józef (1822-1869) dziennikarz
    2. STRYJEŃSKI Zygmunt Karol (1784-1843), generał w powstaniu listopadowym
    3. ĆWIERCZAKIEWICZOWA Lucyna (1829-1901) autorka książek kucharskich
    4. STRYJEŃSKI Jan Karol (ok.1742-1816), szef gwardii konnej litewskiej 11°
    5. STRYJEŃSKA Marianna (1777-1848), pisarka 11°
    6. GRABOWSKI Michał Grzegorz (ok. 1719-1799) generał-lejtnant 11°
    7. GRABOWSKI Paweł (zm. 1780) starosta czchowski 11°
    8. GRABOWSKI Jan Jerzy (zm. 1789) marszałek konfederacji słuckiej 11°
    9. BIERNAWSKI Aleksander (1840-1911) lekarz, emigrant 11°
    10. GRABOWSKI Michał (1773-1812) generał 12°
    11. ROŻNOWSKI Antoni (zm. 1809) podsędek gnieźnieński, poseł 12°
    12. RACIBORSKI Józef (1879-1935) konserwator zabytków, archiwista 12°
    13. REMBOWSKI Marian (1878-1961) inżynier mechanik, wojewoda łódzki i białostocki 12°
    14. ROSZKOWSKI Jan (ok. 1575-1613) poseł, kasztelan santocki, przemęcki, poznański 12°
    15. SOKOŁOWSKA Wanda Natalia (1903-1996) historyk, bibliotekarz 12°
    16. GRABOWSKI Paweł (1759-1794) generał 12°
    17. GRABOWSKI Jerzy (XVIII/XIX w.) generalny inspektor wojsk litewskich 12°
    18. GRABOWSKA Elżbieta (1748/9-1810) kochanka Stanisława Augusta 12°
    19. GRABOWSKI Stefan (1767-1847) generał, minister 12°
    20. GRABOWSKI Michał (zm. ok. 1822) koniuszy WKL 12°

    Podstawa źrodłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980”, t. II, PWN Warszawa 1994:

      MAZURKIEWICZ Tadeusz (30 IX 1887 Dąbrowa Górnicza - 18 VII 1968 Warszawa), dyrygent, dyrektor teatru
      Był synem Józefa M., inżyniera, i Romany z Kamieńskich, mężem => Zofii Zabiełło, potem Aurelii z domu Weishof. Kształcił się w Warszawie, w 1905 brał udział w strajku szkolnym, w 1906 ukończył gimn. realne i Szkołę Muz. przy WTM, gdzie był uczniem m.in. B. Domaniewskiego i M. Karłowicza. Następnie studiował fortepian i dyrygenturę u H. Sitta i A. Nikischa w Królewskim Konserwatorium Muz. w Lipsku, a także był słuchaczem wydz. filoz. tamtejszego uniwersytetu. Uzyskawszy dyplom konserwatorium w 1910, dyrygował na koncertach w Lipsku, i Weimarze. Po powrocie do kraju objął dyr. Tow. Muz. w Piotrkowie, a ok. 1910-16 uczył gry fortepianowej w szkole muz. przy Tow. im. Chopina w Łodzi. W 1912-15 był dyr. Tow. Śpiewaczego „Lutnia” w Łodzi, nast. organizatorem Łódź. Orkiestry Filharmonicznej (pierwszej w dziejach tego miasta; inaug. w grudniu 1915) i kierował nią do końca sez. 1915/16. W sez. 1916/17 został zaangażowany jako kapelmistrz do warsz. T. Wielkiego i 21 XII 1916 poprowadził przedstawienie „Walkiri”. Przygotował tu kilka prem., np. „Tajemnicę Zuzanny” (1917), „Orfeusza” Ch.W. Glucka (1918). W listopadzie i grudniu 1918 był członkiem zarządu Zrzeszenia Artystów Opery Warszawskiej. Pracował w poselstwach poi. w Konstantynopolu i Sofii - tu w Operze Narodowej w 1921 wystawił „Halkę”. W 1922 dyrygował okresowo w teatrze w Trieście i w Palermo oraz doskonalił się w sztuce dyrygenckiej u A. Vigny, nast. w 1923 w Sofii. W 1923-25 znów był dyrygentem w warsz. T. Wielkim (m.in. w 1924 prowadził „Goplanę"). Działał też w Wilnie, gdzie przygotowana przez niego prem. „Aidy” (styczeń 1925) odniosła duży sukces; dyrygował orkiestrą symfoniczną podczas letnich koncertów w Ogrodzie Bernardyńskim, placówce Związku Muzyków, którego byl jednym z założycieli i prezesem (1925-32). Należał też do grona założycieli ZASP-u, a w 1924-26 pełnił funkcję prezesa związku. W 1926 był dyrygentem Opery Objazdowej pod kier. T. Wierzbickiego, m.in. w Gdańsku, Sopocie, Gdyni, uczestniczył w tournee zespołu po Pomorzu dyrygując „Halką” i „Faustem”. Prowadził koncerty Orkiestry Filharmonicznej w Łodzi i koncert dzieł P. Czajkowskiego w Krakowie. W kwietniu 1927 dyrygował w Stanisławowie „Żydówką” i „Traviatą” w wykonaniu artystów opery warszawskiej. Od 1 VI t.r. przez lato dyrygował orkiestrą w Ciechocinku, w czerwcu 1928 koncertami w Dolinie Szwajcarskiej w Warszawie. Występował też przed mikrofonami PR. W 1928 został sprawozdawcą muz. „Epoki”, pisywał również do innych gazet. Przez pewien czas był radnym miejskim, interesował się ruchem amatorskim. W 1930 koncertował w Krakowie, Łodzi, dyrygował w operze warsz. („Madame Butterfly”, „Aida” i „Lohengrin"). W sierpniu 1930 z zespołem lwow. opery i operetki występował w Krakowie, ponadto dyrygował koncertami muz. pol. w Sofii i Belgradzie. W ramach tzw. Opery Górskiej, przygotował w Zakopanem „Halkę” (12-16 VIII 1931). W obliczu groźby zamknięcia opery, zorganizował w 1931 Zrzeszenie Artystów i Pracowników Opery Warsz., które powierzyło mu obowiązki dyr. artyst. T. Wielkiego od stycznia 1932. Od lipca t.r. do grudnia 1934 sprawował je wspólnie z Z. Mossoczym. Pod kier. M. odbyły się prem.: „Franceski da Rimini” i „Turandot”. W marcu 1933 kierował zespołem artystów opery warsz., występującym gościnnie w Bydgoszczy, w grudniu t.r. prowadził „Halkę” w T. Wiekim we Lwowie, gdzie w 1934 gościł znów z zespołem warszawskim. Od kwietnia 1933 do grudnia 1934 był równocześnie kier. muz. PR. Coraz częściej występował za granicą; np. w 1935-37 dyrygował w Wiedniu, Kopenhadze, Sztokholmie, Oslo, Budapeszcie, Rzymie, Bukareszcie, Zagrzebiu. W sez. 1938/39 odbył kolejne zagraniczne tournee. W latach trzydziestych był posłem na Sejm z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Okupację niem. przeżył w Warszawie; udzielał lekcji muzyki. Na inaug. jawnego Krak. T. Powszechnego 15 III 1944 dyrygował „Cyrulikiem sewilskim”. W 1944 i 1945 pełnił obowiązki inspektora orkiestr wojskowych w Lublinie (zorganizował tu 1 I. 1945 wykonanie fragm. „Halki"), potem inspektora orkiestr kolejowych w Min. Komunikacji. W 1945-49 był dyrygentem Sceny Muzyczno-Operowej Miejskich T. Dramatycznych w Warszawie; sprawował kier. muz. „Cyrulika sewilskiego” i „Fausta” (1946), „Halki” i „Sprzedanej narzeczonej” (1947). Po utworzeniu w 1949 Państw. Opery i Filharmonii był jej dyrygentem, nast. od 1951 w Operze warsz. korepetytorem solistów. W 1949-50 prowadził też orkiestrę Warsz. Tow. Muzycznego. Zabierał głos na łamach czasopism, publikował artykuły w programach operowych. W 1958 przeszedł na emeryturę.
      W jego karierze temperament działacza przesłaniał skłonności artyst., w obu dziedzinach ambicje miał większe niż możliwości, a cechy charakteru nie przysparzały mu przyjaciół.

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.25047.1
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.41058.4
      Polski Słownik Biograficzny t. 20 str. 314: psb.17459.1

    źródła:
    - pogrzeb: http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC


    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej prawie 700.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 28.04.2017.
    © 2002-2014 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie