Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

Ĺť Lucyna Mischal (ID: psb.17658.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 30 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB i Wiki, człowiek teatru


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie ?    ?    ?    ?
&    &    &    &
?    ?    ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się
1830
   Zaloguj się
1840
   Zaloguj się
1820
   Zaloguj się
1830
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się
1861-1923
   Zaloguj się
1860-1921
|    |
2    3



|
Lucyna Mischal, bohater PSB, 1886-1953
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Zaloguj się
  • Urodzony około 1861
  • zmarł dnia 5 II 1923 , wiek: prawdopodobnie 62 lat.
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona około 1860
  • zmarła dnia 23 X 1921 , wiek: prawdopodobnie 61 lat.
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • Mąż (ślub: około 1900): Zaloguj się 1880
  • ilustracja
  • Mąż (ślub: w roku 1927): Zaloguj się 1900
  • Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się 1861-1923
      ■  & Zaloguj się 1860-1921 dzieci: | Ĺť Lucyna Mischal 1886-1953 |
    2. Ĺť Zaloguj się 1860-1921
      ■  & Zaloguj się 1861-1923 dzieci: | Ĺť Lucyna Mischal 1886-1953 |
    3. M Zaloguj się 1860 □  & Zaloguj się 1866

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. SIERADZKI Stefan Stanisław (1900-1981) prawnik, dziennikarz 10°
    2. OLSZEWSKI Tadeusz (1920-1943) wojskowy 24°
    3. KARWOWSKI Hugon (1894-1941) lekarz rentgenolog 24°
    4. MAJEWSKI Karol Hubert (1911-1966) fizyk, działacz polityczny, popularyzator nauki 27°
    5. STUDNICKI Stanisław (1913-1981), kapitan żeglugi wielkiej 29°
    6. JARZĘBSKI Józef (1878-1955) skrzypek, pedagog 29°
    7. HAŁACIŃSKI Andrzej Tadeusz (1891-1941) podpułkownik, literat 29°
    8. SIKORSKI Antoni (1884-1946) literat, aktor 29°
    9. GUTKOWSKI Mieczysław Witold (1893-1943) profesor Uniwersytetu Wileńskiego 30°
    10. MORYCIŃSKI Hugon Marian (1904-1973) aktor, reżyser, dyrektor teatru 30°
    11. MASNY Karol (1887-1968) legionista, generał brygady 30°
    12. PARYSKI Antoni Alfred (1865-1935) drukarz, redaktor, publicysta, działacz społeczny 32°
    13. SZEWCZYK Adam (1892-1983) poseł na Sejm Ustawodawczy, działacz oświatowy 32°
    14. MICIŃSKI Tadeusz Teodor (1873-1918) pisarz 32°
    15. HAŁACIŃSKI Kazimierz Ferdynand (1878-1930) bibliofil 32°
    16. SKORACZEWSKI Filip Wawrzyniec (1838-1910) leśnik, powstaniec r. 1863 32°
    17. SZCZEŚNIAK Władysław (1858-1926) biskup sufragan warszawski 33°
    18. SZAREJKO Roman (1900-1990) inżynier mechanik 33°
    19. STASZEWSKI Władysław Soter (1905-1959), aktor 33°
    20. GRZYBOWSKI Marian Piotr (1895-1949) profesor dermatologii 33°

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      MESSAL Lucyna, właśc. L. Mischal, zamężna Sztukowska (16 X 1886 Warszawa - 10 XII 1953 Warszawa), tancerka, śpiewaczka, dyr. teatru
      Była córką Mischala, majstra stolarskiego z Warszawy. 13 I 1896, jeszcze jako uczennica szkoły baletowej, weszła w skład corps de ballet w WTR. W 1901 mianowana koryfejką. W tym czasie rozpoczęła studia wokalne u S. Wołoszki, E. Reszkego i S. Boguckiego oraz lekcje gry scen. u H. Leszczyńskiej. Debiutowała 14 I 1904 w T. Nowości w roli Emilii („Ach, ta wiosna"); w recenzjach oceniono ją b. krytycznie. Występowała więc w balecie, kształcąc w dalszym ciągu głos i dykcję. Po raz drugi debiutowała w operetce dopiero po pięciu latach, 24 III 1909, w partii Saffi („Baron cygański"). Ten debiut uznano za świetny. „Jest wybornie przygotowana do występów nie tylko w operetce” - pisał A. Dobrowolski w „Kurierze Warszawskim”. - „Głos świetnie postawiony świadczy o poważnych studiach. Brzmi dźwięcznie i silnie, oddaje emisję prawidłową, pozwała rozwinąć wszystkie zasoby wokalne”. „Interpretacja pełna smaku obok gry sympatycznej i żywej”. Odtąd stała się primadonną operetki WTR. Śpiewała kolejno Violettę („Piękność z Nowego Jorku"), Eurydykę („Orfeusz w piekle"), Helenę („Piękna Helena") zdobywając coraz większe powodzenie i usuwając w cień starszą od siebie o dziesięć lat W. Kawecką, dotychczasową primadonnę operetki. Często wyjeżdżała na występy gościnne, wszędzie zdobywając ogromne powodzenie; m.in. w grudniu 1910 śpiewała w Łodzi, w lecie 1911 w Moskwie, w lutym 1913 w Kijowie, w lipcu tego roku w Petersburgu. W czasie I wojny świat. przebywała w Rosji (od 1915) występując w Petersburgu, Kijowie, Moskwie, Odessie i Baku. Pierwszy występ M. po powrocie do Warszawy (14 IX 1918) stał się manifestacją publiczności. Znowu objęła główne partie operetkowe w warsz. T. Nowości, a recenzenci określali każdą z jej ról jako „arcydzieło kunsztu w śpiewie, tańcu i pełnej smaku grze scenicznej” („Kurier Warszawski” 1920 nr 59). W 1922 (czerwiec, lipiec) występowała gościnnie w Lublinie, jesienią wyjechała za granicę - do Wiednia i Budapesztu. W czerwcu 1923 śpiewała gościnnie w Wilnie, we wrześniu i październiku 1924 w Krakowie. Na sez. 1924/25 zaangażowała się do operetki poznańskiej. Ustąpiła z niej jednak już w styczniu 1925. W lutym tegoż roku występowała gościnnie w Wilnie, w maju we Lwowie. W czerwcu wróciła do warsz. T. Nowości. Na początku 1926 znowu występowała gościnnie w Krakowie, Katowicach, Sosnowcu, Lublinie, odnosząc wielki sukces w roli Nadii („Orłow"). Po zawieszeniu przedstawień w T. Nowości (kwiecień 1926) wyjechała na występy gościnne do Krakowa, potem występowała na czele własnego zespołu m.in. w Piotrkowie (październik 1926), Sosnowcu, Kielcach, Radomiu, Białymstoku, Wilnie, Łucku, Lublinie, Łodzi, Kaliszu, Toruniu, Bydgoszczy, Gdańsku, Włocławku Od 25 XII 1926 należała do zorganizowanego przez K. Niewiarowską zespołu, działającego pn. Teatru Messal i Niewiarowskiej. Na sez. 1927/28 wróciła do operetki warsz. w T. Nowości. W kwietniu 1928 występowała w „Wiosennej rewii” w t. Morskie Oko, w grudniu w lwow. T. Małym, potem w Krakowie, na początku 1929 w warsz. t. Znicz. W czerwcu otworzyła własny t. w Warszawie (pn. Operetka Lucyny Messal, ul. Marszałkowska 114). Ze względu na trudności finansowe musiała go jednak zamknąć po siedmiu miesiącach. Rozpoczął się najtrudniejszy okres w jej życiu; pozbawiona stałej sceny operetkowej i borykająca się z nieustannymi kłopotami finansowymi angażowała się kolejno do różnych zespołów rewiowych: Wesoły Wieczór (1930), Hollywood (1931), Kameleon (1932), Praskie Oko (1933), wyjeżdżała na występy gościnne: do Bydgoszczy (lipiec 1930), Torunia, Grudziądza, Bydgoszczy (wiosna 1931), Lwowa (maj 1932), a nawet śpiewała w teatrzyku w hotelu Savoy (od 28 X 1934). Od sez. 1936/37 została znowu zaangażowana do zespołu operetkowego w T. 8.15, a od 1938 występowała w T. Wielkim w Warszawie, gdzie śpiewała m.in. partię Hrabiny („Cygańska miłość"). 31 V 1939 w sali Filharmonii odbył się jubileusz trzydziestolecia jej pracy scenicznej.
      W okresie okupacji niem. podczas II wojny świat. prowadziła popularny „Bar pod Messalką”. Po skończeniu wojny występowała w T. Nowym w Warszawie. Grała role charakterystyczne w operetkach i komediach, m.in. panią Tscholl („Domek trzech dziewcząt") i Dyndalską („Damy i huzary"). 25 XI 1946 obchodziła jubileusz pięćdziesięciolecia.
      M. należała do najwybitniejszych pol. artystek operetkowych. „Była artystką prześwietną - pisała o niej Z. Lindorf - talentem wysokiej rangi i śpiewaczką operetkową wielkości europejskiej. Łączyła w sobie znakomitą śpiewaczkę z równie znakomitą tancerką. Była porywającą zarówno w śpiewie jak w grze. Każda jej rola błyszczała talentem, finezją, pikanterią”. Porównując ją z W. Kawecką L. Sempoliński twierdził, że „różnica wieku była niewielka, ale style gry inne. Kawecka główny nacisk kładła na śpiew i sceny dramatyczne, nie lubiła ruchu i słabo tańczyła. Messal była nie mniej urodziwa, ale przedstawiała inny typ: wysoka, pełna temperamentu, znakomita tancerka, żywiołowa, nie gorsza aktorsko, za to bardziej nowoczesna”. W repertuarze swoim M. posiadała ponad pięćdziesiąt głównych partii, wśród których największą popularnością, obok wymienionych, cieszyły się partie tyt. w „Sybilli”, „Bajaderze”, „Frasquicie”, „Teresinie” oraz Wiera („Ostatni walc"), Blanka („Biały mazur"), Zuzanna („Cnotliwa Zuzanna"), Gaga („Ptasznik z Tyrolu"), Mefisto („Mały Faust"), Gabriela („Życie paryskie"), Ks. Helena („Czar walca"), Angela („Hrabia Luksemburg"), Lucy („Targ na dziewczęta"), Ilona („Cygańska miłość"), Klara („Księżna cyrkówka").

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.14841.1
      Epitafium na cm. Powązkowskim:
      Ś.P.
      LUCYNA
      MESSAL SZTUKOWSKA
      ARTYSTKA SCEN POLSKICH
      ŻYŁA LAT 67 ZM. 10.12.1953 R.

      Polski Słownik Biograficzny t. 20 str. 466: psb.17658.1

    źródła:
    - pogrzeb: Urz. M. st.W-wy http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=11872
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 870.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 06.12.2019.
    © 2002-2018 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie
    IP: 3.214.184.124