Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 
Proszę przeczytać list do czytelników Wielkiej genealogii Minakowskiego

M Roman Niewiarowicz (ID: psb.19954.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 102 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB, człowiek teatru


rodzice Zaloguj się
1870
   Zaloguj się, człowiek teatru
1880-1944
|    |
2    3



|
Roman Niewiarowicz, bohater PSB, 1902-1972
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Zaloguj się
  • Urodzony prawdopodobnie w roku 1870
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się, człowiek teatru
  • Urodzona w roku 1880 - Lwów
  • zmarła w IX 1944 - Warszawa , wiek: 64 lat.
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • żona (ślub: dnia 1 IX 1925): Zaloguj się 1904-1979 , (Rodzice : Zaloguj się 1866-1934 & Zaloguj się 1881-1954) , dzieci:
    1. M Zaloguj się 1926-1975
  • Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. STROIŃSKI Stanisław (ok. 1719-1802) malarz
    2. SULIMIRSKI Tadeusz (1898-1983), archeolog
    3. STRZELECKA Anna z Kabłaków (1903-1975), redaktor PSB
    4. BREUER Józef (1808-1877) kupiec
    5. SULIMIRSKI Wit (1874-1943), przemysłowiec naftowy
    6. JANKO Henryk (1806-1887) ziemianin, działacz demokratyczny
    7. CHOJNICKI Józef (2 poł. XVIII w.) malarz lwowski
    8. JAROSZYŃSKI Witold (1836-1898) lekarz, literat
    9. PAWLIKOWSKI Józef Benedykt (1770-1830) działacz gospodarczy, burmistrz
    10. SCIPIO Karol (1842-1912) działacz gospodarczy, poseł
    11. STRZELECKI Zygmunt Wiktor (1864-1924), generał
    12. SZASZKIEWICZ Antoni (1812?-1880) poeta ukraińsko-polski, powstaniec listopadowy
    13. RUDNICKA Zofia (1823-1903) powieściopisarka, nowelistka, pisarka dla dzieci
    14. KRAIŃSKI Maurycy Eustachy Walenty (1804-1885) działacz gospodarczy, polityk
    15. PLISOWSKI Kazimierz (1896-1962) pułkownik WP
    16. BONIECKI-FREDRO Edward Adam (1868-1924) ziemianin
    17. MROZOWICKI Michał (1826-1871) komisarz Rządu Narodowego z 1863
    18. DWERNICKI Józef (1779-1857) generał dywizji
    19. DWERNICKI Faustyn (1745- ok. 1803) starosta jałtuszkowski
    20. PAWLIKOWSKI Józef Gwalbert (1793-1852) mecenas sztuki, działacz gospodarczy i polityczny

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980”, t. II, PWN Warszawa 1994:

      NIEWIAROWICZ Roman (15 I 1902 Lwów - 22 VII 1972 Warszawa), aktor, reżyser
      Był synem Tadeusza N., inżyniera, i Heleny Milewskiej (zob. t. 1), mężem Ewy z Mochnackich. Uczęszczał do gimn. w Krakowie, potem we Lwowie, gdzie nast. zaliczył dwa semestry prawa na Uniw. Jana Kazimierza. Służył w 14 pułku ułanów jazłowieckich.
      Zadebiutował 25 VI 1921 w roli Zbyszka („Moralność pani Dulskiej") na scenie T. Małego we Lwowie. W 1921-23 grał w T. im. Słowackiego w Krakowie, ucząc się gry aktorskiej u J. Sosnowskiego. W 1923-25 prawdopodobnie znów grał we Lwowie; 1925-31 występował w T. im. Słowackiego w Krakowie, 4 VI 1927 debiutował na tej scenie jako reżyser, wystawiając „Rewolucję w Porto Banos”. W lipcu t.r. występował gościnnie we Lwowie, a później w marcu 1931 w tamtejszym T. Małym gościnnie reżyserował. Od 23 IX do 31 XII 1931 był reżyserem i aktorem zespołu, który pn. Zespół Lwowskiej Filii ZASP pod kier. W. Siemaszkowej grał na scenie lwow. T. Rozmaitości, nast. do końca sez. 1931/32 pozostał w zespole T. Miejskich we Lwowie. W sez. 1932/33 grał w T. Polskim w Warszawie oraz reżyserował we Lwowie, w maju 1933 wystąpił w T. Miejskim w Bydgoszczy, gdzie też powrócił na pocz. sez. 1933/34 jako reżyser i aktor. Już w grudniu 1933 gościł na scenie T. Miejskiego w Toruniu, od czerwca 1934 do końca sez. 1936/37 znów grał i reżyserował w T. Miejskich we Lwowie. Z tym zespołem wyjeżdżał na występy, m.in. do Przemyśla (październik 1934). Był wówczas także recenzentem teatr., swoje artykuły nadsyłał do „Wileńskiego Przeglądu Artystycznego”. W 1937-39 należał do zespołu T. Letniego w Warszawie, w którym miał też pozostać na sez. 1939/40; ponadto reżyserował w warsz. T. Nowym i T. Wielkim. W czasie okupacji niem. był głównym reżyserem w warsz. jawnym T. Komedia (1940-42), wystąpił także w przedstawieniach organizowanych w krak. Starym T. przez A. Świechłę. Równocześnie był szefem jednej z brygad kontrwywiadu Związku Walki Zbrojnej - AK (pseud. Łada). Kierował m.in. akcją likwidacji Igo Syma (1941). Został aresztowany 17 V 1943 i osadzony na Pawiaku, potem więziony we Lwowie, skazany na śmierć, a po zmianie wyroku wywieziony do obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen (Litomierzyce); 24 XII 1944 w Gross-Rosen przygotował „Jasełka polskie”. Po wojnie sąd weryfikacyjny ZASP-u przyznał, że represje spotkały go za działalność niepodległościową, ale jako reżyser nadużył tego stanowiska dla własnych korzyści materialnych oraz ambicji autorskich i reżyserskich (przygotował szesnaście insc., w tym siedmiu sztuk własnych) i pozbawił go w 1945 uprawnień organizacyjnych na jeden rok oraz prawa zajmowania w teatrze stanowisk artyst. na trzy lata, a także udzielił surowej nagany. Jednakże już w sez. 1945/46 N. grał i reżyserował w T. Miejskim we Wrocławiu, a od sez. 1946/47 na scenach krak.: w Starym T., T. Powszechnym TUR (1947/48), T. Dramatycznych (do 1954) i T. im. Słowackiego (1954-68). Ponadto gościnnie reżyserował, m.in. w Operetce Śląskiej w Gliwicach (1954), w T. im. Wyspiańskiego w Katowicach (1957), Starym T. w Krakowie (sez. 1957/58), T. Polskim w Warszawie (1964). Na scenie Starego T. w Krakowie 1 X 1959 obchodził jubileusz czterdziestolecia pracy artyst. jako Pacjent w reżyserowanej przez siebie, własnej komedii „Gdzie diabeł nie może”. Po przejściu na emeryturę w 1968, zamieszkał w Warszawie.
      Wysoki, chudy, o przenikliwym spojrzeniu, w swym dorobku aktorskim miał głównie role komediowe, farsowe, ale najbardziej był ceniony za role charakterystyczne. W okresie przedwojennym grał m.in. Wacława („Zemsta"), Alfreda („Mąż i żona"), Ludmira („Pan Jowialski"), Księcia Reichstadtu („Orlątko"), tyt. w „Cyrano de Bergerac”, Boba („Mecz małżeński"), Walerego („Ładna historia"), Fouche („Madame Sans Gene"), a także Parysa i Aleksandra („Odprawa posłów greckich"), Sobolewskiego („Dziady"), Pana Młodego („Wesele"), Korniłowa („Tamten"), a po wojnie np. Kapitana Stanhope („Kres wędrówki"), Gustawa („Śluby panieńskie"), Nosa i Stańczyka („Wesele"), Towiańskiego („Noce narodowe"), Pułkownika Bieriozkina („Złota kareta"). W filmie „Awantura o Basię” stworzył kapitalną postać aktora Walickiego (1959). Działalność scen. łączył z pracą lit., był autorem popularnych komedii i fars, grywanych często w 1. trzydziestych, a także pierwszych powojennych. Debiutował komedią „I co z takim robić” wystawioną pod pseud. F. Decres w T. Bagatela w Krakowie (1928) i T. Małym we Lwowie (1931). Do najbardziej znanych utworów należały ponadto: „Kochanek to ja” (1934), „Gdzie diabeł nie może” (1937), „Dlaczego zaraz tragedia” (1939), „Znajda” (1941), potem pt. „Ich dwóch” (1946), „Mezalians” (1942). Jako reżyser sięgał przede wszystkim po lekki repertuar komediowy, wielokrotnie po własne sztuki, poza tym po utwory: A. Fredry („Przyjaciele” 1933, „Wielki człowiek do małych interesów” 1946, „Śluby panieńskie” 1946, 1963, „Ciotunia” 1951, „Damy i huzary” 1962), G. Zapolskiej („Moralność pani Dulskiej” 1928, 1931, 1942, 1949, „Tamten” 1929, 1933, „Żabusia” 1965), ponadto po lekkie komedie i farsy, takie jak: „Grand Hotel” 1933, „Obrona Keysowej” 1935, „Mecz małżeński” 1935, „Ładna historia” 1936, „Kawiarenka” 1936, „Jaś z księżyca” 1936, „Madame Sans Gene” 1937 (Lwów), 1939 (warsz. T. Letni), „Ormianin z Bejrutu” 1937 (warsz. T. Letni); z repertuaru muz.: „Manewry jesienne” i „Książę Szirazu” 1938 (warsz. T. Wielki). Po wojnie wystawiał niekiedy także repertuar poważniejszy: „Faryzeusze i grzesznik” 1950, „Polacy nie gęsi” 1953, „Noce narodowe” 1954 (T. Poezji), „Złota kareta” 1956, „Leokadia” 1957, „Czajka” 1960, „Fedra” J. Racine'a 1963, „Kleopatra” CK. Norwida 1963, „Pies ogrodnika” 1964 (warsz. T. Polski), zaś z repertuaru muz. „Księżniczka czardasza”, który to spektakl MJ. Michałowski zaliczył do „najlepszych osiągnięć sceny gliwickiej w dziesięcioleciu”, 1954. Był reżyserem słuchowisk radiowych, współautorem scenariuszy film., takich jak: „Skarb”, „Szatan z siódmej klasy”, „Smarkula”, „Żona dla Australijczyka”. Współpracował m.in. z „Przekrojem”, „Tygodnikiem Powszechnym”.

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.16707.1
      Epitafium na cm. Powązkowskim:
      ROMAN NIEWIAROWICZ 1902 - 1973

      Polski Słownik Biograficzny t. 23 str. 79: psb.19954.1
      sw.502880 Informacja p. Wojciecha Janiszewskiego (z 22.1.2015)

    źródła:
    - pogrzeb: Urz. M. st.W-wy http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=25999
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 16.12.2017.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie