Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

Ĺť Salomea Palińska (ID: psb.21558.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 127 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB i Wiki, człowiek teatru


rodzice Józef Paliński
1800
   Zaloguj się
1800
|    |
2    3



|
Salomea Palińska, bohater PSB, 1831-1873
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Józef Paliński
  • Urodzony prawdopodobnie w roku 1800
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona prawdopodobnie w roku 1800
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • Mąż (ślub: w roku 1868, Warszawa, par. św. Antoniego, ): Zaloguj się, bohater PSB 1821-1900 , (Rodzice : Teofil Kenig 1790 & Józefa Romanowska z Romanowa h. Bożawola 1791) , dzieci:
    1. Ĺť Zaloguj się 1857
    2. Ĺť Zaloguj się 1860
    3. M Stanisław Jan 1864
       & Matylda Zwolińska 1875 dzieci:
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. **Salomea Palińska**
    2. Ĺť Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1838-1861

    Inne małżeństwa i dzieci ojca: Józef Paliński, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. KENIG Józef (1821-1900) publicysta, redaktor
    2. KENIG Marian Mieczysław (1895-1959) działacz PPS
    3. SZYMAŃSKI Józef (1839-1885), aktor, reżyser
    4. BORKOWSKI Witold Franciszek (1842-1875) literat
    5. ROMANOWSKI Filip (1794-1853) malarz, litograf, nauczyciel rysunku
    6. ROMANOWSKI Jan Karol (zm. po 1683) rotmistrz jazdy koronnej, podkomorzy chełmiński, poseł
    7. BORKOWSKI Stanisław Dunin (1864-1934) jezuita
    8. BORKOWSKI Aleksander Dunin (1811-1896) literat, polityk
    9. KIŚLAŃSKI Władysław Teodor (1841-1926) inżynier dróg i komunikacji
    10. KOZIERADZKI Adolf (1835-1901) śpiewak, reżyser
    11. ROGALEWICZ Zdzisław Tomasz (1882-1919) działacz socjalistyczny
    12. ROGALEWICZÓWNA Michalina (zm. 1846) działaczka niepodległościowa, więzień Cytadeli Warszawskiej
    13. SZWYKOWSKI Kazimierz (1814-1899), lekarz, powstaniec listopadowy
    14. MOSTOWSKA Anna Barbara (ok. 1762- przed 1833) pisarka
    15. SZWYKOWSKI Barnard (1728-1799), starosta oniski, komisarz skarbu litewskiego
    16. BORKOWSKI Józef (1809-1843) literat
    17. RADZISZEWSKI Michał (1743- po 1812) marszałek dworu, poseł, chorąży starodubowski
    18. FREDRO Seweryn (1785-1845) oficer napoleoński
    19. FREDRO Aleksander (1793-1876) komediopisarz, poeta
    20. GEMBARZEWSKI Paweł (1731-1796) miecznik ostrzeszowski

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      PALIŃSKA Salomea, zamężna Kenigowa (23 III 1831 k. Kowna - 12 X 1873 Warszawa), aktorka
      Była córką Józefa i Teodory P., siostrą => Heleny Szymańskiej. Wychowywała się w Wilnie, w 1847 przyjechała do Warszawy. Gry aktorskiej uczyła się początkowo u L. Halpertowej, potem w warsz. Szkole Dramatycznej. Debiutowała w t. warsz. 17 III 1850 we fragm. roli Celiny („Lwy i lwice") w quodlibecie „Nowy Teatr”. Zaangażowana, otrzymała jednak dymisję po upływie pierwszego sezonu. Od 1 III 1851 była aktorką t. wil., z którym występowała także w Kownie (1853). W 1855 wyjechała z Wilna do Lwowa. Stąd wróciła do Warszawy. Od 1 VIII 1855 ponownie zaangażowana do t. warsz., występowała tu już do końca życia. Wyjeżdżała tylko na gościnne występy: w 1857 do Wilna (wiadomość niepewna), a w 1859 do Kowna, gdzie grała w zespole T.A. Chełchowskiego. W 1868 wyszła za Józefa Keniga, publicystę i krytyka, wieloletniego red. „Gazety Warszawskiej”. Po raz ostatni wystąpiła 10 IX 1873 w tyt. roli w „Serafinie”.
      W jej debiucie widziano „zapowiedzi znakomitych zdolności” (J.T.S. Jasiński). W sez., który potem nastąpił, nie zdobyła jednak uznania; z t. warsz. zwolniono ją, ponieważ „nie okazała żadnych postępów”. Dopiero w Wilnie zyskała rozgłos swoją urodą i grą jako Cecylia („Panna mężatka"), a przede wszystkim w tragediach i dramatach, m.in. w tyt. rolach w „Gryzeldzie”, „Marii Stuart” F. Schillera, „Izabeli d`Ayamonte”, jako Szimena („Cyd") i Tyzbe („Angelo Malipieri"). Po powrocie do Warszawy objęła role po L. Halpertowej, m.in. tyt. w „Ricie Hiszpance” i „Dziewicy Orleańskiej”. Była to aktorka „głęboko uczuciowa, aż do egzaltacji, z wymowną twarzą, pięknym głosem, gorąco zamiłowana w swoim zawodzie”, niezbyt wysoka, ale przystojna, „ruchliwa, pełna życia” (J. Kotarbiński). Wedle zgodnej opinii świadków instynktownie lgnęła do repertuaru poetyckiego. „Szuka wszędzie poezji - napisał o niej W. Szymanowski - znajduje ją, a w dziełach nawet brakiem jej grzeszących, gotowa sama ją wytworzyć”. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych była pierwszą heroiną t. warsz., pełną zapału, choć nieco monotonną w środkach wyrazu. Wg J. Kotarbińskiego „miała własny system gestykulacji odśrodkowej, płynącej po liniach lekko pochyłych w stosunku do pionu”, raziła także śpiewną wymową, „wpadającą nierzadko w jękliwą meleopeję”. M. Chomiński nazwał jej grę wręcz „afektowaną”. Dość długo cieszyła się jednak uznaniem krytyki, a W. Bogusławski napisał nawet, że „była ostatnim wcieleniem siły tragicznej na naszej scenie”. Do jej najwyższych osiągnięć zaliczano tyt. role w „Livii Quintilli”, „Precjozie”, „Adriannie Lecouvreur”, a także: Doris Quinault („Narcyz Rameau"), Nealę („Paria"), Edmeę („Mauprat"), Porcję („Kupiec wenecki"), Desdemonę („Otello"). Prawdziwą kreacją była podobno jej Marta („List żelazny"). W. Rapacki wyróżniał jej role z odcieniem charakterystycznym, jak np. Guanamora („Burgrafowie") i Matka Fadet („Poczwarka"). W dramacie współczesnym zwróciła uwagę w tyt. roli w „Miss Multon”. Dość często obsadzana w komediach, wywiązywała się ze swoich zadań poprawnie miewając i tu wybitniejsze osiągnięcia, jak np. tyt. rola w „Helenie de la Seigliere”, Królowa („Szklanka wody"), Teresa („Pani kasztelanowa"), Alina („Ciotunia"). Kotarbiński szczególnie wysoko stawiał jej Szenionową („Żydzi"), Kwocką („Epidemia") i Rozamundę („Mentor"). Raptowny zmierzch powodzenia P. zaczął się od przyjazdu H. Modrzejewskiej do Warszawy. Od tej chwili występowała coraz rzadziej, rozgoryczona tryumfami rywalki. Jej męża pomawiano wówczas o stronniczość, co było jednak niesprawiedliwe, gdyż Kenig zachowywał się wobec Modrzejewskiej lojalnie (choć z rezerwą).

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.79541.1
      Epitafium na cm. Powązkowskim:
      SALOMEA KENIG
      (PALIŃSKA)
      ZM. D. 12 PAŹDZIERNIKA 1873
      ŻYŁA LAT 43
      -----------------------
      MATKO MÓDL SIĘ ZA NAMI

      Polski Słownik Biograficzny t. 12 str. 342: psb.11314.5
      Polski Słownik Biograficzny t. 25 str. 83: psb.21558.1

    źródła:
    - ślub: Akt małżeństwa: Warszawa św. Antoni, rok 1868, nr aktu 38 [indeks na http://geneteka.genealodzy.pl/] http://szukajwarchiwach.pl/72/1218/0/-/1/str/1/9/10#tabSkany
    - pogrzeb: Urz. M. st.W-wy http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=1154
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 20.11.2017.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie