Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Władysław Justyn Roman (ID: psb.26381.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 94 [pokoloruj] [?]


bohater PSB, człowiek teatru


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie Zaloguj się
1740
   Zaloguj się
1750
   ?    ?
&    &    &    &
Zaloguj się
1750
   Zaloguj się
1760
   ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się
1778
   Zaloguj się
1796
   Zaloguj się
1810
   Zaloguj się
1810
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się
1825
   Zaloguj się
1840
|    |
2    3



|
Władysław Justyn Roman, bohater PSB, 1868-1905
herb

Rodzice

herb
  • Zaloguj się
  • Urodzony około 1825
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona około 1840
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    herb
  • żona (ślub: w roku 1898, Tęgoborze, ): Zaloguj się 1870, dzieci:
    1. M Zaloguj się człowiek teatru 1900-1969
       & Zaloguj się 1910
       & Zaloguj się 1910
       & Zaloguj się 1910
    2. Ż Zaloguj się 1900
  • Inne małżeństwa i dzieci ojca: Aleksander Julian Roman, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się 1825
      □  & Zaloguj się 1830
      ■  & Zaloguj się 1840 dzieci: | M Władysław Justyn Roman 1868-1905 |
    2. Ż Zaloguj się 1830
      □  & Zaloguj się 1830
    3. Ż Zaloguj się 1840
      ■  & Zaloguj się 1825 dzieci: | M Władysław Justyn Roman 1868-1905 |

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. NOWAKOWSKI Stanisław Kostka (1763-1841) adwokat, działacz polityczny, wolnomularz
    2. KOŁYSZKO Benedykt Denis (1749/54-1834) generał
    3. BRONIKOWSKI Ksawery (1796-1852) publicysta, emigrant
    4. RADZIWIŁŁ Udarlyk Krzysztof (1712-1770) poseł, koniuszy litewski, poeta
    5. RADZIWIŁŁ Mikołaj Faustyn (1688-1746) miecznik litewski, wojewoda nowogródzki
    6. GLOTZ Karol (XVIII/XIX w.) wojskowy, historyk
    7. MICHAŁOWSKA Jadwiga Wanda (1884-1960) nauczycielka w Siedlcach i Warszawie
    8. BRODZKI Eugeniusz Łodzia (zm. 1842) literat, wydawca
    9. PEPŁOWSKI Jan Paweł (zm. 1739) poseł, kasztelan wołyński 10°
    10. OLEARSKI Kazimierz (1855-1936) fizyk, profesor i rektor Politechniki we Lwowie 10°
    11. PIEŃKOWSKI Stefan Kazimierz (1885- po 1939) profesor neurologii i psychiatrii 10°
    12. IWAŃSKI August (1832-1921) powstaniec, meloman 10°
    13. RADZIWIŁŁ Stanisław (1722-1787) poseł, krajczy, podkomorzy litewski 10°
    14. RADZIWIŁŁ Jerzy (1721-1754) wojewoda nowogródzki 10°
    15. ABŁAMOWICZ Stanisław (1844-1901) adwokat 10°
    16. LIPKOWSKI Jan (1863-1936) inżynier, działacz społeczny 10°
    17. LIPKOWSKI Józef (1863-1949) inżynier, poeta, działacz emigracyjny, generał WP 10°
    18. RADZIWIŁŁ Dominik Mikołaj (ok. 1650-1697) kanclerz wielki litewski, ordynat klecki 10°
    19. LUBOMIRSKI Aleksander Ignacy (1802-1893) finansista, filantrop 10°
    20. RADZIWIŁŁ Albrycht (1717- po 1790) starosta rzeczycki, konfederat barski 10°

    Podstawa źrodłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      ROMAN Władysław Justyn (24 VIII 1868 Lublin - 28 11905 Lwów), aktor, śpiewak
      Był synem Aleksandra R., urzędnika, i Aleksandry z Lipińskich, ojcem aktorki Janiny Romanówny. Po ukończeniu szkoły w Lublinie wstąpił do zakonu dominikanów. Długotrwała choroba płuc zmusiła go do opuszczenia klasztoru i wyjazdu na wieś. W 1886 wstąpił w Warszawie do szkoły dram. A. Trapszy. Ukończył ją w 1888. Debiutował w lipcu 1888 w warsz. t. ogr. Alhambra u L. Dobrzańskiego i J. Reckiego w roli Pafcia („Podróż po Warszawie"). Latem 1889 występował w warsz. t. ogr. Wodewil u M. Trapszy i Cz. Janowskiego, od 24 XI 1889 do 14 I 1890 w Lublinie w zespole J. Reckiego, L. Dobrzańskiego i T. Smotryckiego, w lecie 1890 u J. Reckiego i L. Dobrzańskiego w Zgierzu. W sierpniu 1890 został zaangażowany do t. łódz., gdzie grywał początkowo role epizodyczne w komediach, dramatach i operetkach, a nadto śpiewał w chórze. Z zespołem łódz. występował w 1891 i 1892 w warsz. t. ogr. Belle Vue, w sez. 1892/93 w Piotrkowie, w 1893 w Lublinie, w 1894 w Lublinie, Siedlcach i warsz. t. ogr. Wodewil. W lipcu i sierpniu 1894 występował w Krakowie w epizodycznych partiach w operach i operetkach, m.in. jako Wagner („Faust"), Prezes („Duch wojewody").
      Od jesieni 1894 T. Pawlikowski, który poznał się na jego talencie, zaangażował go na scenę krak. i R. pracował tam do wiosny 1899. W czerwcu 1898 występował z zespołem krak. we Lwowie. W 1900 przeniósł się z Pawlikowskim do Lwowa, gdzie pracował od jesieni tego roku do końca życia. Jego ostatnią rolą był Śmiech („Legenda"). Na premierze R. wystąpił z wysoką gorączką. Grał do końca, umarł jednak w kilka dni później. Żoną jego była Michalina z Florczaków. Wg A. Grzymały-Siedleckiego cechowały go świetne warunki zewnętrzne: „piękny wzrost, proporcjonalna budowa, męska postawa, dorodna twarz i wyraziste oczy”. Mimo to prawie nie grał amantów, od początku zdradzając zainteresowanie dla ról charakterystycznych, wg A. Trapszy „przeważnie do ról świętoszków i młodych głuptasów” (cyt. wg F. Pajączkowskiego). W tej dziedzinie już w Łodzi osiągnął znaczną popularność. Jednak dopiero w Krakowie, a potem we Lwowie, w otoczeniu znakomitych partnerów, a przede wszystkim dzięki wskazówkom i radom Pawlikowskiego jego talent ujawnił się w całej pełni. W Krakowie grał początkowo małoznaczące, drobne role, w których zdecydowanie się wybijał. Wcześnie zauważony przez krytykę, już wtedy został zaliczony do mistrzów epizodu. W późniejszych latach grał wiele postaci pierwszoplanowych w wielkim repertuarze, jednak do końca życia chętnie sięgał po małe, skromne zadania, w których osiągał frapujące rezultaty, wysoko cenione przez najwybredniejszych znawców.
      "Całym sobą - jak pisał Grzymała-Siedlecki - czuł się przynależnym do świata istnień prostych”, wszelkiego rodzaju „pracowników, chłopów, rzemieślników, robociarzy, w ogóle ludzi szarych”. Role o takim charakterze zaliczano do jego najwyższych osiągnięć, podkreślając jednak ogromną różnorodność - sylwetki, temperamentu, zachowania - jaką osiągał w swoich kreacjach, poczynając od pogodnych zawadiaków w rodzaju Jaśka („Wesele"), poprzez „ponurego śledziennika”, jakim był w jego ujęciu Stary Firułkes („Małka Szwarcenkopf"), aż do kompletnego niedołęgi w świetnie zagranej tyt. roli w „Boubouroche”. Pasja i zdolność transformacji postawiły go wkrótce w pierwszym rzędzie najwybitniejszych przedstawicieli pol. aktorstwa realistycznego z czasów jego największego rozkwitu. Przedwczesna śmierć nie pozwoliła mu osiągnąć rozgłosu jego wielkich rywali, jakkolwiek współcześni cenili go po równi z najsławniejszymi. L. Schiller zestawiał go z K. Kamińskim, zaliczając kreacje R. do „arcydzieł aktorskich (które jedynie z dziełami największych portrecistów porównać można)”, nawet wtedy, gdy powstawały „z małych, epizodycznych, na pół niemych rólek lub na kanwie sztuk nierzadko średniej wartości literackiej” („Teatr ogromny”, s. 142). Niezmiernie pracowity - w Krakowie w ciągu sześciu lat odegrał ponad dwieście ról - R. nie był typem aktora analityka. Prawdę i oryginalność wyrazu osiągał intuicyjnie, przygotowywał się jednak do każdej roli b. starannie, krytyczny wobec własnej pracy aż do przesady. Z jego najwybitniejszych ról, odegranych w Krakowie, zasługują na wyróżnienie prócz wymienionych: Sir Tobiasz Czkawka („Wieczór Trzech Króli"), Autolikus („Opowieść zimowa"), Faustyn Trybulak („Dramat Kaliny"), Nikiforow („Tamten"), Jasiek („Zaczarowane koło"), Nikita („Potęga ciemnoty"). We Lwowie szczególny podziw budził jako Szambelan („Pan Jowialski"), Etchepare („Czerwona toga"), Blaks („Eros i Psyche"), Rolewski („W sieci"). Rolę Autolikusa T. Pawlikowski włożył mu do trumny na znak, że nikt jej już nie zagra tak jak on. „Był prosty - napisała o nim G. Zapolska - chwilami maluczki, cichy, a przez to był wielki i pozostanie wielki”.

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.39474.1
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.40512.2
      Polski Słownik Biograficzny t. 31 str. 582: psb.26381.1

    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 17.10.2017.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie