Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Stefan Apolinary Belina Skupiewski h. Belina (ID: psb.30336.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 108 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB i Wiki, człowiek teatru


rodzice Zaloguj się
1860
   Zaloguj się
1860
|    |
2    3



|
Stefan Apolinary Belina Skupiewski h. Belina, bohater PSB, 1885-1962
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Zaloguj się
  • Urodzony prawdopodobnie w roku 1860
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona prawdopodobnie w roku 1860
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • żona (ślub: około 1910): Zaloguj się 1890-1920 , (Rodzice : Zaloguj się 1860 & Zaloguj się 1858-1931)
  • ilustracja
  • żona (ślub: dnia 29 VI 1948): Zaloguj się 1887-1961
  • Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. SZARZYŃSKI Dymitr (1875-1963) prawnik, wydawca, bankowiec
    2. REWSKA Hanna (1915-1970) geograf, łączniczka AK
    3. SPŁAWA-NEYMAN Jerzy (1894-1981) matematyk, statystyk, profesor University of California w Berkeley
    4. NEYMAN Konstanty (1884-1975) inżynier chemik, działacz socjalistyczny
    5. SPŁAWA-NEYMAN Gustaw (1890-1966) inżynier leśnik, działacz społeczny, żołnierz AK
    6. REWSKI Włodzimierz (1878-1948) sędzia, notariusz
    7. PILATOWA Ewa (1909-1945) chemik, kierownik katedry
    8. NEYMAN Melchior Józef (ok. 1764-1835) pułkownik, emigrant, publicysta
    9. CHRZĄSZCZEWSKI Antoni Robert (1770-1851) nadleśniczy w dobrach Potockich
    10. PILAT Stanisław (1881-1941) chemik, technolog naftowy, profesor
    11. MORZYCKI Jerzy (1905-1954) lekarz, mikrobiolog, wiceminister zdrowia w Rządzie Lubelskim
    12. MIESZKOWSKI Antoni Wincenty (1865-1900) literat, dziennikarz
    13. BOLESTA Ignacy (1776- ok. 1832) pułkownik, dyrektor banku
    14. MARKIEWICZ Kazimierz Józef (1874-1932) malarz, dramaturg, reżyser teatralny
    15. STRZAŁKOWA Maria z Malkiewiczów (1908-1975), romanistka
    16. STRZAŁKO Franciszek (1904-1993), historyk sztuki
    17. PILAT Tadeusz (1844-1923) prawnik, statystyk, rektor
    18. KAMIŃSKI Kazimierz (1865-1928) aktor, reżyser
    19. CHOŃSKI Kazimierz (1814-1882) lekarz
    20. MALKIEWICZ Antoni Sebastian (1858-1914) dyrektor Banku Ziemskiego, działacz oświatowy

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      SKUPIEWSKI, Skupniewski, Stefan Belina (23 VII 1885 Kijów - 2 VIII 1962 Gdańsk), śpiewak, kierownik artystyczny, dyr. teatru
      Był synem inż. Bronisława Beliny-Skupiewskiego i Stanisławy z Kruszyńskich, mężem śpiewaczki Heleny Ivoni. Studiował w Instytucie Inżynieryjnym w Petersburgu a potem (zgodnie z wolą ojca) w Karlsruhe na politechnice, którą ukończył w 1909. Równocześnie uczył się gry na fortepianie i śpiewu. Studia wokalne odbywał w Kijowie, następnie u J. Stiickgolda w Karlsruhe, wreszcie w Monachium. W 1908 debiutował w Sankt Gallen w Szwajcarii w barytonowej partii Tonia („Pajace"). Później występował w Niemczech, m.in. w Lipsku. Od ok. 1910 zaczął śpiewać partie tenorowe. W 1910 został zaangażowany do opery w Monachium. Odtąd do 1928 z ogromnym powodzeniem występował na wielu scenach operowych i estradach Europy i Ameryki Południowej. Po 1910 śpiewał m.in. w Pradze, Ratyzbonie, Innsbrucku, Wiedniu, Pilznie, Budziejowicach, Berlinie; po 1914 m.in. w Kijowie, Odessie, Jekatierynosławiu, Nikołajewie, Charkowie, Petersburgu; po 1920 m.in. w Belgradzie, Zagrzebiu, Trieście, Mediolanie (w 1923 w Teatro alla Scala), Paryżu, Barcelonie, Madrycie (wielokrotnie, m.in. w 1925, 1928), Lizbonie, Buenos Aires, Rio de Janeiro, Montevideo, Sao Paulo. W 1927 wziął udział w światowej premierze „Króla Edypa” w Paryżu śpiewając partię Edypa. W Polsce występował tylko gościnnie: w maju i wrześniu 1923 oraz w kwietniu 1924 w T. Wielkim w Warszawie, w 1925 we Lwowie. W 1928 w pełni powodzenia (prawdopodobnie ze względów zdrowotnych) opuścił scenę i osiadł w Warszawie. Poświęcił się pracy pedag. w operze warszawskiej oraz w studium operowym T.O.N., gdzie m.in. w 1934 reżyserował „Uprowadzenie z seraju”. W 1938-39 był prof. śpiewu solowego w Wyższej Szkole Muzycznej im. Chopina w Warszawie. Po II wojnie świat. pracował od 1945 w PWSM w Łodzi, a od 1946 w PWSM w Katowicach. W 1946-53 (do marca 1953) był dyr. i kierownikiem artyst. Opery Śląskiej w Bytomiu, która pod jego kier. była placówką o wysokim poziomie, zarówno pod względem repertuarowym, jak i wykonawczym. Od 1953 objął kierownictwo wokalne Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Był też prof. w PWSM w Sopocie. 22 VI 1957 obchodził w Operze Bałtyckiej jubileusz pięćdziesięciolecia pracy artystycznej. Był członkiem zasłużonym ZASP.
      Dzięki świetnemu głosowi, dobrym warunkom zewnętrznym i zdolnościom aktorskim zyskał światową sławę, a piękna barwa głosu, świetna technika wokalna i muzykalność sprawiły, że był wielokrotnie porównywany z E. Carusem. Rozległa skala głosu pozwalała mu na wykonywanie różnorodnych partii, od bohaterskich do lirycznych. Repertuar jego obejmował przeszło pięćdziesiąt partii, śpiewanych w języku pol., ros., franc, niem., włos. i serbskim; ważniejsze z nich: Faust („Faust"), Radames („Aida"), Alfred („Traviata"), Eleazar („Żydówka"), Rudolf („Cyganeria"), Cavaradossi („Tosca"), Don Jose („Carmen"), Canio („Pajace"), Herman („Dama pikowa"), Tristan („Tristan i Izolda"), Julian („Luiza"). Był również znakomitym pedagogiem, który wyszkolił wielu śpiewaków pol.; do uczniów jego należeli m.in. K. Szczepańska, A. Majak, W. Domieniecki.

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.81189.1
      Polski Słownik Biograficzny t. 38 str. 518: psb.30336.1
      Polski Słownik Biograficzny t. 47 str. 124: psb.33232.15

    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 870.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 19.05.2019.
    © 2002-2018 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie
    IP: 34.229.76.193