Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomk闚 Sejmu Wielkiego Zaloguj si kontakt
   Imi Nazwisko: 

M Jan Marian «Janusz Warnecki» Koz這wski (ID: psb.32193.2)

Koligacja (szukanie pokrewie雟twa) z: najkr鏒sza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czes豉w Mi這sz, Maria Sk這dowska-Curie, Karol Wojty豉, Bronis豉w Komorowski, Marek Minakowski
Ma鹵onek potomka uczestnika Sejmu Wielkiego
Waga koligacji PSB: 110 [wy陰cz kolorowanie] [?]


cz這wiek teatru, student Uniwersytetu Jagiello雟kiego


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie Zaloguj si
1790
   Zaloguj si
1800
   ?    ?
&    &    &    &
Zaloguj si
1790
   Zaloguj si
1810
   ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj si
1822-1912
   Zaloguj si
1834-1915
   Zaloguj si
1850
   Zaloguj si
1850
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice J霩ef Koz這wski
1871-1942
   Michalina 安i徠kowska
1879-1958
|    |
2    3



|
Jan Marian «Janusz Warnecki» Koz這wski, cz這wiek teatru, 1895-1970
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • J霩ef Koz這wski
  • Urodzony oko這 1871 - Jacoch闚
  • zmar dnia 23 I 1942 , wiek: prawdopodobnie 71 lat.
  •  
  • Michalina 安i徠kowska
  • Urodzona dnia 26 VIII 1879
  • zmar豉 dnia 22 V 1958 , wiek: 78 lat.
  •  

    郵uby i dzieci, wnuki, i do prawnuk闚

    ilustracja
  • 穎na (郵ub: dnia 17 VIII 1929): Zaloguj si 1901-1988 , (Rodzice : Zaloguj si 1870 & Zaloguj si 1871-1940) , dzieci:
    1. 驍 Zaloguj si bohater PSB 1936-1996
       & Zaloguj si 1930 dzieci:
  • ilustracja
  • Zwi您ek z: J霩efina Alicja Rogosz h. Ostoja, bohater PSB 1884-1968 , (Rodzice : J霩ef Atanazy Rogosz h. Ostoja, bohater PSB 1844-1896 & J霩efa Ludwika Wilczy雟ka h. Poraj, (linia: Miko豉j Russocki 4.496.81) 1857-1921) , dzieci:
    1. 驍 Jadwiga Zofia «Walewska» Rogosz cz這wiek teatru , (linia: Miko豉j Russocki 4.496.81) , (linia: Tadeusz B這ciszewski 1.1106.19) 1919-1980
       & N. Z這towski 1910
       & N. K瘼i雟ki 1910
       & Janusz Zasztowt 1906-1981 dzieci:
  • Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj si 1858
    2. 驍 Zaloguj si 1860-1917
      ■  & Zaloguj si 1846 dzieci: | M Zaloguj si 1885| M Zaloguj si 1886| 驍 Zaloguj si 1889| 驍 Zaloguj si 1892| 驍 Zaloguj si 1893| M Zaloguj si 1895| 驍 Zaloguj si 1899| 驍 Zaloguj si 1903| 驍 Zaloguj si 1905 |
    3. M Zaloguj si 1862
    4. M Zaloguj si 1867
    5. M J霩ef Koz這wski 1871-1942
      ■  & Michalina 安i徠kowska 1879-1958 dzieci: | M Jan Marian «Janusz Warnecki» Koz這wski 1895-1970 |
    6. 驍 Michalina 安i徠kowska 1879-1958
      ■  & J霩ef Koz這wski 1871-1942 dzieci: | M Jan Marian «Janusz Warnecki» Koz這wski 1895-1970 |

    Najbli窺i s豉wni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach wyra穎na liczba ogniw w 豉鎍uchu, w kt鏎ym ka盥a nast瘼na osoba jest dzieckiem, rodzicem lub ma鹵onkiem poprzedniej;
    wersja pe軟a (przy op豉conym abonamenice) pokazuje wykres powi您ania; w wersji darmowej klikni璚ie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. STOKOWSKA Magdalena (1936-1996) popularyzator muzyki 1
    2. ROGOSZ-WALEWSKA J霩efina Alicja (1884-1968) literatka, aktorka 2
    3. PIE堲OWSKI Ignacy (1877-1948) malarz 3
    4. ROGOSZ J霩ef Atanazy (1844-1896) powie軼iopisarz, poeta, publicysta 3
    5. SUKIENNICKA Halina (1900-1998), adwokatka, malarka 4
    6. ROGOSZ紟NA Zofia (1881/82-1921) pisarka dla dzieci, t逝maczka 4
    7. JABΘOWSKI Bronis豉w (1868-1942) handlowiec 5
    8. SUKIENNICKI Wiktor (1901-1983), sowietolog 5
    9. BITSCHAN Jerzy (1904-1918) obro鎍a Lwowa 5
    10. SZOPSKI Felicjan (1865-1939), kompozytor, krytyk muzyczny 5
    11. RUSSOCKI W這dzimierz J霩ef (1818-1890) ziemianin, pose, prezes Towarzystwa Kredytowego 6
    12. JABΘOWSKI J霩ef Antoni (1817-1889) organizator przedsi瑿iorstw 6
    13. MΧNARSKI Feliks (1884-1972) ekonomista, legionista, wiceprezes Banku Polskiego 6
    14. RUSSOCKI Miko豉j (1745/50-1818) cze郾ik krakowski, pose 6
    15. JABΘOWSKI J霩ef (1862-1951) kupiec 7
    16. JABΘOWSKI Stefan (1863-1926) przemys這wiec, kupiec 7
    17. JABΘOWSKA Aniela Rozalia (1867-1939) za這篡cielka firmy Bracia Jab趾owscy 7
    18. ROGOWSKI Bronis豉w Henryk (1869-1946) in篡nier technolog, pracownik ubezpiecze, dzia豉cz spo貫czno-o鈍iatowy 8
    19. KALINOWSKI Ignacy (zm. po 1782) cze郾ik halicki, starosta lelowski 8
    20. BYSTRZONOWSKI Ludwik Tadeusz (1797-1878) dzia豉cz polityczny, emigrant 8

    Podstawa 廝鏚這wa

    • „S這wnik biograficzny teatru polskiego 1900-1980”, t. II, PWN Warszawa 1994:

      WARNECKI Janusz, w豉軼. Jan Marian Koz這wski (2 VII 1895 Warszawa - 4 II 1970 Warszawa), aktor, re篡ser, dyrektor teatru
      By synem J霩efa Koz這wskiego, urz璠nika, i Michaliny ze 安i徠kowskich, w豉軼icielki magazynu krawieckiego, ojcem => Jadwigi Walewskiej, m篹em aktorki Janiny W. z Rafalskich (郵ub 17 VIII 1929), stryjem aktorki Ewy Koz這wskiej. Uko鎍zy w 1914 gimn. ojc闚 jezuit闚 w Chyrowie. Wybuch I wojny 鈍iat. zasta go na Podhalu; od jesieni 1914 wyst瘼owa jako recytator w sali Morskiego Oka w Zakopanem. W 1915-16 nale瘸 do zespo逝 pod kier. D. Baranowskiego, pocz. w Zakopanem (tu, jak podawa, debiutowa 17 VIII 1915 jako Firu趾es w „Ma販e Szwarcenkopf"), nast. gra wiele r鏊 i epizod闚 w Tarnowie i objazdach Galicji. W tym czasie rozpocz掖 studia filoz. na Uniw. Jagiell.; wyst瘼owa dorywczo w krak. T. Ludowym i statystowa w T. im. S這wackiego. W lecie 1917 by suflerem w zespole Polskiego T. Frontowego pod kier. W. Biega雟kiego. Przesy豉 w闚czas korespondencje wojenne do krak. „Ilustrowanego Kuriera Codziennego”. W lutym 1918 w zespole tarnowskiego T. Nowego pod kier. D. Baranowskiego wyst瘼owa w Rzeszowie. Na jesieni 1918 zosta zaanga穎wany przez R. 疾lazowskiego (kt鏎ego uwa瘸 za swojego nauczyciela) do T. Miejskiego we Lwowie; gra tam do 1921, m.in. takie role, jak: Edwin („Odludki i poeta"), Wac豉w („Zemsta"), Karze („Horszty雟ki"), tyt. w „Su趾owskim"; wyje盥瘸 na go軼inne wyst瘼y do Przemy郵a. Kontynuowa studia na Uniw. Jana Kazimierza. Rozpocz掖 wtedy prac pedag., ucz帷 deklamacji w konserwatorium Tow. Muz. i spo貫czn w Lwow. Gnie寮zie ZASP-u. R闚nocze郾ie (1918-20) s逝篡 w Wojsku Pol.; jako artylerzysta bra udzia w obronie Lwowa. W 1921-26 by w Warszawie aktorem T. Polskiego i Ma貫go. Od maja 1922 u篡wa stale pseud. Warnecki. Wyst瘼owa te w innych t. warsz.: Elsynor (Plasfodor Mim璚ki w „Pragmatystach”, prem. 29 XII 1921), Sta鎍zyk (1922-24), Rococo (1923), Szkar豉tna Maska (1925; tu zacz掖 re篡serowa). Zagra w Warszawie ok. czterdziestu r鏊, a w鈔鏚 nich takie, jak: Kleant („Chory z urojenia"), Laertes („Hamlet"), Kamil Desmoulins („Danton"), Pigwa („Sen nocy letniej"). Dorywczo kontynuowa studia na Uniw. Warszawskim. W 1925 upowa積iony przez Zarz康 G堯wny ZASP-u, rozpocz掖 wsp馧prac z organizuj帷ym si w闚czas PR jako re篡ser i aktor. W sez. 1926/27 wyst瘼owa w Poznaniu w T. Nowym i wyre篡serowa tam ok. dziesi璚iu prem. (m.in. „Sen nocy letniej”, „Kr鏊a”, „Poci庵 widmo"), w sez. nast. w pozn. T. Polskim gra m.in. Gustawa-Konrada w „Dziadach”, re篡serowa „Pana Damazego”. W 1928 zda egzamin re篡serski przed komisj ZASP-u w Warszawie. W sez. 1928/29 by wprawdzie wymieniany w sk豉dzie zespo逝 warsz. T. Miejskich, ale na jesieni 1928 wzi掖 udzia w wyst瘼ach grupy aktor闚 pod kier. R. Gantkowskiego w Berlinie i na 奸御ku (m.in. Bytom, Opole i Wroc豉w), a w grudniu t.r. re篡serowa w warsz. T. Polskim w豉sn sztuk dla dzieci „Cudowny pier軼ie”. Dopiero od stycznia 1929 wyst瘼owa i re篡serowa w T. Nowym i Letnim; m. in. gra Marka („Adwokat i r騜e"); o roli tej pisa J. Lorentowicz: „artysta wybitnie inteligentny, da posta 篡w, niepokoj帷, pe軟 瘸ru wewn皻rznego”. W sez. 1929/30 nadal zaanga穎wany w warsz. T. Miejskich, re篡serowa m.in. „Odpraw pos堯w greckich” (wyst瘼owa w roli Aleksandra), „Kochank闚 z Werony” (gra Romea); gra te m.in. Raleigha („Kres w璠r闚ki") i rol tyt. w „G逝pim Jakubie”. Na jesieni 1930 wyjecha do Pary瘸 z pierwsz grup opracowuj帷 pol. wersj film闚 d德i瘯owych, zorganizowan przez R. Gantkowskiego. Po powrocie do Warszawy (wiosna 1931) re篡serowa w t. Weso造 Wiecz鏎; w teatrze tym (po reorganizacji pn. Weso貫 Oko) sprawowa kierownictwo artyst. od wrze郾ia 1931 do lutego 1932. We wrze郾iu 1932 zapowiadano obj璚ie przez W. oraz A. Nellego dyrekcji operetki przy ul. Biela雟kiej, ale teatr ten nie zosta uruchomiony. W tym okresie wsp馧re篡serowa filmy („Ksi篹na 這wicka”, 1932; „Ka盥emu wolno kocha”, 1933). W grudniu 1932 wystawi w warsz. T. Polskim swoj kolejn sztuk dla dzieci „Dwana軼ie godzin przyg鏚”. Od pocz. 1933 pracowa w T. Miejskich we Lwowie; re篡serowa tu m.in. „Magi” i g這郾 „Fraulein Doktor”, kt鏎 powt鏎zy w czerwcu t.r. w T. Polskim w Warszawie, gdzie zaanga穎wa si ponownie na sez. 1933/34 jako aktor i re篡ser. W 1934-36 pracowa na scenach TKKT; na wiosn 1935 re篡serowa go軼innie w warsz. t. Wielka Rewia, a w sez. 1935/36 w T. Polskim w Poznaniu. Nadal dzia豉 w ZASP-ie, kilkakrotnie (od 1929 jako sekretarz) wchodzi w sk豉d jego Zarz康u G堯wnego; w 1936 na Zje寮zie Nadzwyczajnym zosta wybrany do Naczelnej Rady Artystycznej. Publikowa w „Scenie Polskiej”. W sez. 1936/37 by dyr. T. Letniego w Warszawie, 1937/38 dyr. T. Miejskich we Lwowie. W sez. 1938/39 by kier. artyst. t. Buffo w Warszawie; w lecie 1939 re篡serowa w t. Tip-Top. Od nowego sez. mia obj望 dyrekcj T. Miejskiego w υdzi, ale uniemo磧iwi to wybuch wojny. Podczas okupacji niem. mieszka w Warszawie, by cz這nkiem Tajnej Rady Teatr. i wyk豉dowc konspiracyjnego PIST-u (od pocz. 1942). Pracowa w cukierni „Napoleonka”, barze „Tempo” i kawiarni „U Aktorek”. W 1941 by aresztowany po zab鎩stwie I. Syma i wi瞛iony na Pawiaku. Walczy w powstaniu warszawskim. Po pobycie w obozie w Pruszkowie, wywieziony do Kasinki k. Mszany Dolnej, wystawi tam w ko鎍u 1944 jase趾a w豉snego uk豉du „Nowy Rok bie篡”. Na pocz. 1945 przyby do Krakowa i zwi您a si jako aktor, re篡ser i wyk豉dowca Studia ze Starym T.; w sez. 1945/46 by jego kier. artyst., ale po decyzji o po陰czeniu Starego T. z T. im. S這wackiego odszed. Wyjecha do Warszawy, gdzie (wraz z J. Tuwimem) zorganizowa, otwarty w lutym 1947, T. Muzyczny Domu Wojska Pol. i by jego dyr. do ko鎍a sez. 1946/47. Na jesieni 1946 go軼innie gra i re篡serowa w T. 奸御kim w Katowicach, a w 1947 wyst瘼owa w warsz. T. Studio MO. W sez. 1947/48 by ponownie w Krakowie aktorem i re篡serem T. Dramatycznych; w lecie 1948 go軼innie re篡serowa w T. Kameralnym Domu 皋軟ierza w υdzi („Nieboszczyk pan Pic"). Od jesieni 1948 osiad w Warszawie. By aktorem i re篡serem T. Polskiego (sez. 1948/49), kier. artyst. T. Nowego (1949/50 i 1950/51). Go軼innie re篡serowa na pocz. 1950 w T. im. W璕ierki w Bia造mstoku („Masze鎥a") i na jesieni t.r. w Bratys豉wie („Niemcy"). W sez. 1951/52, 1952/53 i w 1954 wyst瘼owa i re篡serowa go軼innie w warsz. T. Polskim; w 1952 re篡serowa „Konkurent闚” w warsz. T. Nowym i w Bia造mstoku. Od 1 I 1954 do 31 III 1955 by kier. artyst. warsz. T. Syrena. Na jesieni 1955 wyjecha na czteromiesi璚zne tournee do Chin (jako re篡ser Zespo逝 Pie郾i i Ta鎍a Wojska Polskiego). W 1956-61 by dyr. Teatru PR; cz瘰to re篡serowa s逝chowiska i bra w nich udzia. Na scenach teatr. pracowa ju tylko sporadycznie; w 1957 re篡serowa dwie sztuki w warsz. T. Polskim, w 1959 w warsz. Operetce, w 1962 w T. im. S這wackiego w Krakowie i w T. Ludowym w Warszawie (ostatnia praca re篡serska na scenie: „Oszust oszukany, czyli Volpone"; prem. 16 III 1963). W 1960 amputacja nogi utrudni豉 mu sta陰 prac w radiu i wyst瘼y; mimo kalectwa podj掖 jednak wsp馧prac z Teatrem TV i zagra par wa積ych r鏊, m.in. Pisarza („S璠zia i jego kat"), Doktora („Kordian"), Starca („Milczenie morza") i najg這郾iejsz - Starego aktora w „Mistrzu” (1965), za kt鏎 otrzyma mi璠zynarodow nagrod Prix Italia (1966). Kontynuowa w Warszawie prac pedag.: od 1953 uczy w Warsz. Szkole Baletowej, w 1956-65 by prof. zwyczajnym warsz. PWST. Od 1963 by cz. zas逝穎nym SPATiF-ZASP. By laureatem Nagr鏚 Pa雟twowych: w 1952 II st. za rol Millera w „Intrydze i mi這軼i” i za re. „Kr鏊a i aktora"; w 1970 I st. (po鄉iertnie). Napisa wspomnienia „Najd逝窺zy m鎩 monolog”, wydane (ze skr鏒ami) w Warszawie w 1971.
      Inteligentny i pracowity, by dobrym organizatorem i sprawnym, cenionym aktorem i re篡serem. W 1. trzydziestych coraz cz窷ciej re篡serowa, gra zwykle role w sztukach przez siebie wystawianych. J. Lorentowicz pisa, 瞠 „z programu swej pracy re篡serskiej ujawni Warnecki dwie zasady: jak najbardziej zharmonizowana gra zespo這wa i troska o wydobycie tonu zasadniczego ca貫go utworu”. Podobnie wspomina go B. D帳rowski: „Jako re篡ser o wyra幡ie realistycznym stylu pracy, by niezwykle staranny i wnikliwy w kontaktach z aktorami”. Ceniono go przed wojn za sprawn re篡seri g. sztuk obyczajowo-psychologicznych i komedii, m.in. takich, jak: „Zalotnicy niebiescy” (gra Jastramba), „Ten i tamten” (gra Andrzeja Krosa), „Nadzieja” H. Bernsteina (gra Thierry Kellera), „Ludzie w bieli” (insc. warsz. powtarza w Poznaniu i we Lwowie, gra Doktora Fergusona). O roli Andrzeja Savignolle („Janka") pisa T. Boy-疾le雟ki: „wyborn figur francuskiego bur簑ja - w troistej transformacji - da p. Warnecki, kt鏎y zarazem jako re篡ser wypie軼i sztuk do ostatniego szczeg馧u”, a krytykuj帷y go zazwyczaj A. S這nimski dodawa: „Pan Warnecki by dobry w scenie zupe軟ego zramolenia, kt鏎e wynika這 prawdopodobnie z re篡serowania prawie wszystkich sztuk wystawianych przez Teatr Ma造”. Uwa瘸ny by za specjalist od wystawiania komedii muz. (przer鏏ek dokonywali dla niego J. Tuwim lub M. Hemar). By造 to m.in. tak znane, jak: „Rozkoszna dziewczyna” (T. Polski, 1934), „przedstawienie wyborne”, „Warnecki czuwa nad tym, aby 瘸den moment nie by martwy, wszystko by這 t璕o i weso這 grane, nic nie by這 wypchane starymi operetkowymi k豉kami” (Boy-疾le雟ki) i „Podw鎩na buchalteria” (T. Letni, 1936); a najg這郾iejsze z nich to: „皋軟ierz kr鏊owej Madagaskaru” (T. Letni 1936, Lw闚 1938, Warszawa 1947 i 1954) oraz „Kr鏊 w堯cz璕闚” (Warszawa i Lw闚 1937, Krak闚 1949, Operetka warsz. 1959). „Zab造sn掖 przede wszystkim jako re篡ser komediowy, umiej帷y doskonale punktowa dialog, wydobywa pointy i dowcipy, konstruowa sytuacje naturalne, a nieodparcie komiczne. Umia te 陰czy komediowo嗆 z sentymentem, tworzy efekty trafiaj帷e do serca widz闚, a jednocze郾ie pe軟e dobrego smaku” (E. Csat). Po wojnie bra najcz窷ciej na sw鎩 warsztat komedie klasyczne: „Igraszki trafu i mi這軼i” (Krak闚, 1945), „Rozbitki” (Katowice, 1946), „Rewizor” (Krak闚, 1947), „Volpone” (Warszawa, 1949), „Damy i huzary” (Warszawa, 1951), „Mizantrop” (Warszawa, 1954), „Weso貫 kumoszki z Windsoru” (Krak闚, 1962). Ze wsp馧czesnego pol. repertuaru wybiera sztuki historyczno-kostiumowe: „Powr鏒 syna marnotrawnego” (Krak闚, 1947), „Kr鏊 i aktor”, „Polacy nie g瘰i” (Warszawa 1952 i 1953). Prowadzi, zgodnie ze swoj specjalno軼i, g. teatry rozrywkowe. Jak pisa S. Marczak-Oborski „nie幢e si spisa jako dyrektor T. Letniego TKKT"; we Lwowie „na og馧 powtarza swe sukcesy warszawskie”, „obejmowa dyrekcj pe貫n naj篡wszych ch璚i”, ale wyje盥瘸 „rozgoryczony”. Po wojnie dzieli z A. Pronaszk sukcesy pierwszego sez. krak. Starego T., a T. Nowy pod kier. W. by nie tylko lubian przez publiczno嗆, ale i artyst. warto軼iow scen Warszawy. By „do嗆 nik貫j postaci i ma貫j urody, o cerze lekko piegowatej. Jak瞠 inaczej wygl康a na scenie w charakteryzacji i kostiumie, zmieniaj帷 sw鎩 wygl康 codzienny, obej軼ie i ruchy”. „Warnecki by aktorem wszechstronnym, tworz帷ym 豉two wszelkie postacie sceniczne”, „przeobra瘸 si na scenie nie tylko zewn皻rznie, ale obdarza ka盥 z nich tak瞠 prawd i ciep貫m wewn皻rznym” (T. Kudli雟ki). Najwi瘯sze sukcesy odnosi jako aktor po wojnie. By造 to cz窷ciej ni poprzednio role dram., ale nie tylko. Gra m.in. w Krakowie: Hioba („M捫 doskona造"), Rodryga („Cyd"), Profesora Higginsa („Pigmalion"), a we w豉snej re. Gastona („Pasa瞠r bez baga簑") i g這郾 rol Rembrandta („Powr鏒 syna marnotrawnego"); w Warszawie m.in.: Millera („Intryga i mi這嗆”, 1951), Doktora Szumana („Lalka” wg B. Prusa), Alcesta („Mizantrop"). Ostatni rol teatr. W. by 安iadek w „Dochodzeniu” (T. Wsp馧czesny w Warszawie, prem. 6 VII 1966). „Teatr gra sztuk tylko 30 razy z powodu przeci庵aj帷ej si choroby graj帷ego jednego ze 鈍iadk闚 Janusza Warneckiego, kt鏎ego nie chciano zast徙i innym aktorem” (E. Axer).

      „S這wnik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.12090.2
      „S這wnik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.862.1
      Epitafium na cm. Pow您kowskim:
      .P.
      JANUSZ
      WARNECKI
      AKTOR I RE玆SER
      1895 - 1970

      Polski S這wnik Biograficzny t. 44 str. 42: psb.32193.2
      sw.198201 Informacja p. Henryka W御owskiego (z 2.12.2011)

    廝鏚豉:
    - pogrzeb: Urz. M. st.W-wy http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=1603
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, 瞠 szukamy informacji o dacie, a w celu zape軟ienia pustego miejsca wpisujemy dat orientacyjn z dok豉dno軼i do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, si璕aj帷ej 鈔edniowiecza, zawieraj帷ej ponad 750.000 os鏏 nawzajem skoligaconych, w tym znaczn cz窷 s豉wnych Polak闚 wszystkich epok; wi璚ej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupe軟iana codziennie
    — bardzo prosz o nadys豉nie uzupe軟ie na adres mj@minakowski.pl . Z g鏎y dzi瘯uj!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomk闚 Sejmu Wielkiego, dzia豉j帷e pod patronatem Marsza趾a Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Ko軼io豉, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewi皻nastowieczni, przedwojenni, powojenni, wsp馧cze郾i, parlamentarzy軼i II i III RP oraz PRL, uczeni (cz這nkowie akademii nauk): nauk spo貫cznych, nauk biologicznych, nauk 軼is造ch, nauk technicznych, nauk rolniczo-le郾ych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 24.04.2018.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatno軼i i cookie