Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Jan Czyński (ID: psb.3818.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 136 [pokoloruj] [?]


bohater PSB i Wiki, oficer Powstania Listopadowego (1830-1831), student Uniwersytetu Warszawskiego (1819)

  • Urodzony dnia 20 I 1801 - Praga pod Warszawą
  • zmarł dnia 31 I 1867Londyn
  • Pochowany - Londyn
  • Wiek: 66 lat
  • Uzupełnij lub popraw daty i miejsca

  • Polski Słownik Biograficzny t. 4 s. 375 CZYŃSKI Jan (1801-1867) działacz polityczny, emigrant
  • Wikipedia (Jan Czyński): Jan Czyński (ur. 20 stycznia 1801, zm. 31 stycznia 1867) – publicysta, radykalny demokrata, był z wykształcenia prawnikiem, należał do wybitnych intelektualistów i działaczy politycznych polskiego obozu niepodległościowego. więcej...

Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie ?    ?    ?    Zaloguj się, frankista ochrzczony
1719-1795
&    &    &    &
?    ?    ?    Zaloguj się
1724-1776
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się, frankista ochrzczony
1740
   Zaloguj się
1740-1809
   Zaloguj się, frankista ochrzczony
1733-1818
   Zaloguj się
1741-1813
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się
1766-1840
   Zaloguj się, ma nekrolog w Kur. Warsz.
1768-1845
|    |
2    3



|
Jan Czyński, bohater PSB, 1801-1867
herb

Rodzice

herb
  • Zaloguj się
  • Urodzony w roku 1766 - Częstochowa
  • zmarł dnia 4 IX 1840Plecka Dąbrowa , wiek: 74 lat.
  •  
  • Zaloguj się, ma nekrolog w Kur. Warsz.
  • Urodzona około 1768
  • zmarła dnia 26 VIII 1845Nowe (gm. Krośniewice) , wiek: z grubsza* 77 lat.
  •  

    Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. Ż Zaloguj się 1798-1866
      ■  & Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1782-1826 dzieci: | Ż Zaloguj się 1817| M Zaloguj się 1820| Ż Zaloguj się 1820-1845| M Zaloguj się 1820| M Leon Sygietyński 1822-1891| Ż Zaloguj się 1824-1908 |
      ■  & Zaloguj się 1800 dzieci: | M Zaloguj się 1839 |
    2. M Zaloguj się 1798-1863
      ■  & Zaloguj się 1810 dzieci: | M Zaloguj się 1820| Ż Zaloguj się 1820-1909| M Zaloguj się 1820| M Zaloguj się 1821-1886| M Zaloguj się 1834 |
    3. **Jan **
    4. M Zaloguj się 1807
      ■  & Zaloguj się 1814 dzieci: | M Zaloguj się 1837 |

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się 1766-1840
      ■  & Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1768-1845 dzieci: | Ż Zaloguj się 1798-1866| M Zaloguj się 1798-1863| M Jan Czyński 1801-1867| M Zaloguj się 1807 |
    2. Ż Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1763-1847
      ■  & Zaloguj się frankista ochrzczony 1760 dzieci: | M Zaloguj się 1790-1873| M Zaloguj się 1792| Ż Zaloguj się 1802| Ż Zaloguj się 1807-1879 |
    3. Ż Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1764-1842
      ■  & Zaloguj się frankista ochrzczony 1760 dzieci: | Ż Zaloguj się 1785| Ż Zaloguj się 1786-1882| M Zaloguj się 1787-1853| Ż Zaloguj się 1789-1885| M Zaloguj się 1791-1855| Ż Zaloguj się 1803| M Zaloguj się 1805-1882 |
    4. Ż Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1768-1845
      ■  & Zaloguj się 1766-1840 dzieci: | Ż Zaloguj się 1798-1866| M Zaloguj się 1798-1863| M Jan Czyński 1801-1867| M Zaloguj się 1807 |
    5. Ż Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1772-1845
      ■  & Zaloguj się frankista ochrzczony 1760 dzieci: | Ż Barbara Maryewska 1796-1863| M Zaloguj się 1800-1849| Ż Zaloguj się 1800-1826| M Zaloguj się 1804| M Zaloguj się 1810 |
    6. M Zaloguj się bohater PSB i Wiki , ma nekrolog w Kur. Warsz. 1785-1853
      ■  & Zaloguj się 1793-1877 dzieci: | M Zaloguj się 1814-1888| M Zaloguj się 1815-1874| Ż Zaloguj się 1821-1891| M Ksawery Jan Franciszek Krysiński h. Leliwa 1825-1905 |
    7. Ż Zaloguj się 1790 □  & Zaloguj się 1780

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. KRYSIŃSKI Dominik (1785-1853) polityk, ekonomista
    2. SYGIETYŃSKI Leon (1822-1891) właściciel ziemski, dziennikarz, tłumacz, literat
    3. DOMASZEWSKI Jan Wacław (1848-1915) prawnik
    4. SYGIETYŃSKI Antoni (1850-1923) krytyk literacki, artystyczny, muzyczny i teatralny, prozaik, pianista, tłumacz
    5. JASIŃSKI Jakub (1791-1855) lekarz, fizyk
    6. CZYŃSKI Czesław (1858-1932) okultysta
    7. KRYSIŃSKA Maria Anastazja (1857-1908) poetka, powieściopisarka
    8. SYGIETYŃSKI Tadeusz (1896-1955) kompozytor, dyrygent, pianista, tłumacz, założyciel i dyrektor zespołów pieśni i tańca Mazowsze i Warszawa
    9. SZYMANOWSKI Jan Michał (1805-1864), członek Rady Stanu Królestwa Polskiego
    10. KRYSIŃSKI Ildefons (1795-1870) chirurg, psychiatra
    11. JASIŃSKI Stanisław Jakub (ok. 1823-1879) rejent, działacz kulturalny
    12. SZYMANOWSKI Zygmunt (1873-1956), lekarz bakteriolog, działacz polityczny
    13. MACHNICKI Roman Ludwik (1889-1943) inżynier, przemysłowiec naftowy
    14. SZYMANOWSKI Michał Alfred (1830-1889), ekonomista, prawnik
    15. KUTRZEBA Stanisław Marian (1876-1946) historyk prawa, profesor i rektor UJ, prezes PAU
    16. LASOCKI Józef Adam (1861-1931) generał dywizji WP
    17. LASOCKI Zygmunt Bronisław (1867-1948) działacz ludowy, poseł, dyplomata, historyk
    18. JASIŃSKI Feliks Antoni (1856-1899) profesor mechaniki budowli
    19. JASIŃSKI Roman (1854-1898) lekarz
    20. KAPLIŃSKA Zofia (1831-1864) nauczycielka, pisarka

    Podstawa źrodłowa

    • Polski Słownik Biograficzny t. 4 str. 375: psb.3818.1
      Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny (str. 36): Czyński Jan, Wydział Prawa i Administracji, sekcja Prawa, Filozofii i Nauk Przyrod., wpis 5 X 1819
      Syn Stanisława. Pochodził z frankistowskiej rodziny. Rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym. 17 VII 1822 uzyskał stopień mgra prawa. Do wybuchu powstania w 1830 był patronem przy Trybunale Cywilnym w Lublinie. Po wybuchu powstania aktywny na terenie Lublina, prezes Resursy Obywatelskiej Lubelskiej, organizator ruchu powstańczego, założyciel i redaktor w 1830-1831 „Kuriera Lubelskiego”, następnie adiutant płk. Szeptyckiego, dowódcy Gwardii Narodowej woj. lubelskiego. Po przeniesieniu do Warszawy referendarz w Komisji Rządowej Wojny, a od czerwca 1831 bardzo aktywny i radykalny działacz, wiceprezes Tow. Patriotycznego. 27 VII 1831 przemawiał na obchodzie rocznicy rewolucji lipcowej urządzonym przez Tow. Patriot. Jako współredaktor „Nowej Polski” prowadził ostrą walkę z Rządem Narodowym. Przeciwnik dyktatury gen. Krukowskiego. Aresztowany 17 VIII 1831 jako jeden z przywódców zaburzeń 15 VII, został przez sąd wojenny zwolniony od zarzutów. Po upadku powstania przeszedł do Prus z Korpusem Rybińskiego. Na emigracji we Francji jeden z najradykalniejszych działaczy; mieszkał i działał w Paryżu, gdzie założył „Towarzystwo Przyjaciół Postępu”; członek Komitetu Narodowego Polskiego (Lelewelowskiego). Uczestniczył z ramienia tego Komitetu w 1833 w zjeździe demokratów niemieckich w Hambach. Przeciwnik polityki ks. Adama Czartoryskiego, wydalony został z Paryża w związku z opozycyjną akcją polityczną. Związany był z masonerią francuską, należał do łoży „La Trinite Indivisible” i wydawcą „La Russie Pittoresque”, które stało się przedmiotem ataków emigracji polskiej za gloryfikowanie przyszłej demokratycznej Rosji. Po powrocie do Francji zaprzyjaźniony z Ledru-Rollin, Raspailem, przystał do francuskiej organizacji republikańskiej i został współpracownikiem demokratycznych gazet francuskich: „Le Reformateur”, „La Tribune”, „Le Peuple”, „Le Consti-tutionnel”. Od października 1833 członek Tow. Dem. Polskiego i współredaktor organu Sekcji Centralnej „Postęp”. Atakował z nim Adama Mickiewicza. Skreślony został z listy członków TDP w 1836 w związku ze sporami w sprawie taktyki wobec przeciwników politycznych. Przed usunięciem go zarzucał w liście do J. N. Janowskiego Towarzystwu Dem. Pol., że wodzi go za nos szlachta. Odpierał zarzuty (w związku z „La Russie Pittoresque”), że zbrodnią jest pisać o rewolucji rosyjskiej. Podkreślał konieczność współdziałania z Rosjanami, którzy dążą do rewolucji. Uważał za potrzebne nawiązanie przez Towarzystwo Demokratyczne kontaktów z Żydami francuskimi, poznanie ,Archives Israelites”. Tylko w sojuszu z miastem można wyzwolić lud. Za przedstawicieli demokracji miejskiej uważał Pułaskiego, Cyprysińskiego, Mochnackiego, Krępowieckiego, Drewnickiego, Brawackiego. Bronił Krępo-wieckiego, z którym rozszedł się z powodu różnicy zdań w sprawie żydowskiej. Zarzucał demokratom, że nic nie zrobili w sprawie żydowskiej. Nazywał siebie furierzystą. Świetny radykalny publicysta, wydawał w 1835-1836 wraz z Szymonem Konarskim czasopismo „Północ”, był członkiem redakcji „Nowej Polski”, a w 1837 pisma „Polska”. Następuje później dłuższa przerwa, w każdym razie osłabienie jego działalności politycznej w latach czterdziestych i pięćdziesiątych. Jego twórczość poza publicystyczną, i to wielojęzyczną, lat 1831-1838 poświęcona jest prawie całkowicie sprawom polskim, propagowaniu idei walki powstańczej 1831, obronie działalności lewicy powstańczej. W 1832 wydał po francusku i niemiecku, ogłoszony w Warszawie pod koniec powstania, Dzień piętnasty sierpnia i sąd na członków Towarzystwa Patriotycznego, ponadto w tymże roku opublikował swoje przemówienie Józef Kozłowski, głos miany na obchodzie uroczystym 29 XI 1832. Pisał życiorysy Polaków w „Biographies des hommes du jour”, a w 1839 ogłosił w Paryżu historię Polski pt. Histoire de Pologne depuis les temps les plus reculés jusqu'a nos jours sur un plan nouveau avec des tableaux synoptiques des évenéments. Atakował w niej obu zaborców, Prusy i Rosję. W 1832 wydał w Fürth Preussen im Jahre 1831 oder Verfahren der Preussischen Militärbehörden gegen heimatlosen Polen, a w 1834 w Paryżu Systeme peniten-tiaire des prisons russes en Pologne. Zyskał popularność również jako powieściopisarz. W 1833-1834 wydał w Paryżu głośną 4-tomową powieść z życia Królestwa Polskiego, Cesarzewicz Konstanty i Joanna Grudzińska, czyli jakobini polscy, której V wydanie ukazało się w 1856. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych zmniejsza się jego aktywność wśród emigracji polskiej. Energię swą, talent polityczny i literacki oddaje sprawom europejskim i społeczno-politycznym, robotniczym oraz kwestii żydowskiej. Pozostaje pod wpływem ideologii utopijnych socjalistów, Fouriera, oraz spiskowca rewolucjonisty Augusta Blanqui. Działa w założonym przez ostatniego Stowarzyszeniu Rodzin, w 1839 jest współwydawcą radykalnospołecznego pisma „Le Nouveau Monde”. Kilka publikacji poświęcił Fourierowi. W 1839 wydał w Paryżu Colonisation d'Alger d'apres la théorie de Charles Fourier, w 1840 r. Fourier n'a rien de commun avec Babeuf et Saint-Simon. Sprawom społecznym i klasie robotniczej poświęcone były: Almanach social pour l'année 1840 et 1841, przetłumaczone na angielski, niemiecki i portugalski Avenirs des ouvriers (1839), ABCD de l'organisation de travail oraz Avenir des femmes (1841), Systeme de fraternité (1849). W „Polsce Chrystusowej” ogłosił artykuł Co to jest dobre urządzenie ludzkości. Cz. uważał prawo postępu rozumu za siłę napędową historii. Postęp oświaty prowadził jego zdaniem do reformy stanu społecznego w sferze a) religijnej, jak usunięcie przesądów, nietolerancji i klerykalizmu, a wprowadzenie panowania „Boga Prawdy, Sprawiedliwości, Braterskiej Równości”, b) majątkowej, organizowanie wielkiej własności ziemskiej, uwłaszczenie chłopów. Widział też w przyszłości realizację programu pracy indywidualnej jako podstawy własności, wreszcie c) politycznej: zniesienie przywilejów, zrównanie w prawach i uobywatelnienie mieszczan, chłopów i Żydów, wprowadzanie zasady równości, wolności i braterstwa. Z Fouriera wziął do swej wizji przyszłej, nieantagonistycznej Polski zasadę gmin, „gdzie każdy mieszkaniec jest akcjonariuszem, odbierającym zapłatę stosownie do wniesionego kapitału, pracy i talentu”. Jego powieść napisana po francusku Le Kosak (1835-1836) została przetłumaczona na język holenderski, a Dziewica i starzec (1837) na francuski. Napisał też powieść Bunt kobiet (Paryż 1844) i komedię francuską Choix d'une Czarine (1842). O wszechstronności jego twórczości jako instrumentu działania politycznego świadczy jego praca Kopernik et ses travaux (Paryż 1847). Ożywienie życia politycznego na emigracji w 1861 powoduje również powrót Cz. do czynnego życia politycznego. W 1861 został członkiem Komitetu Tymczasowego Emigracji Polskiej. W 1862 wszedł w skład stałego Komitetu. W 1862 utworzył wraz z Ludwikiem Królikowskim (z którego pismem „Zbratnienie” współpracował w 1847/48), Ludwikiem Lublinerem, Andrzejem Skolimowskim i Wincentym Smagłowskim Zbratnienie Polskie Wszystkich Wyznań Religijnych. W 1863 założył tygodnik „La Pologne” w celu informowania opinii francuskiej i europejskiej o sprawie polskiej i powstaniu styczniowym. W 1864 przeniósł się do Londynu, gdzie założył Towarzystwo Pracowników Polskich i utrzymywał kontakt z Karolem Marksem. Był też w ostatnich latach życia londyńskim korespondentem lwowskiej „Gazety Narodowej”. Kwestia żydowska, przede wszystkim w Polsce, to trzeci front walki politycznej Cz., który propaguje zbratanie polsko-żydowskie. W 1843-1844 wydał ogółem 24 numery założonego przez siebie pisma „Echo Miast Polskich”, w którym wzywał do nadania praw politycznych Żydom polskim, a mieszczaństwo polskie do czynnego udziału w życiu politycznym. W 1847 redagował w Paryżu czasopismo „Reveil d'Israel”. Do wyjazdu do Anglii, w latach 1846-1863 publikował artykuły w „Archives Israelites”. Aktywność polityczną i literacką umożliwiał mu zabezpieczony byt materialny, miał bowiem dobrze płatną posadę w Zarządzie Kolei Północnej w Paryżu.
      Pisywał w prasie francuskiej pod pseudonimem Ernest Rollin. Zmarł w Londynie.
      Robert Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego: CZYŃSKI Jan - pochodzenia żydowskiego, ale urodzony wychowany w religii rzymskokatolickiej. Ukończył Liceum Warszawskie, od 5.10.19 student Wydziału Prawa UW, 1822 otrzymał stopień mgra. Po odbyciu praktyki osiadł w Lublinie, gdzie był patronem przy tamtejszym Trybunale Cywilnym. Po wybuchu powstania założył w Lublinie dziennik „Kurier Polski”, był też prezesem Resursy Obywatelskiej. Od 12.30 starszy adiutant w stopniu kpt. dowódcy miejscowej gwardii narodowej pika Wincentego Szeptyckiego. Przyczynił się wydatnie do zorganizowania tej gwardii. W związku z groźbą zajęcia Lublina przez Rosjan, przeniósł się do Warszawy. Tu mianowany został referendarzem w KRW. Od 6.31 członek Towarzystwa Patriotycznego, został jego wiceprezesem. Nie brał wprawdzie udziału w wypadkach 15.8.31, ale został przejściowo aresztowany, oddany pod sąd, który go uniewinnił. 5.10.31 przeszedł z Rybińskim do Prus. Przybył do Paryża 23.12.31 i od razu stał się jednym z najradykal-niejszych działaczy. 31.12.31 przystąpił do Towarzystwa Naukowego Tułaczów Polskich, 14.2.32 założył Polskie Towarzystwo Przyjaciół Postępu i został jego prezesem. Należał też do Komitetu Narodowego Polskiego. 1833 z ramienia komitetu brał udział w zjeździe w Hambach. Przeciwnik Czartoryskiego, został 1.7.33 wydalony przez władze francuskie z Paryża do Brukseli. Nawiązał ścisłe kontakty z francuskimi republikanami, należał też do loży „La Trinité Indivisible” i wydawał „La Russie Pittoresque”. Po powrocie do Paryża współpracował z kilku francuskimi pismami republikańskimi, m.in. z „Le Réformateur” i „Le Constitutionnel”. Od 10.33 należał do TDP, był współredaktorem „Postępu”. 1836 skreślony jednak z listy członków. 10.9.34 potępił Czartoryskiego, ale 5.11.39 odwołał to oświadczenie. Od 1.1.35 do 12.10.35 wspólnie z Szymonem Konarskim wydawał „Północ”, należał też do redakcji „Nowej Polski”, a w 1837 pisma „Polska”. Pisał życiorysy Polaków do „Biographies des hommes du jour”, 1833-34 ogłosił powieść „Cesarzewicz Konstanty i Joanna Grudzińska, czyli Jakobini polscy”. Stopniowo zmniejszało się jego zainteresowanie sprawami polskimi, w latach czterdziestych i pięćdziesiątych zajmował się problemami ogólnoeuropejskimi oraz kwestią asymilacji Żydów. Sam uważał się za utopijnego socjalistę, zwolennika Fouriera. 1843-44 wydawał „Echo Miast Polskich”. Był zatrudniony w Zarządzie Kolei Północnej, co zapewniało mu podstawy egzystencji i pozwalało na działalność publicystyczną. W początkach lat sześćdziesiątych powrócił do spraw polskich, 1861 został członkiem Komitetu Jednoczącej się Emigracji, a 1862 wspólnie z Ludwikiem Królikowskim i Ludwikiem Lublinerem założył Zbratanie Polskie Wszystkich Wyznań Religijnych. 1863 wydawał tygodnik „La Pologne”. 1864 przeniósł się do Londynu, gdzie założył Towarzystwo Pracowników Polskich i utrzymywał kontakty z Marksem. 1866 przystąpił do Stowarzyszenia Podatkowego. Zm. 31.1.67 w Londynie.

    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 20.10.2017.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie