Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Michał January Tarasiewicz (ID: zi.6.63.r4a)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 112 [wyłącz kolorowanie] [?]

zdjęcia z Album.Wielcy.pl:

dodaj nowe zdjęcie


bohater PSB i Wiki, człowiek teatru


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie ?    ?    ?    ?
&    &    &    &
?    ?    ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się, ofiara Rzezi Galicyjskiej
1800-1846
   Zaloguj się
1800
   ? ?
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się, bohater PSB
1830-1910
   Zaloguj się
1841-1905
|    |
2    3



|
Michał January Tarasiewicz, bohater PSB, 1871-1923
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Zaloguj się, bohater PSB
  • Urodzony dnia 9 X 1830 - Szczyrzyc
  • zmarł dnia 14 V 1910Warszawa , wiek: 79 lat.
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona dnia 5 X 1841
  • zmarła dnia 23 VII 1905Warszawa , wiek: 63 lat.
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • żona (ślub: dnia 23 II 1910, Warszawa, par. Przemienienia Pańskiego (obecn. m. Warszawa), ): Zaloguj się 1891-1947 , (Rodzice : Aleksander Marcinkowski h. Gryf 1846-1894 & Maria Cywińska h. Puchała 1855-1942) , dzieci:
    1. M Zaloguj się bohater Wiki 1910-2013
       & Zaloguj się 1920
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. M Zaloguj się 1863-1917
      □  & Zaloguj się 1870
    2. M Jan Szymon 1864-1906
      ■  & Heliodora Maria Apolinara Przechadzka 1874-1957 dzieci: | Ĺť Zaloguj się 1898-1956| Ĺť Janina Tarasiewicz 1900-1988 |
    3. Ĺť Zaloguj się 1866-1916
    4. **Michał January **
    5. Ĺť Zaloguj się 1873-1923
    6. Ĺť Zaloguj się 1881-1949
      □  & Zaloguj się 1870

    Inne małżeństwa i dzieci ojca: Tadeusz Antoni Tarasiewicz, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się 1830
    2. M Zaloguj się bohater PSB 1830-1910
      ■  & Zaloguj się 1835-1858 dzieci: | Ĺť Zaloguj się 1857-1917 |
      ■  & Zaloguj się 1841-1905 dzieci: | M Zaloguj się 1863-1917| M Jan Szymon Tarasiewicz 1864-1906| Ĺť Zaloguj się 1866-1916| M Michał January Tarasiewicz 1871-1923| Ĺť Zaloguj się 1873-1923| Ĺť Zaloguj się 1881-1949 |
    3. M Zaloguj się 1836-1868

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. TARASIEWICZ Tadeusz (1830-1910), kupiec, radny miasta Krakowa
    2. ARMATYS Karol (1833-1872) działacz patriotyczny
    3. BOGDAŃSKI Cyryl Józef (1806-1876) profesor szkół kaliskich
    4. FRIEDLEIN Józef (1831-1917) prezydent m. Krakowa, bibliofil
    5. MÜNNICH Tadeusz Stefan (1893-1959) pułkownik WP, emigrant
    6. DWORSKI Aleksander (1822-1908) polityk, burmistrz Przemyśla
    7. FRIEDLEIN Daniel Edward (1802-1855) księgarz, wydawca
    8. BOGDAŃSKI Mikołaj (1762-1848) pedagog
    9. ORŁOWSKI Stanisław (1868-1923) lekarz neurolog, docent
    10. MAJER Józef (1808-1889) lekarz, przyrodnik, rektor UJ
    11. CELIŃSKI Józef Jan (1779-1832) profesor farmacji
    12. PRZESMYCKI Zenon Franciszek (1861-1944) poeta, krytyk literacki, tłumacz, wydawca, minister
    13. SULIMIERSKI Filip (1843-1885), twórca "Słownika geograficznego"
    14. DOMANIEWSKI Czesław (1861-1936) architekt
    15. FRIEDLEIN August (1808-1891) zegarmistrz krakowski
    16. FRIEDLEIN Rudolf Fryderyk (1811-1873) księgarz
    17. SOKOŁOWSKI Michał h. Pomian (ur. ok. 1758) starosta kowalski
    18. BRINKEN Józef Mikołaj (ur. 1773) wojskowy
    19. KOŁACZKOWSKI Klemens (1793-1873) generał
    20. DANGEL Tomasz Michał (1742-1808) przemysłowiec

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      TARASIEWICZ Michał January (19 IX 1871 Kraków - 16 X 1923), aktor, reżyser, dyr. teatru
      Był synem Tadeusza T., przemysłowca, i Zofii z Morawskich. Ukończył gimn. im. Sobieskiego w Krakowie. W 1892 wstąpił do Klasy Dykcji i Deklamacji przy Warsz. Tow. Muzycznym i studiował tu do 1894; był uczniem J. Kotarbińskiego i W. Rapackiego. Jako student uczestniczył w wielu popisach (w 1893 pod pseud. Orzelski, później już pod swoim nazwiskiem) grając główne role w sztukach A. Fredry, J. Słowackiego, H. Sudermanna.
      Debiutował 23 IX 1894 w WTR w roli Raula de Geran („Iskierka"), ale nie został zaangażowany. Latem 1895 występował w warsz. t. ogr. Wodewil i otrzymał wówczas powtórne zezwolenie na występy w WTR; 1 VIII grał Hr. Neipperga („Madame Sans Gene"), a 14 VIII Jerzego Chutko („Harde dusze"), ale i tym razem nie został zaangażowany. W sez. 1895/96 był aktorem t. lwow., a w sez. 1896/97 t. pozn., z którym występował również latem 1897 w warsz. t. ogr. Odeon. W 1897-99 występował w Łodzi, a z zespołem t. łódz. także w warsz. Bagateli (lato 1898, 1899) i w Petersburgu (marzec 1898). W sez. 1899/1900 był aktorem t. krak., w 1900-02 (do marca 1902) t. lwow., w sez. 1902/03 ponownie t. krakowskiego. 30 VI 1903 wystąpił na przedstawieniu pożegnalnym i opuścił t. z powodu złego stanu zdrowia. Odtąd mieszkał w Warszawie zajmując się interesami palarni kawy „Pluton” (jako jej współspadkobierca; w kwietniu 1907 wykupił ją na własność). Nie związany żadnym engagement, grał jednak nadal w różnych teatrach. W 1904 na zaproszenie T. Pawlikowskiego występował gościnnie w lwów. T. Miejskim (21 X-16 XI). W 1905-09 współpracował z występującym w warsz. Filharmonii zespołem łódz. i działającym potem w tej samej sali T. Małym; grał tu rolę Hrabiego w „Panu Tadeuszu” (przeróbka E. Puchalskiego) i reżyserował pięć sztuk, m.in. „Podpory społeczeństwa”. W 1906-10 utrzymywał stały kontakt z T. Miejskim w Krakowie; m.in. reżyserował tu w 1907 „Śluby panieńskie” i co roku przyjeżdżał na gościnne występy (4 III-13 V 1906; 6 IV-14 V 1907; 23 IV-31 V 1908; 8 III, 4-8 IX, 14 X-5 XI 1909; 11-20 IV 1910). 5 II 1910 ożenił się z Janiną Marcinkowską. Od 7 do 10 XII 1910 występował gościnnie w t. łódz., od 24 II 1911 - również gościnnie - w WTR w tyt. roli w „Demostenesie” T. Konczyńskiego. W 1914 został współwłaścicielem pisma,Polska Scena i Sztuka”, sam redagował dział teatr. ogłaszając tu również swoje recenzje. W czerwcu 1915 został ewakuowany w głąb Rosji. Początkowo mieszkał w Riazaniu. W 1916 zaangażował się w Moskwie do T. Polskiego pod dyr. A. Szyfmana. W sez. 1916/17 był aktorem T. Polskiego w Kijowie pod dyr.F. Rychłowskiego. Jednocześnie prowadził ożywioną działalność w tutejszym ZASP (był członkiem zarządu). Wiosną 1918 wrócił do kraju. Od 9 X do 6 XI 1918 występował gościnnie w T. Polskim w Poznaniu. W 1919-21 (przez dwa sez.) był dyr. T. Miejskiego we Lwowie (gdzie także grał i reżyserował). W 1921 został dyr. T. Rozmaitości w Warszawie (tu również występując jako aktor), ale ustąpił z tego stanowiska 1 IX 1922. Po raz ostatni ukazał się na scenie 26 II 1922 w tyt. roli Bolesława Śmiałego. Także w tym okresie uczestniczył w pracach ZASPu, jako skarbnik Zarządu Głównego, a potem opiekun filii lwowskiej. Umarł na atak serca w pociągu jadącym ze Lwowa do Warszawy.
      "Wyborne warunki zewnętrzne, głos z kategorii aksamitnych, przyrodzone poczucie rytmu i muzykalności wiersza, inteligencja niecodzienna, ustawicznie rozwijana - a jednocześnie wstydliwość intelektualisty w stosunku do wszelkiego kulissenreisserstwa i paniczna obawa przed posądzeniem o komedianctwo - to zasadnicze cechy tej ciekawej indywidualności aktorskiej” stwierdził T. Trzciński. Zarówno głos (był to silny baryton), jak i kunszt deklamatorski, jak wreszcie upodobanie do gry dyskretnej, wolnej od przesady, zapewniły mu w czasach Młodej Polski ogromne powodzenie w pol. repertuarze romantycznym. Fundamentem jego sławy stała się odegrana w Krakowie w 1899 tyt. rola Kordiana na pierwszym przedstawieniu tej sztuki. Ugruntowały ją role: Sawy („Sen srebrny Salomei"), Zbigniewa („Mazepa"), a także tyt. w „Don Carlosie” i Percineta („Romantyczni"). We Lwowie wydoskonalił jeszcze swój warsztat aktorski dzięki współpracy z dyr. T. Pawlikowskim i reżyserem L. Solskim. W repertuarze poetyckim stworzył tu dwie znakomite kreacje: Fantazego („Fantazy") i Poety („Wesele"). Miał jednak również interesujące osiągnięcia w sztukach modernistycznych, jako Zygmunt Przesławski („Złote runo"), Stanio („Życie na żart"), Władysław Hanusz („Otchłań"). Kapitalne okazały się nadto dwie role komediowe: Benedykta („Wiele hałasu o nic") i Ludmira („Pan Jowialski"). Powtórny pobyt w Krakowie przyniósł nowy cykl ról romantycznych, przede wszystkim w utworach Z. Krasińskiego; T. był wówczas pierwszym Hrabią Henrykiem („Nie-boska komedia") i powszechnie podziwianym Heliogabalem („Irydion"). W utworach S. Wyspiańskiego grał wtedy Geniusza („Wyzwolenie"), Protesilasa („Protesilas i Laodamia") i Sieciecha („Bolesław Śmiały"). Te role przyniosły mu przyjaźń autora, który dzielił się z nim swoimi refleksjami na temat gry aktorskiej, udzielał mu wskazówek interpretacyjnych, osobiście projektował dla niego kostiumy, portretował go w rolach Protesilasa i Sieciecha. W dziesięcioleciu poprzedzającym I wojnę świat. T. był już aktorem o wyraźnie sprecyzowanej indywidualności. Praca w t. krak. i lwow. dała mu dużo doświadczenia w zakresie charakterystyki zewnętrznej. Opanował wówczas arkana charakteryzacji, interesująco kształtował sylwetkę postaci, urozmaicił swój gest. Nie przywiązywał jednak do tych środków wyrazu takiej wagi, jak K. Kamiński czy L. Solski. Nie miał też ich ambicji, gdy chodzi o wynalazczość aktorską. Podziwiano go raczej za przenikliwość, z jaką uwydatniał rysy nadane postaci przez autora. Najwyżej ceniono go za sztukę recytacji. „Z polskich artystów mówi p. Tarasiewicz dziś bez wątpienia wiersz polski najpiękniej i najdoskonalej” - stwierdził K. Rakowski („Czas” 1903 nr 10). Największy zachwyt budził fakt, że w utworach romantycznych T. oczyszczał wiersz z deklamatorskiej pozy, jednocześnie - jak pisał A. Schroder - „cyzelując dobrze każde słowo, akcentując należycie wszystkie niedomówienia, drwiny i sarkazmy, w scenach zaś romatycznych rojeń każdy odcień” („Gazeta Lwowska” 1920 nr 26). W okresie swych występów gościnnych częściowo powtarzał dawne role, dorzucając do nich nowe, jak np. Don Fernand („Książę Niezłomny"), Romeo („Romeo i Julia"), Szczęsny („Horsztyński"), Giano Giani („Beatryks Cenci"), Gustaw („Śluby panieńskie"). Podczas pobytu w Rosji i na Ukrainie przybyły do jego repertuaru role Derwida („Lilla Weneda"), Chłopickiego („Warszawianka"), tyt. w „Bolesławie Śmiałym”. Sławę T. pomnażały również jego występy estradowe. Jako recytator miał w swym repertuarze ok. 500 utworów i zasłużył się szerząc znajomość poezji pol., zwłaszcza przed I wojną świat. w Warszawie, gdzie wygłaszał nawet utwory zabronione przez cenzurę (m.in. „Odę do młodości”, „Fortepian Chopina") i torował drogę kultowi Wyspiańskiego. Jako dyr. t. lwow. przystąpił do pracy z dokładnie sprecyzowanym programem.W trudnych warunkach wojennych nie miał jednak możliwości szerszego zrealizowania swych zamiarów.

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.39475.1
      Epitafium na cm. Powązkowskim:
      Ś.P. MICHAŁ
      TARASIEWICZ
      ARTYSTA DRAMATYCZNY
      UR. W KRAKOWIE 19/IX 1872.
      ZM. W WARSZAWIE 16/X 1923.

      Polski Słownik Biograficzny t. 52 str. 202: psb.34933.1
      sw.204013 Akt małżeństwa: Warszawa Przemienienie Pańskie (obecn. m. Warszawa), 27/1910 [indeks na http://geneteka.genealodzy.pl/] http://metryki.genealodzy.pl/metryki.php?op=kt&ar=8&zs=9216d&sy=341&kt=2
      Ziemianie Polscy XX w. t. 6 - zi.6.63.r4a

    źródła:
    - ślub: Akt małżeństwa: Warszawa Przemienienie Pańskie (obecn. m. Warszawa), rok 1910, nr aktu 27 [indeks na http://geneteka.genealodzy.pl/] http://metryki.genealodzy.pl/metryki.php?op=kt&ar=8&zs=9216d&sy=341&kt=2
    - pogrzeb: Urz. M. st.W-wy http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=21360
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 870.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 21.02.2019.
    © 2002-2018 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie
    IP: 3.80.38.5