Uwagi
(Hübners) Who is Who w Polsce: Merkisz Jerzy prof. dr hab. zawód: naukowiec, dyrektor Instytutu Silników Spalinowych i Transportu. miejsce pracy: Politechnika Poznańska. edukacja: 1965 V LO im. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu, 1971 dyplom mgra inż. na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej, specjalność: maszyny i urządzenia elektryczne, 1978 doktorat na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów Politechniki Poznańskiej, 1992 habilitacja, 1997 tytuł prof. nauk technicznych. kariera: od 1971 asystent, adiunkt, profesor (od 1999 prof. zwyczajny) Politechniki Poznańskiej; podstawowa działalność: budowa i eksploatacja maszyn - silniki spalinowe, oraz ich ekologiczne aspekty: problemy spalania i toksyczności, wpływ stanu termicznego silnika na emisję związków toksycznych, rodzaje i jakość paliw, problematyka zużycia oleju i jej powiązania z toksycznością spalin; ekologia transportu i pokładowe systemy informatyczne w pojazdach, w tym systemy diagnostyki pokładowej, zagadnienia rejestracji kolizji, tzw. „czarnej skrzynki” oraz elementy Inteligentnych Systemów Transportowych. osiągnięcia: promotor ok. 250 prac dyplomowych i przejściowych na politechnikach: Poznańskiej, Warszawskiej, Zielonogórskiej, Lubelskiej, oraz w Wyższej Szkole Techniczno-Ekonomicznej w Szczecinie; promotor ok. 20 obronionych prac doktorskich na wydziałach politechnik polskich i zagranicznych, recenzent całokształtu dorobku ubiegających się o tytuł profesora (11), prac habilitacyjnych (14), doktorskich (33); autor opinii o dorobku na stanowisko prof. ndzw. (6) i prof. zw. (4); kierownik projektów KBN: badawczych (9), celowych (2) i promotorskich (7). publikacje: ok. 570 prac naukowych, ok. 220 opracowań dla przemysłu, 16 książek, m.in. „Emisja cząstek stałych przez silniki spalinowe o zapłonie samoczynnym”, „Ekologiczne problemy silników spalinowych”, „Pokładowe systemy diagnostyczne poj. sam.”, „Alternatywne napędy pojazdów”, „Tachografy cyfrowe”. odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2005), Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi (1996 i 2000), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1997), nagroda specjalna podsekretarza stanu w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego, za prace konstrukcyjno-badawcze dot. uruchomienia produkcji samochodu „Tarpan” z silnikiem wysokoprężnym (1983), nagroda ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki, zespołowa stopnia I za osiągnięcia w dziedzinie autorstwa wyróżniających się podręczników dla studentów za podręcznik pt. „Tłokowe silniki spalinowe” (1983), nagroda indywidualna ministra edukacji narodowej za książkę pt. „Ekologiczne problemy silników spalinowych” (2000). członkostwo: Akademia Transportu Ukrainy (honorowy profesor), Society of Automotive Engineers, European Automotive Research Partners Association, ekspert zespołu „Environment, Energy & Resources przy ERTRAC” w Brukseli, Polskie Towarzystwo Naukowe Silników Spalinowych (prezes), Polskie Towarzystwo Pojazdów Ekologicznych, Komitet Transportu PAN, Komisja Badań na Rzecz Rozwoju Nauki w MEiN. działalność: założyciel i prezes Zarządu Polskiego Towarzystwa Naukowego Silników Spalinowych (2002); visiting profesor na Wydziale Budowy Maszyn w Żilińskim Uniwersytecie w Żilinie (Słowacja, 1995-96); założyciel Zarządu Polskiego Towarzystwa Naukowego Motoryzacji; od 1995 przewodniczący Rady Naukowej OBR Samochodów Małolitrażowych BOSMAL w Bielsku-Białej; członek Rady Naukowej Centralnego Laboratorium Naftowego w Warszawie (2000—04 przewodniczący); od 2000 recenzent i ekspert Państwowej Komisji Akredytacyjnej; od 2006 członek Rady Zarządzającej Jednostki Certyfikującej Wyroby (paliwa, biopaliwa i paliwa alternatywne) oraz Polskiej Platformy Technologicznej Biopaliw i Biokomponentów, rzeczoznawca dyplomowany SIMP.
J. Kapuścik (red.), Współcześni uczeni polscy, OPI, Warszawa 1998-2006
Osoba MERKISZ Jerzy Dyscyplina: budowa i eksploatacja maszyn (silniki spalinowe). Kariera: Absolwent PP 1971, dr nauk techn. 1978, dr hab. 1992, prof. 1997; honor, prof. Akad. Transportu Ukrainy 1994. Afiliacje: PP: dyr. Inst. Silników Spalinowych i Podstaw Konstrukcji Maszyn 1993-, prof. nadzw. 1994–99, prof. zw. 1999-; PZ: prof. nadzw. 1995-; OBR Samochodów Małolitrażowych BOSMAL w Bielsku-Białej: konsultant 1995-; Inst. Transportu Samochodowego w Warszawie: konsultant 1996-; Inst. Lotnictwa w Warszawie: konsultant 1997-; OBR Pojazdów Szynowych w Poznaniu: konsultant 1998-. Staże: Przem. Inst. Motoryzacji (PIMOT) w Warszawie 1974, Moskiewski Inst. Samochodowo-Me-chaniczny w Moskwie 1979, Polit. Leningradzka 1980, 1988, Inst. Lotnictwa w Warszawie 1981, Wyższa Szkoła Komunikacji w Żylinie (CSRS) 1982, PWr 1982, Moskiewski Inst. Samochodowo-Drogowy 1983, Firma COLAS RHONE ALPHES w Lyonie 1987, Ośr. Bad.--Roz. Samochodów Małolitrażowych BOSMAL w Bielsku-Białej 1989, 1991, Firma RESEAUX KAWAŁKA (staż przemysłowy) w La Croix en Brie we Francji oraz Laboratorium U.T.A.C. w Monthlery k. Paryża 1989, Firma AVL LIST GmbH w Grazu, Austria, 1997.
prof3rp.3.3131
sw.1422688 Who is who w Polsce, Zug 2008
źródła:
- urodzenie: Współcześni uczeni polscy
|
|