KulwińscyBończaz Kulwy v. Kułwy, w powiecie kowieńskim Mikołaj, pisarz grodzki kowieński 1584 r. Wojciech, obrany 1589 r. poborcą kowieńskim (V. L.). Jerzy, poddzierżawił czopowe litewskie Fedorowiczowi 1626 r. (Tryb. Litew. 190 f. 25). Halszka Wydrzanka Krzysztofowa Kulwińska, dziedziczka majętności Dowołgowskiej, w kowieńskiem 1631 r. Matjasz i Mikołaj, ziemianie kowieńscy 1634 r. Jadwiga z Myślińskich, 1-o v. Kazimierzowa Kulwińska, pisarzowa ziemska kowieńska, 2-o v. Piotrowa Radziejewska, posiada część Kulw po pierwszym mężu i po Wojciechu Kulwińskim 1634 r. (Manuskr. Biblj. Kossakow.).

Samuel, poseł od ziemian kowieńskich do króla 1661 roku. Rafał z Kulwy stawił jednego konia na popis 1670 r. (Ibid.). Kazimierz, ma sumę na Drożęcinie u Wąsowicza 1661 roku (Zap. Gr. Krak. 278 f. 1353). N., za Mikołajem Smogorzewskim w połowie XVII-go wieku (Kojał.). Krzysztof, z województwem trockiem, podpisał elekcję króla Michała, Eljasz, Hieronim regent i Piotr, strukczaszy, kowieńscy, z tymże województwem, obiór Augusta II-go, Józef, z województwem wileńskiem, obiór Stanisława Leszczyńskiego, 1733 roku, a Felicjan, z powiatem kowieńskim i Florjan, z województwem nowogrodzkiem, Stanisława Augusta.

Jan, cześnik i deputat kowieński na Trybunał litewski 1754 roku, umarł 1760 r. Stanisław, 1763 roku, podpisał konfederację i manifest szlachty litewskiej. Józef, skarbnik wiłkomierski 1767 r. Stanisław, ziemianin oszmiański 1783 roku.

Prawdopodobnie to Kulwińscy, a nie Kalwińscy [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] bracia, Florjan, Józef, Tadeusz i Antoni, wprowadzeni w posiadanie Łychowa, w czerskiem, 1769 r. (Perp. Czers. 34 f. 153).

Antoni, z żony Róży Święcickiej, pozostawił córkę Marję, za Franciszkiem Jachimowiczem i synów: Michała, żonatego z Kamillą Sielankówną, dziedzica Niestaniszek i Miłaniszek 1860 roku i Bronisława, dziedzica Wojdaciszek (Teka hr. Kossakowskiego).