Były także Kurzątki w ziemi łomżyńskiej, zamieszkałe przez Rogalitów. Ci jednak zapomniawszy o swoim herbie, legitymowali się ze szlachectwa także z herbem Brodzic. ¶

Łukasz, dziedzic wsi Popiele, w ziemi warszawskiej, 1678 r. (Herb. Król. Pol.), z żoną Boną z Młochowskich, sprzedał 1678 r. pewne dobra Walentemu Biejkowskiemu, synowi Andrzeja (DW. 55 f. 702-711). ¶

Adam, Paweł i Tomasz podpisali, z województwem płockiem, elekcję Leszczyńskiego 1733 r. Macieja żona, Zuzanna z Bukowskich, ceduje 1737 r. sumy bratu Kasprowi. Synami, zdaje się, Macieja byli bracia, Walenty i Stanisław, spadkobiercy Bartłomieja Sokołowskiego, współdziedzice Popielów. ¶

Walenty, zabezpieczył 1758 r. żonie, Marjannie z Bukowskich i siostrze jej Annie, na Popielach, sumę ich przeniesioną ze Śniatkowa, a żona zrzekła się spadku macierzystego. ¶

Stanisław z żony, Praksedy Grotowskiej, pozostawił córki: Zuzannę za Jakóbem Jarockim, wdowę 1791 r. i Konstancję za Stefanem Siekluckim, kwitujące 1791 r. Chrapowickiego, kasztelana mścisławskiego i syna Kazimierza, żonatego z Barbarą Trzepińską 1785 r. (Perp. Czers. 24 f. 243; 31 f. 78 i 79; DW. 101 f. 989; 107 f. 1226; 112 f. 1119). ¶

Michał, syn Michała, wnuk Andrzeja, sprzedał 1777 roku część Postruża, w ciechanowskiem, bratu rodzonemu Maciejowi (DW. 93 f. 120). ¶

Jan, syn Tomasza, sprzedał 1752 r. bratu rodzonemu Wojciechowi, część swą w Kurzątkach wielkich i małych (to pewno Rogalici). Wojciecha i Franciszki ze Staniszewskich, synowie: Józef, Onufry i Antoni, pokwitowani 1789 r. przez Gzowską. Antoni z żoną, Ewą z Pawłowskich, kwitował 1790 r. teściów z posagu (DW. 74 f. 265; 105 f. 1275; 106 f. 1310 i 1396). ¶

Jan, syn Józefa i Marjanny Pągowskiej, cedował 1780 r. część wsi Gurba, w mszczonowskiem, Michałowi Wilskiemu. Synowie jego urodzeni, z Franciszki Czerwińskiej: Onufry Antoni, ur. 1771 r., Franciszek Michał, ur. 1772 r., Michał Wacław, ur. 1774 r. (metryki w Pałecznicy), Józef Florjan Jan Nepomucen, ur. 1778 r. (metr. w Nasiechowicach) i Jacek Jan Nepomucen Stanisław, ur. 1787 r. (metr. w Solcu), wylegitymowali się ze szlachectwa 1804 r., w Galicji zachodniej (Quat. VIII f. 192). ¶

W Królestwie Polskiem legitymowali się ze szlachectwa między 1836 r. a 1850 r., wymieniony wyżej Michał Wacław, syn Jana, Seweryn Gaweł Florenty, syn Onufrego, Józef, syn Piotra, a 1852 roku Aleksander Franciszek, syn Stanisława.