LemniccyWłasnego, czyli Jastrzębiecodmienny, z Lemnicy, w województwie witebskiem. Herb ich przedstawia w polu błękitnym podkowę srebrną barkiem do góry, na niej krzyż kawalerski złoty, przy każdym ocelu strzała ukośnie do ocela, z prawej strony żeleźcem na dół, z lewej zaś żeleźcem do góry. Nad hełmem w koronie jastrząb z dzwonkiem złotym u lewej nogi, a w prawej trzymający podkowę obarczoną krzyżem (Ostr. Nr. 1755). Gałąź jedna Lemnickich pisze się BartoszewiczamiCzerejski Andrzej Lemnicki trzymał 1641 r. zaścianek Komarowszczyznę w dobrach Wejniańskich, w orszańskim, Stabrowskich. [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Teodor, 1655 r. opiekun córek brata Samuela Czerejskiego (Ist. Jur. Mat. XXV i XXVI). ¶

N. z powiatem orszańskim podpisał elekcję Jana III-go. Franciszek, miecznik inflancki, nabył 1724 r. Szukjany od Sapiehów (Sap.). Antoni Olejko Lemnicki, stronnik Augusta III-go 1733 r. ¶

Kazimierz, poseł księstwa żmudzkiego, elektor Stanisława Augusta, kapitan artylerji litewskiej, otrzymał 1771 r. konsens na wykup starostwa janowskiego, w ziemi łukowskiej, od Słomińskiego, z żoną, Eleonorą ze Słomińskich, otrzymali 1774 r. wójtostwo ryczywolskie i 1775 r. wzięli w zastaw Maścibrody, w łukowskim, od ks. Czartoryskiego (M. 236 f. 49; 282 f. 1; 296 f. 105; Kancl. 37 f. 587). Kazimierz, obrany posłem lubelskim na sejm 1790 r., legitymował się ze szlachectwa w Galicji zachodniej 1803 r. (Quat. III f. 71). ¶

Franciszek, kapitan wojsk polskich, obrany 1817 r. pełnomocnikiem przez siostrę Kazimierę, wdowę po Józefie Kurdwanowskim (M. D. Wąs.; A. Lwows. For. Nob.).