Leniewiczowie v. LiniewiczowieDoroszko i Chodko, bojarowie królewscy, otrzymali pustkowia Radkowszczyznę, Temowszczyznę i Skobejkowszczyznę, w włości kryńskiej, w powiecie grodzieńskim. Król Zygmunt potwierdził im to nadanie w roku ?... (ML. 41) Franciszek Leniewicz, syn Augustyna i Zuzanny z Krupskich, 1-o v. Wojciechowej Słupskiej, chorąży pancerny królewski 1698 r. i buńczuczny 1699 r., otrzymał 1698 r. Duliby, w owruckim, a 1699 r. Taborów czyli Taborówkę, pod Białocerkwią (Sig. Ręk. Oss. 136 f. 71 i 130). Na cesję starostwa taborowskiego Balowi, otrzymał konsens 1715 r. (Sig. 18; Bracł. XV f. 1264). Tego Franciszka, starosty daniczowskiego, siostry, Justyna 1700 r. żona Ludwika Grocholskiego, cześnika dobrzyńskiego (Grodz. Przem. 230 f. 438); Teofila za Jakóbem Czeczelem; Krystyna za Haykiewiczem, a brat Michał umarł. bezdzietny. Grzegorz pozwany przez Malińskich o współudział w zajechaniu dóbr 1723 roku (Woł. XI f. 1246). Antoni podpisał 1733 roku, z województwem wołyńskim, elekcję Leszczyńskiego. Franciszek, ziemianin mozyrski 1769 r. ¶

Marcin, Stanisław z synami: Józefem, Władysławem, Antonim i Wincentym, Tadeusz z synami: Anastazym Andrzejem Adamem i Mikołajem Juljanem, i Franciszek Wilhelm z synem Lubomirem, synowie Mikołaja, wnukowie Jana, prawnukowie Franciszka Leniewicza, 1861 r., a synowie Anastazego: Adam 1886 r. i Klemens 1891 r., wylegitymowali się ze szlachectwa w gub. wołyńskiej (Spis.).