Matusz v. Matwiej Łaniewski, w latach 1577-1583 trzyma w zastawie Wólkę Tuliczowską, czyli Dolmatowską, w powiecie włodzimierskim (Zr. Dziej. XIX). Grzegorz, z żoną Marjanną, Mikołaj i dzieci Macieja, procesują 1602-1605 roku Czerniawskich o Czerniawkę na Wołyniu (Woł. I f. 500; II f. 105). ¶

Mikołaj, ożeniony z Zofją Połczyńską 1622 r., której testament wciągnięty do akt w Łucku 1625 r. Teodora, żona Iwana Ruckiego, zmarła przed 1610 r. ¶

Mikołaj i Jan mają sprawę z Czaplicami 1627 r. (Woł. V f. 158). Paweł pożyczył 1,000 florenów Paszkowskiemu 1622 r. (Bracł. V f. 1544). Andrzej, współdziedzic Łukowicz i Butkowicz 1644 r. (Woł. VI f. 332). Jeden Łaniewski stanął do obrony Smoleńska 1654 r. [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Łukasz, z żoną Anną, ma sprawę z Budziszowskiemi 1655 roku (Kij. 36 Nr. 208). Syn jego Wawrzyniec, razem z stryjecznym bratem, synem Mikołaja, 1672 r. w Warszawie (Convent. 35 f. 1146). Mikołaj, pisarz apostolski, ksiądz przy katedrze włodzimierskiej 1679 r. (Akta III). Klim i Stanisław, bannici 1696 r. (Akta I). ¶

Niewiarowski otrzymał 1654 r. konsens na cesję Jezieryszek, w leśnictwie sejneńskim, Łaniewskiemu, którego wdowa ceduje 1671 r. wieś Marcinowi Łaniewskiemu. Tenże Marcin nabył 1691 r. dożywocie na wsi Wersele ze starostwa przeroślskiego. ¶

Jan i Kazimierz Aleksander, z województwem wileńskim, Wojciech, z kaliskim, podpisali elekcję króla Michała, Andrzej, starosta przeroślski, i Michał, z województwem trockim, elekcję Augusta II-go. ¶

Marjanna, żona Jana Mirowskiego, nabyła 1699 r. część Goljan, w czerskim (Perp. Czers. 15 f. 194). Gerwazy otrzymał 1702 r. konsens na cesję starostwa i wójtostwa przeroślskiego Stanisławowi Eydziatowiczowi, chorążemu smoleńskiemu (Spisy Wolffa). Maciej, woźny generał powiatu oszmiańskiego 1723 r. (Arch. Dubrow.). Halszka, dziedziczka części Pelisz v. Łaniewszczyzny, w wilkomierskim, żona Mikołaja Kontrymowicza, w początku XVIII-go wieku. ¶

Kazimierz, bannitowany 1717 r. przez kanonika płockiego, otrzymał wolności od różnych opłat dla swej posesji na Pradze 1720 r., kwitował Nakwaskiego 1730 r., nie żył już 1750 r. Syn jego Szymon, 1780 r. (Wyr. Piotrk. 315 f. 800; 323 f. 553; M. 222 f. 368; 255 f. 187; 257 f. 155). ¶

Franciszek z brzeskiego litewskiego, dwaj Michałowie, z wołyńskiego, elektorzy Stanisława Leszczyńskiego 1733 r. Antoni, syn Tomasza, zapisał 1770 r. sumę przyszłej żonie, Urszuli Sankowskiej, która już, jako wdowa po nim, kwitowała 1775 r. Stefana Skarbka Rudzkiego z sumy na Sankowszczyznie (Perp. Czers. 34 f. 211; 35 f. 80). Jakób i Antoni w Zubrzycach, w grodzieńskim, 1765 roku (Akta VII). Piotr, subdelegat prowincji małopolskiej 1768 roku (Kancl. 44 f. 131). Fabjan, skarbnik witebski 1788 r., podpisał manifest pierwszy szlachty litewskiej 1763 r. (V. L. VII f. 70). ¶

Gabrjel Łaniewski został utrzymany w posiadaniu wybraniectwa w Djakonowie, w starostwie hrubieszowskim 1670 r. (Gr. Grabow.). Syn jego Stefan, 1700 r. otrzymał potwierdzenie posiadania tegoż sołtystwa. Potomek Stefana Adam, syn Leona, wnuk Grzegorza, sędzia gminny z wyborów, posiada to sołtystwo obecnie. ¶

Jan Łaniewski, towarzysz pancerny chorągwi Wielhorskiego 1720 r., dziedzic części Szystowiec, Iłowca, Iwanówki, w grabowieckim, ożeniony z Katarzyną Jasińską, córką Aleksandra i Eufrozyny Stawskiej, zmarłą 1723 r., pozostawił synów: Aleksandra i Tomasza. ¶

Aleksander, instygator grodzki grabowiecki 1747 r., sprzedał 1750 r. część swą Szystowiec bratu, ożenił się 1746 r. z Wiktorją Nieciecką, córką Andrzeja i Elżbiety Rostkowskiej, umarł 1766 r., a wdowa po nim, 2-o v. Jakóbowa Bilińska, układa się 1777 r. z szwagrem o Iłowiec. Z dzieci ich: Ludwik Franciszek, ur. 1749 r., zmarł młodo; Brygida wyszła za Macieja Kochanowskiego; Jadwiga i Marjanna, niezamężne 1783 r.; Kajetan Jan, adwokat sądowy bełski, legitymował się ze szlachectwa razem ze stryjem Tomaszem 1782 r., w sądzie ziemskim bełskim. ¶

Tomasz, vicesgerens grodzki grabowiecki 1768 r., pisarz grodzki horodelski 1771-1776 r. i bełski 1774-1778 r., sędzia grodzki bełski 1778 r., dziedzic Iłowa, Szystowiec, Iwanówki, zeznał zapis dożywocia 1751 r. z żoną, Ludwiką Walkiewiczówną, córką Rafała Józefa i Marji Górskiej, wylegitymował się ze szlachectwa razem z bratankiem 1782 r., w sądzie ziemskim bełskim, umarł 1784 roku, pozostawiając córkę Urszulę, wydaną 1771 r. za Tomasza Ossuchowskiego, cześnika wendeńskiego, zmarłą 1812 r. i synów: Jana Chryzostoma, ur. 1754 r., plenipotenta kapituły przemyskiej 1784 r., zmarłego bezdzietnie 1808 r.; Józefa i Tomasza Kazimierza, dziedzica Iłowca, i Iwanówki, wylegitymowanego ze szlachectwa w Wydziale Stanów we Lwowie 1790 r. ¶

Józef, ur. 1756 r., vicesgerens grodzki krasnostawski 1780 r., sędzia grodzki grabowiecki 1781 r., sędzia pokoju 1811 r., zaślubił 1793 r. Anielę Chmieleńską, córkę Jana i Marji Falkowskiej, umarł 1833 r. Z dzieci Józefa: Rozalja, ur. 1802 r., zaślubiona Janowi Linsenbarthowi, pułkownikowi wojsk polskich, zmarła 1859 r.; Marcjanna, ur. 1806 r., żona Klemensa Jurskiego, pułkownika wojsk polskich, zmarła 1870 r.; Tomasz, ur. 1794 r., zmarł dzieckiem i Karol. ¶

Karol, urodz. 1799 r. (metr. w Skierbieszowie), dziedzic Bychawy, Bronic i Drzewiec, wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r., umarł w Paryżu 1858 r. Ożeniony 1-o v. z Rozalją Raciborską, 2-o v. 1841 r. z Olimpją Wentzl, córką Józefa, - Radcy Stanu, i Marji z Działyńskich, zmarłą 1889 r., pozostawił z pierwszej żony syna Adama, ur. 1831 r., ożenionego 1870 r. z Bronisławą Słubicką, a z drugiej - Marję, ur. 1843 r., zmarłą 1853 r.; Józefę, ur. 1845 r., zaślubioną 1868 r. hrabiemu Janowi Stadnickiemu z Radawca, zmarłą 1911 roku i Stanisława. ¶

Stanisław, ur. 1842 r., dziedzic Bronic, Olszowca, ożenił się 1878 r. z Pelagją Suffczyńską, córką Juljusza i Marji hr. Czackiej, dziedziczką Łańcuchowa, zmarłą 1881 r. i miał z niej: Marję, poślubioną 1900 r. Janowi Steckiemu, posłowi do izby państwowej w Petersburgu i Antoniego, ur. 1881 r. (metryka w Markuszowie). ¶

Franciszek z synem Maciejem i Ignacy z synami: Mikołajem i Leonem, synowie Ignacego, wnukowie Józefa, prawnukowie Tomasza Macieja, wylegitymowali się ze szlachectwa w gubernji podolskiej 1841 i 1860 r., a Kazimierz Piotr i Witold Paweł, synowie Mikołaja wymienionego i Marji Lubienieckiej w 1873 r. (Spis.). Z nich Witold Odrowąż Łaniewski, doktór medycyny, zaślubił 1903 roku w Kijowie Marję Radziszewską. ¶

Antoniego Łaniewskiego i Kamilli Grabowieckiej córka Józefina, wyszła 1903 r. w Warszawie za Antoniego Listowskiego. ¶

Piotr, podstoli mścisławski i syn jego Michał, posłowie, Jan, Samuel, podczaszy bracławski, Gedeon, sędzia nowogrodzki i syn jego Daniel, posłowie, Łaniewscy Wołkowie, podpisali, z województwem nowogrodzkim, elekcję Augusta II-go. ¶

Michał, pewno wymieniony syn Piotra, chorąży starodubowski 1715 roku, aktor zborów kalwińskich W. Ks. Litewskiego 1732 r., wraz z żoną Anną, trzymał w zastawie Żuprany, w oszmiańskim, 1714 r., które posiada wdowa po nim 1747 r. Daniel, sędzic nowogrodzki, następnie wojski mozyrski i starosta niestanowicki 1710 r., deputat mozyrski na Trybunał 1711 r., otrzymał prawo wspólności na tym starostwie dla żony, Katarzyny z Abramowiczów, 1711 r. i konsens na cesję tegoż synowi Aleksandrowi 1730 r. ¶

Aleksander, jako starosta niestanowiecki, z drugim Aleksandrem, podpisali 1733 r. elekcję Leszczyńskiego z województwem smoleńskim. ¶

Oprócz Aleksandra, który musiał umrzyć wkrótce, pozostawił Daniel synów: Gedeona, kapitana wojsk saskich, Mikołaja, kapitana wojsk litewskich, Jana, kapitana gwardji królewskiej, Władysława i Samuela, adjutanta kawalerji litewskiej, którzy; wraz z matką, tamowali Tyzenhauzowi sprawowanie funkcji poselskiej, procesując go o długi (M. 227 f. 493; 261 f. 12). ¶

O Gedeonie więcej wzmianek nie mamy. ¶

Mikołaj, pułkownik królewski, podpisał konfederację słucką dyssydencką 1767 r., był podpułkownikiem gwardji W. Ks. Litewskiego 1765 r., wziął 1770 r. w zastaw połowę Dąbrowna i Lad od ks. Massalskiej (Sap.). ¶

Jan razem z Ignacym, łowczym litewskim, ma sprawę z Bohdanowiczami 1747 r. (Akta XI), kapitan gwardji pieszej królewskiej 1750 r., z żoną, Zofją Karoliną Żychlińską, ma sumę u Boskiego, chorążego czerskiego 1761 r. Wdowa po nim układa się 1764 r. z szwagrem Samuelem, a 1765 r. Samuel, Mikołaj i Władysław potwierdzają jej wszelkie zapisy męża. W 1774 r. jest 2-o v. żoną Fryderyka Pyrcha, kapitana wojsk królewskich (DW. 82 f. 69; 83 f. 1063; 84 f. 518; 85 f. 86 i 430; 91 f. 347). ¶

Władysław, wojszczyc mozyrski, pokojowy królewski 1765 r., podpisał konfederację słucką 1767 r., ożeniony z córką pułkownika Jerzego i Anny Zagrzewskich, otrzymał od teściowej 1765 r. cesję dzierżawy Żebrów, stąd pisany starostą żebrowskim, a 1767 r. kadukiem po teściu sumy, ruchomości i dobra Białaszewo, w wiskim. Drugą jego żoną była Teofila Bystrzycka, żyjąca 1787 r. (MP.; Kancl. 32 II f. 120). ¶

Samuel, kapitan 1765 r., major pułku jazdy 1767 r., był konsyljarzem konfederacji słuckiej dyssydentów. ¶

Adam Łaniewski Wołk, pastor kalwiński w Słucku 1702 r. (Jank.). Florjan Łaniewski Wołk superjor Bazyljanów w Chełmie 1700 r., opat supraślski i archimandryta grodzieński 1702 r. (Akta XXVII; Arch. Sbor. IX). Wiktor z Łaniewicz Wołk, podstoli czerniechowski 1709 r. Samuel, komisarz do wybierania podymnego 1716 r. (Ist. Jur. Mat. XXIII). ¶

Władysław, generał adjutant wojsk litewskich, ożeniony 1-o v. z Anną Ożarowską, a 2-o v. z Teofilą Wielowiejską, która następnie poślubiła Michała Darowskiego, podstolego trembowelskiego, pozostawił z pierwszej żony synów: Piotra i Bogusława, którzy odziedziczone części Ożarowa, sprzedali 1748 r. Kosseckiemu (DW. 71 f. 1522). Piotra, z Agnieszki Lipnickiej, córka Anna Elżbieta Różycka, wraz z Lipnickiemi dochodzi spadku po Lipnickich i Wielowiejskich 1796 r. (Zs. Krak. 72 f. 237). ¶

Piotr Łaniewski Wołk, stolnik nowogrodzki, zmarł 1724 r. Jan, horodniczy nowogrodzki 1733 r., stronnik Augusta III-go. ¶

Ignacy Łaniewski Wołk, syn podobno Mikołaja, autora dzieł kalwińskich polemicznych, i Anastazji Korsakównej, strażnik słonimski 1736 r. i starosta hubski 1740 r., chorąży słonimski 1741 r., pisarz 1744 r., a łowczy litewski 1746 r., pułkownik hussarski, starosta wilkijski 1742 r. i niemonojski w trockim 1748 r., kilkakrotny poseł na sejmy i członek różnych komisji, kawaler orderu Orła Białego 1760 r., umarł 1761 r., nie pozostawiwszy z żony, Marjanny Beaty Zawiszanki, wojewodzianki mińskiej, potomstwa. ¶

Stanisław Łaniewski Wołk 1748 r. świadczył w Lidzie przy działach Kuncewiczów. Daniel, elektor Stanisława Augusta z powiatu wołkowyskiego. Daniel, kapitan pułku konnego gwardji litewskiej, Aleksander i Samuel, a Jerzy, jako konsyljarz, podpisali 1767 r. konfederację słucką dyssydentów. Jan, rotmistrz województwa smoleńskiego 1777 r., ożeniony z Barbarą Zegladowską, kwitował wraz z nią Czackiego z szacunku części Lachowa, Szczeniutyna i Wolicy 1803 r. (D W. 102 f. 122; 113 f. 507). ¶

Bogusław Zaremba, podpułkownik wojsk polskich 1778 r., ożeniony był 1-o v. z Krystyną, 2-o v. z Heleną Łaniewskiemi Wołkównami. Kazimierz, porucznik J. Kr. Mości 1787 r. (Zs. Troc.). Mikołaj, szambelan królewski 1790 roku. Władysław, major wojsk rossyjskich, roboruje 1793 r. z Gutakowskim kontrakt sprzedaży wsi Zielone, w mohilewskim (DW. 109 f. 1042). ¶

Łaniewski Wołk (Władysław), z dwóch żon: Marjanny i Joanny Grużewskich z Kielm, miał córki cztery: za Mikuliczem Radeckim, za Dworzeckim, za Ungern-Sternbergiem i za Osten-Sakenem i syna jedynego Samuela Stanisława, ur. 1759 r., oficera pruskiego, następnie rotmistrza kawalerji narodowej, rannego pod Maciejowicami, dziedzica Iwieńca i Jasieńca, w mińskim, i Kazanowa, w mohilewskim, które sprzedał, a kupił 1798 r. Ługomowice. Ożeniony 1-o v. z Szukiewiczówną, a 2-o v. z Anną Szwab-Szwańską, umarł Samuel 1853 r., pozostawiwszy z pierwszej żony czworo dzieci. Z tych: Kajetana wyszła za Antoniego Żabę z Holszan; Julja za Łaniewskiego Wołka z Białorusi; Brygida za Czyża. Syn jedyny Ignacy, z Tekli Łaskowiczównej, pozostawił tylko trzy córki: Kazimierę Dmochowską; Annę, dziedziczkę Łazdun, za Edmundem Korsakiem i Weronikę za Oskarem Korwinem Milewskim. ¶

Wincenty, rotmistrz powiatu oszmiańskiego, Tadeusz, Józef i Marcin, synowie Jerzego, wnukowie Kazimierza, prawnukowie Bartłomieja, praprawnukowie Pawła, prapraprawnukowie Ułasa Łaniewskiego Wołka, dziedzica Łaniewicz w grodzieńskim 1632 r., wylegitymowali się ze szlachectwa 1798 r. przed Deputacją Wywodową wileńską z h. Dwie Wieże. ¶

Jan Łaniewski Wołk, syn Wojciecha, pułkownika cudzoziemskiego autoramentu, dziedzic po ojcu wsi Obrytki, w ziemi wiskiej, nabył 1728 r. Osty. Syn jego Antoni Ludwik, miernik litewski 1769 r., kupił Żelepuchy, w telszewskim, 1778 r. (Zs. Upic. 1770 r.; Zs. Rosień. 1783 r.; Gr. Wąsos. 1784 r.; Zs. Wisk. 1793 i 1797 r.; Zs. Szawel. 1778 r.). Synowie Antoniego Ludwika dopełnili działu majątku 1808 r. (Gs. Telszew. 1809 r.). Z nich Jan miał syna Juljana, który się wylegitymował ze szlachectwa 1819 r., przed Deputacją Wywodową wileńską z herbem Korczak odmien., to jest na tarczy i w szczycie hełmu pies w korczyku. Józef Stanisław i Jordan Jozafat, synowie Juljana (Teka M. Bernstejna).