Burzyńscyz Burzyna, w ziemi wiskiejmają być, podług Milewskiego, również herbu Pobóg [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Andrzej Pirog z Kobylina, wojski łomżyński 1478 r., odziedziczył po bracie swoim Stanisławie w 1486 r. Burzyno, od którego on sam, jako też i potomstwo jego Burzyńskimi się zwało. Ów Andrzej pozostawił synów trzech: Wojciecha, Jakóba, Stanisława i córkę Annę, żonę Stanisława ze Świebotczyna 1497 r. Z nich: Stanisław był księdzem, a Wojciech nie żył już 1519 r., pozostawiwszy córkę Katarzynę i synów: Stanisława i Jakóba. Stanisław, podsędek wiski 1580 r., miał synów: Adama, księdza, i Jana, sędziego grodzkiego wiskiego, 1583 roku i surrogatora wiskiego, oraz córkę Dorotę, żonę Mikołaja Sobieskiego, w 1580 r. już nie żyjącą. Jan, sędzia grodzki wiski, dziedziczył na Burzynie i Kamionce. Syn jego Stanisław, poborca wiski 1607 r. Paweł, syn Stanisława, sprzedał Skrzeszewo 1605 r. (DW. 32 f. 103); w 1620 r. został cześnikiem wiskim. Czy nie synem Jana był również Kazimierz, właściciel Burzyna i Kamionki, który kwitował Węchadłowskiego 1616 roku (DW. 45 f. 903). Kazimierza synowie: Fryderyk, Stanisław i Czesław zastawili Niewodnicę 1631 r. (Zap. Lub. 33 f. 1095). Fryderyk był w 1652 r. cześnikiem wiskim.

Jakób; syn Wojciecha, wnuk Andrzeja, wojskiego łomżyńskiego, pozostawił synów siedmiu: Jana, Mikołaja, Daniela, Zygmunta, Andrzeja, Walentego i Stanisława, którzy ze stryjem, swoim Stanisławem zawarli układ 1539 r. Jan pozostawił synów: Jakóba i Andrzeja, żyjących 1577 r. Mikołaja synowie: Wojciech i Mikołaj. Andrzej miał czterech synów: Wojciecha, Franciszka, Jana i Stanisława, którzy w 1604 r. zawarli układ dotyczący Burzyna i Kamionki. Anna, córka Jana, za Jakóbem Milewskim 1626 r., a Katarzyna, córka Franciszka, za Mikołajem Grądzkim. Franciszek i Stanisław wynieśli się na Litwę, gdzie mieli zostawić potomstwo. Andrzeja, syna Jakóba, synowie: Stanisław i Mateusz 1605 roku. Katarzyna, córka tego ostatniego, 1-o v. za Wawrzyńcem Kropiwnickim, 2-o v. 1623 r. za Wojciechem Milewskim (Mil.).

Andrzej, starosta brański i surażski 1543 r. Stanisław, proboszcz tykociński i kanonik łucki 1615 r. Wojciech, proboszcz w Burzynie 1628 r. Stefan kwituje Mikołajewicza 1791 r. (DW. 107 f. 773).