Chodowiecki Daniel, słynny artysta, rysownik, malarz, rytownik, słysząc, że go nazywają Niemcem, napisał 1796 r. do Józefa Łęskiego list, przechowany w bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie, w którym mieni się „prawdziwym polakiem" pierwszym z Chodowieckich, który się przesiedlił do Niemiec i rodowód swój tak przedstawia Bartłomiej Chodowiecki, szlachcic polski w Wielkopolsce, z żony, Krystyny Morawskiej, miał kilku synów. Z nich czwarty z kolei Mateusz, urodzony 1583 r., kaznodzieja dysydencki w Żychlinie, z Elżbiety Musoniównej miał syna Jana, urodzonego 1610 r., kaznodzieję w Toruniu, ożenionego z Elżbietą Bychowską. Tego syn Krystyn, urodzony 1655 r., kupiec w Gdańsku, z Zofii Gentinównej zostawił syna Godfryda, urodzonego 1698 r., także kupca w Gdańsku, a tego synem, z Henryki Ayser, jest Daniel, urodzony 1726 r., zmarły 1801 r., dyrektor akademii sztuk pięknych w Berlinie.