Dolscyksiążętawłasnego, przedstawiającego Kościeszę z tą odmianą, że na niej nie cały krzyż, a pół krzyża kładą.Nazwę swą wzięli od Dolska, w powiecie pińskim Ks. Andrzej, otrzymał z myta łuckiego 6 kóp, w 1488 r. (ML. 4). Ks. Ilia na Dolsku, ma sprawę z Koziką 1530 r. (ML. 24 f. 13). Jego żoną zapewne była Lubka Michałówna Wazgirdówna, 1539 r. (Arch. Sang. IV.): Prokop, sędzia grodzki wołkowyski 1564 r. (Gr. Wołk.). [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Ks. Michał Romanowicz, z podstolego podsędek piński 1589 r., wyznaczony został poborcą tegoż powiatu. W 1606 r. sędzia ziemski piński, 1621 r. kasztelan brzeski-litewski. Prokop Romanowicz, brat Michała, sędzia ziemski wołkowyski 1609 r. (Arch. Zbor. Dok. IV.), z Maryny Maciejówny Kłoczkówny (Wolff Kniaz.), pozostawił czterech synów: Andrzeja, Krzysztofa, Mikołaja i Pawła, którzy tak jak ich ojciec przestali używać tytułu książęcego. Córką jego mogla być ks. Ewa, żona Pawła Wasilewskiego, wojskiego witebskiego 1641 r. (Ist. Jur. Mat. XXVI).

Andrzej, sekretarz królewski 1627 r. (V. L.), podkomorzy wołkowyski 1628 roku, poseł 1632 r., żonaty z Katarzyną Naruszewiczówną, kasztelanką żmudzką, pozostawił córki: Izabellę, żonę Władysława Komara, sędziego ziemskiego oszmiańskiego i N., żonę Gabryela Rudominy, kasztelanica nowogrodzkiego (Wolff).

Krzysztof, podkomorzy piński 1631 r., z Wołkowiczówny miał syna Kazimierza, żonatego z Jadwigą Jelską (Wolff).

Mikołaj, chorąży piński 1633 r., zabity 1647 r. w Telechanach, przez własnych poddanych, pozostawił. z Heleny Jelskiej, syna Jana Karola. Jan Karol, podkomorzy piński 1662 r., marszałek piński 1666 r. i krajczy litewski 1670 r., podczaszy litewski 1676 r., marszałek nadworny litewski 1685 r., marszałek wielki litewski 1691 r. Był i starostą pińskim 1679 r., a wołkowyskim 1685 r.; także i pułkownikiem królewskim 1666 r. Podpisał z powiatem pińskim elekcyę Jana III-go. Pisał się hrabią na Dolsku, Dąbrowicy i Komarnie (Woł. IX f. 1175). Żonaty 1-o v. z Elżbietą Ostrorożanką, starościanką rohatyńską, 1680 r., 2-o v. z Anną z Chodorostawu, wdową po ks. Konstantym Wiśniowieckim, wojewodzie bełskim, z licznego potomstwa, które miał z dwóch żon, pozostała jedyna córka Katarzyna, żona ks. Michała Serwacego Wiśniowieckiego (AGZ. X. 5723, 6030 i 6816; Woł. IX f. 1175; Czerniech. f. 396; Bracł. XIV f. 725; Zap. Lub. 61 f. 1504 i 68 f. 177; M. 216 f. 127 i 271; 219 f. 77 i 240 f. 11).

Paweł, sekretarz królewski 1643 r. (Akta 1), wojski wołkowyski, nie żył już 1645 r. Z ks. Maryanny Florencyi Druckiej-Sokolińskiej, jego córki: Konstancya za Samuelem Chreptowiczem, chorążym starodubowskim, a Izabella za Mikołajem Tyszkiewiczem, kasztelanicem smoleńskim (Wolff. Kniaz.). Niewiadomo, czy do tej rodziny należy Helena Dolska, żona Jana Kurzenieckiego 1611 roku (Wolff).

Jan Karol miał umrzyć ostatnim tego domu 1695 r. Może być, że umarł tylko ostatnim potomkiem Prokopa, gdyż znajdujemy zapisanych do ksiąg szlacheckich w Galicyi: Daniela, Bazylego, Krzysztofa i Jerzego 1813 r., a Leona, Mikołaja i Jana, synów Daniela, 1833 r. Są h. Kościesza, a używają przydomku Michałkiewicz (Goł.).