Dyrmontowie, Dyrmontowie-Siwiccy vel DermontowieHabdankWedług Kojałowicza używali na tarczy nad Habdankiem trzech wrębówSiwicki Andrzej Jakóbowicz Siwicki, koniuszy i ziemianin witebski, zeznał testament 1594 r., którym dobra Dobrzynie otrzymane od Zygmunta Augusta, zapiał pięciu synom i trzem córkom, zrodzonym z Barbary Jaroszówny Szemetówny i pochować się kazał obyczajem ewangielickim, najstarszemu swemu synowi Janowi (Ist. Jur. Mat. XX). Z dzieci tych znana córka N. za Krzysztofem Demeczem i synowie: Jan, Mikołaj, Jerzy i Aleksander, zmarły bezdzietnie przed 1627 r. Wszyscy ci bracia fundowali kościół w Dobrzyniu, a Mikołaj, archidyakon białoruski i pleban obolecki, zapisał w 1627 r. swoją trzecią cześć Dobrzynia Jezuitom, na założenie kolegium w Witebsku. Mikołaj umarł w 1630 r. kanonikiem wileńskim, administratorem biskupstwa smoleńskiego (Star. Mon.).

Jerzy, wojski witebski 1627 r., z bratem Janem, podsędkiem witebskim 1623 r., sprzedali w 1634 r. plac w Witebsku szwagrowi. Samuel, podsędkowicz witebski, zabezpieczył 1635 r. żonie, Rainie Osipowskiej, 8,000 fl. posagu na Łuczosach i Pskowiczach. [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Tomasz, sędzia grodzki witebski 1640 r. Bogusław, syn Tomasza, wstępując do Dominikanów, ustąpił 1667 r. bratu Mikołajowi całą należną mu połowę spadku po ojcu, w dobrach Horodnia, Horodziec i Osipowo, w witebskiem (Ist. Jur. Mat. XXI, XXIV, XXV i XXVI).

Stanisław Dyrmont, dziedzic Rempi, w powiecie rosieńskim, spisał testament 1721 r. Syn jego Piotr, chrzczony w kościele zwingowskim 1716 r., zostawił synów: Jakóba, Bartłomieja, Józefa i ks. Jana. Kazimierz, syn Jakóba, Karol, Ignacy i Konstanty, synowie Bartłomieja, i Adam, Aloizy, Jan, Kazimierz i Antoni, synowie Józefa, dowiedli szlachectwa przed Deputacyą Wywodową wileńską 1805 r. (z Teki M. E. Brenszteina).

Urszula z Dyrmontów, wdowa po Ludwiku hr. Kossakowskim, zmarła 1897 r. w Janowie, w kowieńskiem.