Jan Farurej, stolnik krakowski w latach 1435-1453, pisał się z Garbowa i Ossownicy. W 1402 r. sprzedał Zielenice Tenczyńskiemu. W 1408 r. walczy w Bośni z Zygmuntem, 1410 r. wraca do kraju i odznacza się pod Koronowem, bijąc Krzyżaków, a 1412 r. na turnieju w Budzie. W 1426 r. dopełnił działu dóbr z bratem Zawiszą i wziął Garbów, Doły, Winiary i Nowąwieś, 1431 r. zawarł układ o spłatę dziedzictwa z bratanką Elżbietą, córką Piotra, a 1437 r. kwitował się wzajemnie z bratową Zawiszyną z wszelkich pretensyi. Podpisany na przywileju jedlińskim 1430 r. i na konfederacyi korczyńskiej 1488 r., przywiesił pieczęć z herbem Sulima. Synów jego zostało trzech: Piotr, Zawisza i Stefan Farurejowie. Wspomina ich Długosz jako dziedziców Garbowa pod Górami, a Zawiszę samego, jako dziedzica Winiar, zagrabionych Klaryskom (Lib. Benef.). Od Zawiszy poszli Garbowscy. ¶

Piotr Farurey asystuje 1465 r. jako stryj przy działaniach sądowych Barbarze Zawiszance Tenczyńskiej. Był dzierżawcą Ossownicy, żył jeszcze 1497 r., w aktach zwany Starym. Z córek jego: Elżbieta wyszła za Jana Uchacza, wójta z Brzostka 1481 roku; Katarzyna za Mikołaja Kopacza Bydłowskiego. Ta ostatnia z mężem procesowała 1497 roku ojca i brata, o przyrzeczony posag, a w następnym roku już wdowa, otrzymuje spłatę. Z synów: Paweł odznaczył się w bitwie z Tatarami pod Międzyborzem 1516 roku. Jan, dożywotni dzierżawca Ossownicy, dla przypodobania się królowi, świadczy przy wywodzie szlachectwa Erazma Ciołka 1502 r.; żył jeszcze 1527 r. (St. Pr. P. P. VIII, IX; Helc. II. Długosz). ¶

Jakób, syn Jana, zabezpieczył 1535 r. posag żonie Marcie. Nie żył już 1543 roku, pozostawiając nieletnie dzieci: Mikołaja, Jana Zacharyasza. Stanisława i Annę (M. 43 f. 8; 50 f. 212 i 65 f. 13). W 1581 r. Jakób był właścicielem Grabna i Łubna, w powiecie bieckim, Mikołaj - Łajsc, a Jan - Łączki, w powiecie pilznieńskim (Paw.). Mikołaja dzieci: Wojciech, Paweł, Mikołaj, Anna, Katarzyna i Zofia; wspominają o nich wyroki lubelskie z 1596 r. Zacharyasz, Jakób, Jan i Stanisław Farurejowie, synowie Jana z Garbowa, kwitują Męcińskich 1603 r. (Zap. Lub. 14 f. 365). Wojciech i Paweł przyznali sumę Ossolińskiemu 1604 r. Piotr i Marcin, synowie Wojciecha, wnieśli manifest w grodzie lubelskim 1644 r. (Wyr. Lub. 70 f. 366; Zap. Lub. 15 f. 119 i 39 f. 568). Mikołaj otrzymał w 1620 r. konsens królewski, na wykupienie wójtostwa w Ossownicy. W 1623 r. żonaty był z Anną Wielowiejską (M. 164 f. 6 i 199 f. 289). Inny prawdopodobnie Mikołaj, podstarości sanocki 1638 r. Mikołaj, zdaje się, syn poprzedniego Mikołaja, prebendarz u św. Jakóba w Krośnie, pleban strachociński 1673 r. (Gr. Sanoc.). Ten sam pewno, zwany dziekanem krośnieńskim 1658 r. (Zap. Lub. 45 f. 545). ¶

Jan, żonaty z Eleonorą Sieniawską, podkomorzanką sanocką, zmarły 1644 roku, miał syna Mikołaja, zmarłego w 22 roku życia 1638 r. Mikołaj brał udział w wyprawach przeciwko Moskwie i Turkom za Władysława IV-go. Obu nagrobki w Krośnie (Star. Mon.). ¶

Jerzy wspólnie z żoną, Elżbietą Ciężartowską v. Ciężaczowską, posiadacz wsi Glinnika w powiecie bieckim 1658 r. (Sig. 10 f. 15 i 13 f. 43; M. 201 f. 15). Jakób Władysław, podwojewodzy opoczyński, komornik ziemski pilznieński, podpisał z województwem sandomierskiem, obiór króla Michała. Zofia, żona Kaspra Wolskiego, sumę swą na Zubkach ustępuje Lipskiemu 1694 r. (Gr. Raws.). Jan Farurej zabezpieczył posag 1755 r. żonie, Maryannie Zamoyskiej, córce Macieja z Zamościa, w ziemi czerskiej (Perp. Czers. 30 f. 145 i 6).