GórkowieJaninaz Góry, ale trudno dojść z której i z Dąbrowy zapewne od TarnowemChyszowski Paszko, syn Bernarda z Góry, świadczy w Tarnowie 1342 r. Świętosław Górka z Góry i z Dąbrowy od 1353 r. do 1398 r. spotykany bardzo często na dokumentach, przeważnie w orszaku Tarnowskich, których sprawy prowadził. W 1375 r. przy ugodzie Norbertanów Zwierzynieckich z Krakowem, podpisany jako „Strenuus miles". Córka, jego Świętochna jest żoną Jana Poraja z Chodowa 1399 r., a syn Pełka Górka z Dąbrowy i Gołyszyna, nabył 1388 r. część Wąssocic od Pakosza z Żarnownicy i z nich się często pisał. W 1407 r. w orszaku świadków w Krakowie, nazwany rycerzem (armiger) z dyecezyi krakowskiej, synem Świętosława z Góry. ¶

W 1413 r. wraz z synem Świętosławem z rodu Janinów, zaświadcza w Krakowie szlachectwo Grzymality. Wdowa po Świętosławie Małgorzata, ustąpiła 1432 r. ze swej oprawy córkom: Dorocie Zawiszynej z Bąbelna i Annie Stanisławowej z Niedźwiedzia, które w 1430 r. wykupiły Gołyszyn, trzymany w oprawie przez Katarzynę, żonę Andrzeja z Klimontowa. ¶

Piotr Górka z Chyszowa w latach 1407-1416 był zapewne drugim synem Pełki. Piotr i Jan z Chyszowa zyskali nakaz odgraniczenia Chyszowa od Tarnowa 1426 r. Dobiesław Chyszowski 1467 r. (Arch. Sang.; AGZ. VIII; Helc. II; Inscr. Clenod.).