Kanimirowie v. KaimirowieHabdankz powiatu łukowskiego. Długosz mówi, że są h. Zgraja, ale pewnie się myli, skoro Jakób Kanimir jest wymieniony w liczbie tych, co nadali swój herb Habdank Lipskiemu, przy jego uszlachceniu w 1521 r. (M. 35 f. 250). Kanimirowie pisali się pierwotnie z Końradzca, leżącego w powiecie płońskim, skąd widocznie wyszli [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Kanimir v. Jan Kanimir z Kunradzca, podkomorzy chełmski i łukowski 1441 r., odznaczył się pod Koronowem 1410 r. i w Sztumie. Sprzedał on 1422 r. połowę Tuchowicz bratu Mikołajowi z Kunradzca, a nabył 1427 r. część Żakowic. Żon miał dwie, pierwszą Jadwigę z Mazowszan, pod Radomiem, której w latach 1422-1444 zabezpieczył posag, drugą - Elżbietę z Leżenic, wojewodziankę mazowiecką, której brat Dobrogost z Pawłowic, zapisał 1464 r. pewną sumę (Rad. Inscr. 1 f. 75, 94 i 182; Rad. Inscr. i Decr. II f. 365 i 390; IV f. 172 i 640). Za pierwszą żoną dostał Mazowszany, z których się często pisał i gdzie założył Wolę Kanimirową.

Długosz wspomina o Gromku, właścicielu Tuchowicz, w drugiej połowie XV-go wieku. Może to będzie syn Mikołaja, bo podkomorzy pozostawił tylko trzech synów: Kanimira v. Jana, Sędziwoja i Macieja, którzy 1471 r. pisali się z Żakowic (Rad. Inscr. Decr. IV f. 670 i VI f. 69). Sędziwój był właścicielem Woli Kanimirowej, a Jan - Mazowszan i Żakowic.

Maciej, z podsędka, sędzia ziemski łukowski 1512 r. dziedzic 1508 r. Mazowszan, Żakowic, Życzyna, Kamieńska, Woli i Godów (Paw.), żonaty z Barbarą, wspólnie z którą sprzedał Sycynę Kochanowskiemu 1525 r., pozostawił czterech synów: Jakóba, Jana, Mikołaja i Piotra, piszących się 1537 r. z Żakowic (Rad. Inscr. Decr. IV f. 98). Jego może córką była Barbara z Tuchowca, żona Krzysztofa Kijeńskiego 1556 roku (M. 89 f. 43). Z nich: ¶

Piotr zabezpieczył 1540 roku 700 fl. żonie swej, Katarzynie z Oborskich, córce Zygmunta (Zs. Warec. 7 f. 143 i Zs. Gr. Czers. 11 f. 556).

Jakób, wojski parczowski 1556 r., pozostawił dwóch synów: Franciszka, podsędka łukowskiego, zmarłego przed 1620 r. i Jakóba, wojskiego parczowskiego 1598 r. (Wyr. Lub. 35 f. 483).

Jan, także wojski parczowski, zmarły 1576 r., miał synów: Stanisława, Jakóba i Michała, oraz córki: Agnieszkę, za Tryzną, Urszulę, Reginę, Zofię i Annę (Wyr. Lub. 9 f. 956 i 46 f. 723). Niesiecki wymienia te córki: Urszulę za Danielem Prusińskim, Dorotę, za Józefem Powsińskim, Annę, za Mikołajem Branickim i Barbarę, za Andrzejem Branickim h. Korczak.

Jakób, syn Jana, dziedzic Zagoździa i Zastawia 1580 r. (Paw.).

Stanisław, syn Jana, był wojskim parczowskim 1596 r. i pozostawił sześciu synów: Adama, Jana, Wiktoryna, Andrzeja, Wojciecha i Remigiana (Wyr. Lub. 65 f. 694; Zap. Lub. 10 f. 349 i 22 f. 307). Z nich: Jan, z ziemią rożańską, a Wojciech, z województwem podlaskiem, podpisali elekcyę Władysława IV-go.

Michał, syn Jana, dziedzic Jedlanki i Jamielnika 1580 r. (Paw.), żonaty z Zofią z Gumowskich (Wyr. Lub. 72 f. 320).

Mikołaj, syn Macieja, miał syna Stanisława, zwanego Jedynakiem, właściciela Niedźwiedziego Krza, Biadaczówki i Płozów 1580 r. (Wyr. Lub. 50 f. 18 i 30 f. 540; Paw.).

Jan Kanimir, dziedzic Celin, w powiecie łukowskim, pozostawił syna Stanisława, żonatego 1584 r. z Katarzyną Siedlecką, wdową po Franciszku Zwolskim, z której miał: Michała, Andrzeja, Jana, Zofię, Maryannę, Annę i Katarzynę, dziedziczących na Celinach 1591 roku (Wyr. Lub. 47 f. 532; 65 f. 557; Zs. Gr. Czers. 52 f. 638).