Tomasz Eugeniusz Romer z Chyszowa h. Jelita (ID: prof3rp.3.4260)

Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

1. ROMER Eugeniusz Mikołaj (1871-1954) geograf, profesor uniwersytecki 2°
2. ROSSKNECHT Michał (1846-1912) dyrektor browaru w Okocimiu 3°
3. ROMER Witold Edmund (1900-1967) inżynier chemik, profesor fototechniki 3°
4. ROMER Jan (1869-1934) generał podporucznik armii austriackiej, generał dywizji WP 4°
5. SŁOTWIŃSKI Feliks h. Leliwa (1788-1863) filozof prawa, prawnik profesor UJ 5°
6. GOETZ Jan (1815-1893) przemysłowiec 6°
7. GOETZ-OKOCIMSKI Jan (1864-1931) przemysłowiec, polityk 7°
8. LIPCZYŃSKI Antoni (ok. 1808-1863) powstaniec 1830-46-63 7°
9. SŁOTWIŃSKI Konstanty (1793-1846) ziemianin, publicysta, dyrektor Ossolineum, spiskowiec 7°
10. ROMER Gustaw (1846-1903) prawnik, bankowiec, poseł 7°
11. TERLECKA Anna (1810 lub 1811 1835), poetka 8°
12. SCHUGT Herman (ok. 1770-1845) profesor filologii klasycznej 8°
13. LESZCZYŃSKI Edward Władysław (1880-1921) poeta 8°
14. KRZYSIK Stanisław Marian (1895-1930) podpułkownik, zoolog 8°
15. KOMORNICKI Stefan Saturnin (1887-1942) historyk sztuki, muzeolog 9°
16. LIPCZYŃSKI Ignacy (ok. 1811-1872) powstaniec 1830-46-63, polityk 9°
17. TERLECKI Hipolit (1808 1889), lekarz, ksiądz greckokatolicki 9°
18. SUMIŃSKI Artur Józef (1834-1886), powstaniec styczniowy, emigrant 9°
19. PILIŃSKI Tadeusz (1836-1867) historyk, agent Hotelu Lambert, epistolograf 9°
20. PREK Franciszek Ksawery (1801-1863) malarz, pamiętnikarz 10°

Uwagi

• (Hübners) Who is Who w Polsce: Romer Tomasz Eugeniusz prof. dr hab.

  
  zawód: kier. Kliniki Endokrynologii.
  miejsce pracy: Inst. „Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka”.
  edukacja: 1957 Śląska AM, Wydz. Lek., 1959 Studium Filmu Naukowego i Dydaktycznego w Łódzkiej Szkole Filmowej dla absolwentów kierunków biologicznych i medycznych, 1964 dr, 1965 II st. specjalizacji z pediatrii, 1969 dr hab., 1971 specjalizacja z endokrynologii, doc., 1985 nominacja profesorska.
  kariera: 1956-59 Śląska AM, Zakł. Patologii Doświadczalnej, 1959-69 i 1973-76 AM w Łodzi, Zakł. Endokrynologii i Inst. Endokrynologii, ordynator Oddz., 1970 Zakł. Wzrostu i Rozwoju Uniw. Londyńskiego u prof. J.M. Tannera, 1971-72 Szpital Dziecięcy, Bengazi, Libya, ordynator oddz., od 1976 Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, organizacja poradni i kliniki endokrynologicznej, objęcie kierownictwa, 1984 staż w Chapel Hill, North Carolina Univ Klinika Endokrynologii, 1988 visiting professor w Virginia Univ., Charlottesville u prof. R. Blizzarda, 1996 visiting professor w London Univ. Szpital Św. Bartłomieja, u prof. M. Bessera i prof. M.O. Savage.
  osiągnięcia: wprowadzenie nowych metod leczenia: hormonem wzrostu (1965), prenatalne leczenie wrodzonego przerostu nadnerczy (1988), prace nad zastosowaniem czynnika uwalniającego hormon wzrostu 1983-90, publikacja w J. Clin. Endocrinol. Metab., zał. Pol. Tow. Endokrynologów Dziecięcych (1993), prezesura European Society for Paediatric Endocrinology (1999), organizacja międzynarodowego zjazdu endokrynologów w Warszawie (1999).
  publikacje: ok. 200 oryginalnych i poglądowych zamieszczanych w fachowej prasie krajowej i zagranicznej, w tym książki, redaktor 3 monografii podręczników zbiorowych, kilkunastu rozdziałów w podręcznikach akademickich i lekarskich, publikacje dotyczące relacji z podróży w „Poznaj Świat”, m.in. cykl „Medycyna spod żagla” i zeszyt z cyklu „Miniatury Morskie' pt. „Śmiałym do Rio”.
  odznaczenia: Srebrny Medal „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”, Medal „Za Zasługi dla Warszawy”, Medal im. prof. Tadeusza Pawlikowskiego „Za Zasługi dla Endokrynologii”, Krzyż Oficerski OOP.
  członkostwo: Pol. Tow. Endokrynologów Dziecięcych, Europejskie Stow. Pediatrów Endokrynologów, Europejska Komisja Stypendiów Endokrynologii Pediatrycznej.
  działalność: 1965 I oficer na jachcie „Śmiały” w wyprawie do Ameryki Płd, operator filmu o tej wyprawie, 1966 zał. i pierwszy komandor Akademickiego Klubu Żeglarskiego w Łodzi, 1966-76 aktywny morski kapitan jachtowy, 1984-88 działalność społeczna w Radzie Dzielnicy Warszawa, Praga Południe, przew. Komisji Zdrowia, 1988-92 czł. Komisji Zdrowia Stołecznej Rady Narodowej, szereg wystąpień medialnych w charakterze eksperta.
  
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1973: doc. dr hab. Romer Tomasz (zam. Łódź, Inowrocławska 3 m. 54)
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1987: prof. nadzw. dr hab. med. Romer Tomasz, pediatria, endokrynologia (zam. 04-644 Warszawa, T. Axentowicza 3 m. 36)
  J. Kapuścik (red.), Współcześni uczeni polscy, OPI, Warszawa 1998-2006
  
  Osoba ROMER Tomasz Eugeniusz
  Dyscyplina: medycyna (pediatria, endokrynologia).
  Kariera: Absolwent ŚAM 1957, dr med. AM w Łodzi 1964, dr hab. 1969, prof. 1985.
  Afiliacje: ŚAM: ml. asystent, asystent 1956-59; AM w Łodzi: st. asystent, adiunkt, doc. 1960– -76; Inst. Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie: doc. 1976-85, prof. nadzw. 1985-. Staże: styp. British Council w Inst. of Child Health, Londyn, Wlk. Bryt., 1970, 1986. Praca za granicą: (visiting prof.) Virginia Univ., Charlottesvill, USA, 1988, (visiting prof.) London Univ. St. Bartholomew's Hospital, Wlk. Bryt. 1994-95.
  
  prof3rp.3.4260
  sw.1424732 Who is who w Polsce, Zug 2008

• Mapa grobów rodzinnych
  
  
• Kalendarzyk Rodzinny tej osoby
  
  
• Przodkowie - Drzewo ("64")
  
  
• Kuzyni
  
  
• Związek z M.J. Minakowskim