Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

1. SUCHECKA Teresa (1910-1948), aktorka 7°
2. ROSŁANIEC Franciszek (1889-1942) ksiądz, profesor UW 10°
3. SKUP Marian (1886-1969) inżynier górniczy, docent Głównego Instytutu Górnictwa w Katowicach 11°
4. PRAŻMOWSKI Władysław Zygmunt (1888-1938) twórca i dowódca kawalerii legionowej, pułkownik, prezydent Krakowa 12°
5. GRODECKI Kazimierz (1893-1942) szewc, działacz robotniczy 12°
6. SELIGA Stanisław Robert (1895-1991) filolog klasyczny, pedagog 13°
7. PISKOR Tadeusz Ludwik (1889-1951) generał dywizji WP 13°
8. OŁTUSZEWSKI Władysław (1855-1922) lekarz, pionier polskiej foniatrii 13°
9. SZYMAŃSKI Kazimierz (1895-1983), projektant, konstruktor 14°
10. SIERPIŃSKI Wacław Franciszek (1882-1969) profesor matematyki 14°
11. PTASZYŃSKI Józef Tadeusz (1915-1944) harcmistrz, zastępca komendant 14°
12. PISKOR Aleksander (1910-1972) pisarz, księgarz, wydawca 14°
13. PĘKALSKI Stanisław Andrzej (1895-1967) malarz, rektor 14°
14. ORZECHOWSKI Konrad (1887-1964) lekarz higienista 14°
15. KACZYŃSKI Władysław (1848-1928) ogrodnik 14°
16. KACZYŃSKI Józef (1849-1918) ogrodnik 14°
17. NOWAKOWSKI Marceli Wacław (1882-1940) ksiądz, poseł, narodowiec 15°
18. NOWAKOWSKI Zygmunt (1889-1957) szewc, działacz komunistyczny 15°
19. BUJWIDOWA Kazimiera (1867-1932) publicystka, działaczka społeczna 15°
20. RUSINOWA Elżbieta Stefania (1923-1979) lekarz, kierownik Kliniki Chorób Oczu 15°

Uwagi

• (Hübners) Who is Who w Polsce: Burakowski Tadeusz Piotr prof. dr hab. inż. n. technicznych

  
  zawód: profesor, pełnomocnik ds. działalności statutowej.
  miejsce pracy: Instytut Mechaniki Precyzyjnej.
  edukacja: 1950 LO im. J. Sowińskiego, 1956 Wydział Sprzętu Mechanicznego Politechniki Warszawskiej, 1973 dr Politechniki Warszawskiej, 1977 habilitacja, 1985 prof. nadzw., 1992 prof. zw.
  kariera: 1956-62 redaktor wydawnictw technicznych Wydawnictwa MON, 1962 Instytut Mechaniki Precyzyjnej, 1994 pełnomocnik dyrektora ds. działalności statutowej, 1977-89 z-ca dyr. ds. naukowych z zakresu metaloznawstwa i obróbki cieplnej, kierownik Pracowni Techniki Podczerwieni, następnie Pracowni Termometrii i Termokinetyki.
  osiągnięcia: inicjator powstania Stow. Instytutów Nauk. Badawczych Krajów Socjalistycznych, organizator konferencji naukowych, inicjator powstania Sekcji Inżynierii Powierzchni PAN i KBN, wieloletni przew., inicjator badań w technice podczerwieni w Instytucie Mechaniki Precyzyjnej, rozwinięcie współpracy z krajami zachodnimi, ok. 31 patentów, wypromował 2 doktorów i recenzent 40 doktoratów, 30 habilitacji, opinie 30 wniosków profesorskich.
  publikacje: ok. 600 publikacji w tym 170 autorskich, 8 monografii, 138 artykułów naukowych (42 za granicą), 21 podręczników i książek; 200 artykułów technicznych, 180 referatów; „Promienniki podczerwieni” WNT 1970; „Podczerwień i jej zastosowanie” 1963; „Inżynieria powierzchni metali. Stan obecny i perspektywy rozwoju” 1990; „Inżynieria powierzchni metali” 1995; „Surface Engineering of Metals” 1999, „Rozważania o synergizmów w inżynierii powierzchnii” 2004, „Areologia - powstanie i rozwój” 2007.
  odznaczenia: I Zespołowa Nagroda Mistrza Techniki (1980), Krzyż Kawalerski OOP (1985), Złota Odznaka Honorowa SIMP, 2 pierwsze Nagrody Min. Edukacji Narodowej za książki, SIPTH, NOT, SEP, Medal Honorowy Amerykańskiego Instytutu Biograficznego.
  członkostwo: SIMP, Polskie Tow. Tribologiczne, Polskie Tow. Materiałowe, Akademia Inżynierska w Polsce, Akademia Problemów Jakości w Moskwie.
  działalność: 1991-96 kierownik Katedry Pieców Przemysłowych PCz, 1996 kierownik Zakładu Inżynierii Powierzchni Politechniki Radomskiej, b. czł. 7 rad naukowych, obecnie czł. rad naukowych: Inst. Mechaniki Precyzyjnej, Inst. Mechatroniki, Nanotechnologii i Techniki Próżniowej Politechniki Koszalińskiej, redaktor działowy w: „Inżynierii Powierzchni”, „Przeglądzie Mechanicznym”; czł. rad redakcyjnych: „Archiwum Nauki o Materiałach” (PAN), „Advances in Manufacturing Science and Technology” (PAN), „Zagadnienia Eksploatacji Maszyn”, „Trybologia”; czł. II kadencji KBN, współzałożyciel, opiekun sekcji Inżynierii Powierzchni, recenzent grantów; od 1991 czł. Komitetu Budowy Maszyn PAN, 1991-97 czł. Komitetu Nauki o Materiałach PAN, od 1991 przew. Sekcji Inżynierii Powierzchni PAN; wieloletnia współpraca z Inst. Brimet w Pekinie (Chiny), Akademia Nauk KRLD.
  
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1980: doc. dr hab. inż. Burakowski Tadeusz, metaloznawstwo, obróbka cieplna metali, elektrotermia (zam. 00-086 Warszawa, Bielańska 9 m. 4)
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1987: prof. nadzw. dr hab. inż. Burakowski Tadeusz, metaloznawstwo, obróbka cieplna metali, elektrotermia (zam. 00-086 Warszawa, Bielańska 9 m. 4)
  J. Kapuścik (red.), Współcześni uczeni polscy, OPI, Warszawa 1998-2006
  
  Osoba BURAKOWSKI Tadeusz Piotr
  Dyscyplina: inżynieria materiałowa, budowa maszyn (inżynieria powierzchni, obróbka cieplna, termometria, termokinetyka, elektrotermia).
  Kariera: Absolwent PW 1956, dr 1973, dr hab. 1977, prof. 1985.
  Afiliacje: Inst. Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie: kier. Prac. 1968-76, dyr. nauk. 1977-89, pełnomocnik dyr. ds. działalności statutowej 1995-; PC: kier, kated., prof. zw. I992-.
  
  prof3rp.1.0398
  sw.1213144 Who is who w Polsce, Zug 2008

• Mapa grobów rodzinnych
  
  
• Kalendarzyk Rodzinny tej osoby
  
  
• Przodkowie - Drzewo ("64")
  
  
• Kuzyni
  
  
• Związek z M.J. Minakowskim