Uwagi

• „Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980”, t. II, PWN Warszawa 1994:

  MARCHEWKA Eugeniusz (15 III 1931 Warszawa - 7 I 1973 Wrocław), tancerz
  Był synem Adama, kierowcy w przedsiębiorstwie budowlanym, i Zofii M., mężem Aliny z domu Kuriata. W 1944 jako dziecko, został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Po zakończeniu wojny mieszkał z rodzicami w Zgorzelcu, a od 1947 we Wrocławiu. Uczył się tańca pod kier. baletmistrza K. Nowickiego na kursach organizowanych przez Związek Zaw. „Budowlani”. Został przyjęty 1 V 1951 do baletu Opery we Wrocławiu na stanowisko adepta. W 1952-53 odbywał zasadniczą służbę wojskową; był tancerzem w wojskowym zespole pieśni i tańca. Od 1953 należał znowu do zespołu baletu wrocł. Opery, a od 1956 występował także we wrocł. T. Pantomimy. Do zespołu tego teatru przeniósł się od 28 VIII 1958 i występował do marca 1960, po czym ponownie podjął pracę w zespole baletowym Opery. Został awansowany 1 IX 1962 na stanowisko koryfeja, a 1 III 1964 „wobec dużych osiągnięć artystycznych” mianowano go solistą. W 1971 otrzymał nagrodę jubileuszową z okazji dwudziestolecia pracy. Tańczył m.in. role: Cygana Nagniotka („Porwanie w Tiutiurlistanie"), Briaxisa („Dafnis i Chloe"), Grajka i Starosty („Harnasie"), Organisty („Wesele w Ojcowie"), Mistrza („Rzeźby mistrza Piotra"), Bertranda („Joanna d'Arc"), Coppeliusa („Coppelia"), Batiatusa („Spartakus"), Kataryniarza („Pietruszka"). W rec. podkreślano jego „doskonałość w wyrazie i technice”. Zmarł na skutek zatrucia gazem.
  
  „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.20156.1

• Mapa grobów rodzinnych
  
  
• Kalendarzyk Rodzinny tej osoby
  
  
• Przodkowie - Drzewo ("64")
  
  
  
  
• Związek z M.J. Minakowskim