Uwagi
(Hübners) Who is Who w Polsce: Radzikowski Czesław Marian prof. n. med.
zawód: onkolog, immunolog, emeryt.
miejsce pracy: Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN, Wydz. VI Nauk Medycznych.
edukacja: 1948 matura w LO w Bydgoszczy, 1948-53 AM w Gdańsku, Wydz. Lekarski, 1966 I stopień a 1959 II stopień specjalizacji z anatomii patologicznej, 1959 doktorat na AM w Gdańsku, 1965 habilitacja w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. L. Hirszfelda we Wrocławiu, 1971 prof. nadzw. tego Instytutu, 1982 prof. zw.
kariera: 1951-68 asystent, st. asystent, adiunkt, Akademia Medyczna w Gdańsku, Zakład Anatomii Patologicznej; 1968-2000 docent, kierownik Laboratorium Biologii Nowotworów PAN, Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej, kier. Zakładu Immunologii Nowotworów; 1999-01 z-ca dyrektora ds. nauki; od 2001 emerytowany prof. IIiTD, PAN, Wrocław; staże naukowe: National Cancer Institute, NIH w Bethesda i w Sloan-Kettering Cancer Institute, Walker Laboratory, 1962-63 staż podoktorski jako stypendysta Fulbrighta; wizyty wielokrotne w 1970-80 w Roswell Park Memorial Cancer Center w Buffalo; Fibiger Laboratoriet w Kopenhadze-Danish Cancer Society wielokrotnie (1967-2000) staże od kilkumiesięcznego do rocznego; Bartholin Institutet w Kopenhadze (wielokrotne).
osiągnięcia: wykazanie efektu immunosupresyjnego alkaloidów z Vinca (nowo odkrytych cytostatyków Vinkrystyny i Winblastyny) oraz zwrócenie uwagi na nieznany efekt zmiany immunogenności komórek białaczkowych z indukowaną lekoodpornością na wymienione cytostatyki; zaprogramowanie i założenie banku komórek ludzkich i zwierzęcych nowotworów oraz hodowli zarodowej myszy szczepów wsobnych i kongenicznych o odpowiednim standardzie zdrowotnym i identyfikacji immunogenetycznej do badań immunologicznych i onkologicznych; opracowano nowe modele doświadczalne do badania nowych strategii terapii przeciwnowotworowej opartej na indukcji różnicowania pod wpływem kalcitrolu i jego nowych analogów, wykazując ich mechanizm działania poprzez apoptozę i wpływ na przekazywanie sygnałów, a także ich działanie potęgujące działanie cytostatyków; w badaniach nad nowymi strategiami leczenia przeciwnowotworowego wykazano potencjacje efektu przeciwnowotworowego cytostatyków, stosując tzw. szczepionkę przeciwnowotworową (komórki nowotworowe transfekowane genem IL-2) lub genisteinę znaną ze swego plejotropowego a także, jak wykazano, antyangiogennego działania; w latach 1971-2001 promotor 16 prac doktorskich, tytuł naukowy dr hab. nauk med. (biologia medyczna) uzyskało siedmiu pracowników Zakładu Immunologii Nowotworów, jeden z nich uzyskał tytuł profesora, postępowanie w sprawie tytułu profesora dla drugiego pracownika Zakładu jest w końcowej fazie; na podstawie wyników badań przedklinicznych, wykonanych w układach modelowych, rekomendowano Komisji Leków wyselekcjonowane nowe preparaty, z których dwa dopuszczono do badań klinicznych, a wydano zgodę na uruchomienie wytwarzania w kraju 5 leków przeciwnowotworowych według technologii opracowanej w kraju; współtwórca 20 patentów na nowe związki i preparaty o działaniu przeciwnowotworowym.
publikacje: 270 prac oryginalnych i przeglądowych, 5 rozdziałów w podręcznikach „Biological activity of benzoxazine-1,3 derivatives, particulary against experimental sarcoma” (Nature 1956, współautor), „Differential expresion of cell membrane antigen, cytotoxic sensitivity and tumorigenicity in athymic nude mice of human urothelial cell line HCV 29 and its v-raf-transfected variants” (Contribution to Oncology, 1992), „Modulation by IL-2 of cellular response to fibroblastic growth factor-1 in F69-3 fibrosarcoma cells” (Exp. Cell Res. 1998, współautor), „Comparative studies on transplantability of leukemia P 1534 nad its Vincistineresistant variant” (Cancer Res. 1964, współautor), „Strain and age dependent natural and activated in vitro cytotoxicity in athymic nude mice” (Acta Pathol. Microbiol. Immunolog. Scandinavica 1994, współautor).
odznaczenia: Nagroda Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej (1959, 1981), Nagroda Sekretarza Naukowego PAN (1969, 1972, 1979, 1988), Złoty Krzyż Zasługi (1979), Krzyż Kawalerski OOP (1989), Medal im. Mikołaja Kopernika (1995), Mistrz Techniki, Warszawa, Nagroda NOT za współautorstwo wdrożenia technologii substancji i formy farmaceutycznej leku przeciwnowotworowego Macdafen (1995, 1996). Złoty Medal Kongresu Onkologii Polskiej (2002), członek korespondent PAU (2002), stypendium NESTOR FnR.N. (2005), Medal im. S. Bineckiego (2007).
członkostwo: Komitet Immunologii i jej Komisji Immunologii Nowotworów (wieloletni przew.), Komitet Patofizjologii Komórkowej i Molekularnej i jej Komisji Biologii Nowotworów i Biologii Zwierząt Doświadczalnych, Komitet Biotechnologii przy Prezydium PAN, Centralna Komisja ds. Tytułów i Stopni Naukowych (1997-2003), Polskie Tow. Immunologiczne (1985 czł. honorowy), Polskie Tow. Onkologiczne (1974), członek honorowy (2001) Polskiego Tow. Onkologii Klinicznej, Polskie Tow. Immunologii Klinicznej i Doświadczalnej (1975), International Council on Laboratory Animal Sciences (1975 przedstawiciel PAN, ICLAS 1979-88, 1999-2007 czł. zarządu), UICC-Międzynarodowa Unia do Walki z Rakiem (od1981), Komisja Stypendiów Międzynarodowych w dziedzinie Badań na Rakiem (1981-85), EACR Europejska Unia do Walki z Rakiem (1981-85, 1982-czł. zarządu), Międzynarodowe Tow. Immunofarmakologiczne (1982), Pharmacology Screening Group w European Organization for Research on Cancer Treatment (1982), Krajowa Komisja Etyczna ds. Doświadczeń z Użyciem Zwierząt powołana przez Komitet Badań Naukowych> M.N.Sz.W. (1999-2010), rady redakcyjne czasopism naukowych: Nowotwory, Archivum Immunoligiae et Therapiae Experimentalis, Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej, Central European Journ. Immunology, Współczesna Onkologia, Onkologia Polska, Journ. Immunopharmacology and Immunotoxicology; rady naukowe: Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej, Wrocław (1970-2010), Centrum Onkologii Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie, Warszawa (1974-2007), Instytut Hematologii i Transfuzjologii, Warszawa (1982-99), Zakład Genetyki Człowieka, Poznań (1982-2007, 1994-99-przew.), Instytut Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego w Warszawie (1996-2002), Centrum Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej (1999-2007), Instytut Farmaceutyczny, Warszawa (1984-92).
działalność: opiekun Studenckiego Koła Naukowego, czł. w Radach Nauk., Komitetach i Komisjach PAN.
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1968: doc. dr Radzikowski Czesław (zam. Wrocław, Chałubińskiego 4)
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1969: doc. dr Radzikowski Czesław (zam. Wrocław, Chałubińskiego 4)
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1970: dr hab. med. Radzikowski Czesław (zam. Wrocław, Zielińskiego 42 m. 20)
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1973: prof. nadzw. dr hab. med. Radzikowski Czesław (zam. Wrocław, Lwowska 47 m. 35)
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1976: prof. nadzw. dr hab. med. Radzikowski Czesław, onkologia doświadczalna, immunologia (zam. 53-523 Wrocław, Lwowska 45 m. 35)
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1980: prof. nadzw. dr hab. med. Radzikowski Czesław, onkologia doświadczalna, immunologia (zam. 53-523 Wrocław, Lwowska 45 m. 35)
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1983: prof. zw. dr hab. med. Radzikowski Czesław, onkologia doświadczalna, immunologia (zam. 53-523 Wrocław, Lwowska 47 m. 35)
Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1987: prof. zw. dr hab. med. Radzikowski Czesław, onkologia doświadczalna, immunologia (zam. 53-523 Wrocław, Lwowska 47 m. 35)
Kto jest kim w Polsce, Interpress 1984
Zawód: profesor (onkologia doświadczalna i immunologia)
Edukacja: studia: Wydział Lekarski Akademii Medycznej, Gdańsk 1953
Tytuły i stopnie: dr 1959, dr hab. 1965, prof. nadzw. 1971, prof. zw. 1982.
Biografia Specjalizacja II st. w zakresie anatomii patologicznej w Zakładzie Anatomii Patologicznej Akad. Med., Gdańsk 1953-62; praca w zakresie onkologii doświadczalnej – chemioterapii przeciwnowotworowej w Zakładzie Syntezy Organicznej Inst. Syntezy Organicznej PAN, Pracowni nr 8, Gdańsk 1956-67; przew. Zespołu Koordynacyjnego II st. tematu „Syntezą i badania przedldiniczne związków o potencjalnym działaniu przeciwnowotworo-wym” w Programie Rządowym PR-6 „Zwalczanie chorób nowotworowych”; staż naukowy w: Narodowym Inst. Rakowym, Bethesda 1962-63, Inst. Fibigera, Kopenhaga 1967-68; kier. Zakładu Immunologii Nowotworów w Inst. Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN, Wrocław 1968- ; staż konsultacyjno-nau-kowy w Narodowym Inst. Rakowym, Bethesda 1978 i w Inst. Roswell Park Memoriał, Buffalo 1982
Członkostwo: czł. Zarządu i przew. Oddz. Wrocławskiego Polskiego Tow. Immunologicznego 1971-75; czł. Zarządu Polskiego Tow. Onkologicznego 1978-82; przedstawiciel krajowy 1975- i czł. Zarządu International Committee on Laboratory Animal Sciences 1979-83; czł. Kom. Stypendiów Międzynar. International Union Against Cancer 1981-84; czł.: Europejskiej Unii do Badań nad Rakiem (EACR) 1976-, Międzynar. Tow. Immunofarm. 1982-.
Dorobek: Osiągnięcia w zakresie: doświadczalnej chemioterapii nowotworów: The Tumor Inhi-biting Activity of Some 9-aminoacridines and Related Compounds, „Acta Union Internationale Contrę Le Cancer” 1962, Preparat C-283 1974, Ledakrin (Preparat X-283). Część II. Opracowanie badań klinicznych 1976, Ledakrin - polski oryginalny lek prze-ciwnowotworowy, „Materia Medica Polona” 1976 nr 8, Experimental Cancer Chemothe-rapy in Po land, „Antitumor Drug Therapy Reports” 1977 nr 3; immunologii nowotworów: Oncogenic RN A viruses, „Postępy Biol. Komórki” 1971 nr 1, Studies on the Relations hip Between H-2 and Mammary Leukaemia (ML) Antigens on Mouse Leukaemia Cells, „Folia Biologica”, Praga 1976 nr 22, Leukaemias in BN (a and BH) b Mice Subjected to Sustained Treatment with Antilymphocyde Globulin, „Internatioral Jour. of Cancer” 1976 nr 18, Genetic Characterization of Important Mouse Strains Used in Cancer Research, „Hereditas” 1977, Studies on Mammary Leukaemia (ML) Antigen Isolated from I 1210 Leukaemia Cells, tamże 1978 nr 21, Expression of MMTV Genome on Mouse Leukemie Lymphocytes, „Advances in Comparative Leukemia Research” 1979, Effect of Cyclophosphamide on Mouse Bonę Marrow and Leukemie Stern Cells, „Ar-chivum Immunologiae et Therapiae Experi-mentalis” 1980, Zależność między antygenami nowotworowymi a antygenami zgodności tkankowej H-2, ,Postępy Higieny i Med. Doświadczalnej” 1980, Onkogeneza wirusowa, „Z. Naukowe UJ. Biol. Molekularna” 1981, Zmiany fenotypu komórki w procesie przemiany nowotworowej, tamże 1981, Differantial Expression of ML Antigen on L 1210 Parental and Drug - Resistant Sublines, „Cancer Research” 1981, Studies on Antitumor and Myelotoxic Effect of Ledakrin and Its Selected Analogues, „Archivum Immunologiae et Therapiae Experimentalis” 1982.
Prywatnie: Hobby: turystyka, pływanie.
Adres: ul. Lwowska 47 m. 35, 53-523 Wrocław, tel. 61-90-86.
J. Kapuścik (red.), Współcześni uczeni polscy, OPI, Warszawa 1998-2006
Osoba RADZIKOWSKI Czesław Marian
Dyscyplina: onkologia doświadczalna (immunologia nowotworów).
Kariera: Absolwent AM w Gdańsku, lek. med. 1953, dr 1959, dr hab. Inst. Immunologii i Terapii Dośw. we Wrocławiu 1965, prof. nadzw. 1971, prof. zw. 1982.
Afiliacje: AM w Gdańsku: asystent, adiunkt w Zakł. Anatomii Patol. 1951-65; PG: adiunkt w Zakl. Chemii i Technol. Leków 1960-68; Inst. Immunologii i Terapii Dośw. PAN we Wrocławiu: kier. Zakł. Immunologii Nowotworów 1968-, prof. 1971-, z-ca dyr. ds. nauk. 1999-2003. Staże: styp. Fulbrighta w Bethesda i Nowym Jorku 1962-63; styp. Duńskiego Tow. Onkol. w Lab. Fibigera, Kopenhaga 1967,1968 i 1969,1989-90; Bethesda 1978, Bufallo 1978, 1981.
prof3rp.3.4153
sw.1240390 Who is who w Polsce, Zug 2008
sw.1244260 Lidia Becela (red.), Kto jest kim w Polsce, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984
źródła:
- urodzenie: Współcześni uczeni polscy
|
|
Czesław Marian Radzikowski
(ID: sw.1240390)
