Maksymilian Chmielarczyk (ID: teatr.20196.1)

Uwagi

• „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

  CHMIELARCZYK Maksymilian, pseud. M. Cybulski (11 II 1891 Warszawa - 23 III 1953 Lublin), aktor dyr. teatru, reżyser
  Był synem Stanisławy Aleksandy Chmielarczyk, mężem najpierw => Marii Czerniawskiej potem aktorki Stefanii Cybulskiej. Ojczymem jego był => Józef Cybulski i jego nazwiska Ch. używał okresowo na scenie jako pseudonimu. Po ukończeniu szkoły handlowej Rontalera rozpoczął studia medyczne, szybko jednak przerwał je i wstąpił do Klasy Dramatycznej przy Warsz. Tow. Muzycznym. Debiutował w 1911 w T. Małym w Warszawie w roli Krawca (Madame Sans Gene); następnie występował w T. Polskim, gdzie m.in. 9 I 1914 grał Pindarusa („Juliusz Cezar"). W tym samym roku znalazł się na Syberii, gdzie do 1922 był czynnym organizatorem życia teatr. w większych skupiskach ludności pol. (m.in. Omsk, Krasnojarsk, Tomsk). Po powrocie do kraju występował: zapewne w zespole pod dyr. T. Pilarskiego (sez. 1922/23), w Krakowie w T. Bagatela (sez. 1923/24) i w Operetce (sez. 1924/25), w Lublinie w T. Miejskim, w Warszawie: w t. Eldorado (1926), t. Olimpia (1927) i t. Czerwony As (1927), w Bydgoszczy w T. Miejskim (sez. 1930/31), w Toruniu w T. Ziemi Pomorskiej (sez. 1935/36 i sez. 1936/37), gdzie wraz z B. Mierzejewskim był w sez. 1936/37 kierownikiem muz. teatru. W 1931-39 prowadził też ożywioną działalność kulturalno-społ., organizując wojskowe t. amatorskie w Bydgoszczy i Toruniu. W czasie okupacji niem. podczas II wojny świat. ukrywał się w Biłgoraju, gdzie pracował jako kasjer w Powiatowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej. Po wyzwoleniu Lublina, w 1944 występował tam w T. Wojska Polskiego, a następnie jeszcze w tymże roku zaangażował się do lub. T. Miejskiego. Już 3 X 1944 reżyserował na tej scenie „Grube ryby”. W T. Miejskim (od 1949 T. im. Osterwy) w Lublinie pracował odtąd jako aktor i reżyser, a w 1947-52 był także dyr. tej sceny (w sez. 1948/49 także dyr. lub. T. Muzycznego, połączonego z T. Miejskim). Wykazywał na tym stanowisku szczególnie dużo troski o wartościowy repertuar. 25 III 1949 obchodził w Lublinie trzydziestopięciolecie pracy scen. w roli Harpagona („Skąpiec"). Był dobrym aktorem charakterystyczno-komicznym. Ważniejsze role: Kapelan („Damy i huzary"), Dyndalski („Zemsta"), Szambelan („Pan Jowialski"), Antenacki („Przyjaciele"), Argan („Chory z urojenia"), Malvolio („Wieczór Trzech Króli"), Pawlin („Jegor Bułyczow i inni"), Meisels („Próba sił"). W t. lub. reżyserował m.in. „Przeprowadzkę”, „Subretkę”, „Szczęście Frania”, „Jegora Bułyczowa”.
  
  „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.20196.1
  „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.52784.2
  „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.19310.4
  

• Mapa grobów rodzinnych
  
  
• Kalendarzyk Rodzinny tej osoby
  
  
• Przodkowie - Drzewo ("64")
  
  
• Potomkowie - Drzewo
  
  
  
  
• Związek z M.J. Minakowskim