Jerzy Okulicz-Kozaryn (ID: prof3rp.3.3564)

Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

1. KARWACKI Zygmunt Karol (1893-1916) kapitan Legionów Polskich 5°
2. SUCHORZEWSKI Jan (ok. 1754-1804 lub 1809), poseł na Sejm Czteroletni, targowiczanin 5°
3. BRZEZIŃSKI Kazimierz (1824-1876) prawnik 6°
4. SAWICZEWSKI Wacław Ludwik (1874-1896) dramaturg, nowelista 6°
5. AULEITNER Antoni Walery (1801-1898) nadleśniczy włocławski 6°
6. SAWICZEWSKI Florian (1797-1876) profesor farmacji i chemii 7°
7. PLICHTA Andrzej Antoni (1797-1866) publicysta, prawnik, działacz polityczny 7°
8. SUCHORZEWSKI Stanisław Józef (1911-1988), adwokat, radca prawny 7°
9. MARSZEWSKA-ZIEMIĘCKA Jadwiga (1891-1968) profesor mikrobiologii UMCS w Lublinie 7°
10. MAŃKOWSKI Bolesław Ferdynand (1852-1921) profesor pedagogiki, redaktor Muzeum 7°
11. LEPSZY Leonard Jan (1856-1937) inżynier górniczy, historyk sztuki 7°
12. HUSS Józef (1846-1904) architekt 7°
13. BRZEZIŃSKA Filipina (1800-1886) kompozytorka, pianistka 7°
14. KRZYMUSKA Maria (1850-1901) krytyk literacki 7°
15. SLASKI Andrzej h. Grzymała (XVIII w.-XIX w.) członek Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej Woj. Krakowskiego, porucznik wojsk kor., uczestnik powstania kościuszkowskiego 8°
16. SLASKI Jan Feliks h. Grzymała (ok. 1768-1847) generał-major ziemiański pow. proszowickiego i ksiąskiego, dowódca kosynierów pod Racławicami i Szczekocinami, członek Deputacji Indagacyjnej Rady Najwyższej Narodowej 8°
17. SAWICZEWSKI Józef Tomasz (1762-1825) profesor farmacji i toksykologii 8°
18. RULIKOWSKI Wincenty (1768-1844) senator kasztelan Królestwa Polski 8°
19. SCHÖNFELD Emil (1854-1918) inżynier technolog, przemysłowiec 8°
20. SCHOLTZE Adolf Wawrzyniec (1833-1914) chemik, przemysłowiec 8°

Uwagi

• (Hübners) Who is Who w Polsce: Okulicz-Kozaryn Jerzy prof. dr hab.

  
  zawód: archeolog.
  edukacja: Liceum im. T. Reytana w Warszawie, UW, Wydz. Historyczny, historia kultury materialnej, 1955 mgr, 1966 dr, 1970 dr hab., 1985 prof. nadzw., 1993 prof. zw.
  kariera: 1955-62 st. asystent Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie, 1962-66 doktorant Inst. Historii Kultury Materialnej PAN, 1968 Katedra Archeologii Pradziejowej, 1964-67 badacz w zespole badawczym polsko - francuskim badań średniowiecznych wsi opuszczonych we Francji, 1979-85 prodziekan Wydz. Historycznego UW.
  osiągnięcia: kierunek specjalizacji archeologia bałtijska, archeologia okresu wpływów rzymskich, entogeneza Bałtów i Słowian, badania archeologiczne na terenach Mazur i Suwalszczyzny, Północnego Mazowsza, rejon ujścia Wisły, problematyka gocka.
  publikacje: ok. 200 publikacji naukowych, książki, m.in. „Pradzieje Ziem Pruskich” 1973, współredaktor serii wydawniczej „Babaricum” Wyd. UW.
  odznaczenia: Nagroda im. Józefa Kostrzewskiego za całokształt twórczości naukowej.
  członkostwo: Stow. Naukowe Archeologów Polskich, Tow. im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Olsztynie, Białostockie Tow. Naukowe, Kom. Nauk Pre- i Prohistorycznych PAN, Kom. Nauk Demograficznych PAN.
  
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1976: doc. dr hab. Okulicz Jerzy, archeologia pradziejowa (epoki żelaza) (zam. 01-015 Warszawa, Wronia 80a m. 80)
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1980: doc. dr hab. Okulicz Jerzy, archeologia pradziejowa (epoki żelaza) (zam. 01-015 Warszawa, Wronia 80a m. 80)
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1983: doc. dr hab. Okulicz Jerzy, archeologia pradziejowa (epoki żelaza) (zam. 01-015 Warszawa, Wronia 80a m 80)
  Informator Nauki Polskiej, Warszawa 1987: prof. nadzw. dr hab. Okulicz-Kozaryn Jerzy, archeologia pradziejowa (epoki żelaza) (zam. 01-015 Warszawa, ks. Kardynała S. Wyszyńskiego 4 m. 80)
  J. Kapuścik (red.), Współcześni uczeni polscy, OPI, Warszawa 1998-2006
  
  Osoba OKULICZ-KOZARYN Jerzy
  Dyscyplina: archeologia (archeologia pradziejowa).
  Kariera: Absolwent UW 1955, dr IHKM PAN 1966, dr hab. UW 1971, prof. 1985.
  Afiliacje: Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie: asystent i st. asystent 1954-62; Inst. Historii Kultury Materialnej PAN: studium doktoranckie 1962-66; UW: prac. 1968-, początkowo w Kated. Archeologii Pradziejowej, w Inst. Archeologii 1973-, org. i kier. Zakł. Archeologii Starożytnej Europy 1973-91, prodziekan Wydz. Historycznego 1979-85.
  
  prof3rp.3.3564
  sw.1426865 Who is who w Polsce, Zug 2008
  sw.1510796 Wikipedia - Wolna Encyklopedia

• Mapa grobów rodzinnych
  
  
• Kalendarzyk Rodzinny tej osoby
  
  
• Przodkowie - Drzewo ("64")
  
  
• Kuzyni
  
  
• Związek z M.J. Minakowskim