Sejm-Wielki.PL [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
Nazwiska: A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż    Imię Nazwisko: 

M Michał «Sadyk Pasza» Czajkowski h. Jastrzębiec (ID: 3.552.87)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 141 [pokoloruj] [?]


bohater PSB i Wiki, oficer Powstania Listopadowego (1830-1831), student Uniwersytetu Warszawskiego, znani literaci

  • kozacki romanista, Kozak-poeta, organizator Kozaków w służbie tureckiej, poczytny powieściopisarz, polityk
  • Urodzony dnia 29 IX 1804 - w Halczyńcu na Wołyniu
  • zmarł dnia 4 I 1886 - w Borkach pod Kozielcem
  • Wiek: 81 lat
  • Uzupełnij lub popraw daty i miejsca

  • Polski Słownik Biograficzny t. 4 s. 155 CZAJKOWSKI Michał (1804-1886) powieściopisarz, działacz polityczny
  • Wikipedia (Michał Czajkowski (pisarz)): Michał Czajkowski, vel Sadyk Pasza herbu Jastrzębiec (ur. 29 września 1804 w Halczyńcu na Wołyniu, zm. 4 stycznia 1886 w Borkach pod Kozielcem na Ukrainie) – działacz niepodległościowy, pisarz i poeta zaliczany do szkoły ukraińskiej liryki polskiego romantyzmu. więcej...

Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie ?    Zaloguj się
1680
   Zaloguj się
1700
   ?
&    &    &    &
?    Zaloguj się
1690
   Zaloguj się
1710
   ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Józef Czajkowski h. Jastrzębiec
1700
   Marianna Chojnacka h. Trzaska
1710
   Zaloguj się, wojski [kij] Owrucz
1740
   ? ?
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się, podkomorzy [kij] Żytomierz
1760
   Zaloguj się
1770
|    |
2    3



|
Michał «Sadyk Pasza» Czajkowski h. Jastrzębiec, bohater PSB, 1804-1886
herb

Rodzice

herb
  • Zaloguj się, podkomorzy [kij] Żytomierz
  • Urodzony z grubsza* w roku 1760
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona z grubsza* w roku 1770
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    herb
  • żona (ślub: około 1820): Zaloguj się, bohater PSB 1802-1866 , (Rodzice : Andrzej «Jędrzej» Śniadecki, bohater PSB 1768-1838 & Konstancja Mikułowska 1770-1830)
  • herb
  • żona (ślub: około 1820): Zaloguj się 1810
  • herb
  • żona (ślub: około 1830): Zaloguj się 1810, dzieci:
    1. Ż Zaloguj się 1840-1904
       & Zaloguj się bohater PSB 1828-1888 dzieci:
    2. M Zaloguj się 1840
    3. Ż Zaloguj się 1840
       & Zaloguj się oficer Powstania Listopadowego (1830-1831) 1830
    4. M Zaloguj się 1843-1907
       & ? ? dzieci:
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. Ż Zaloguj się 1803-1861
      ■  & Zaloguj się 1793-1864 dzieci: | Ż Olimpia Trzeciak h. Sas 1817-1909| Ż Zaloguj się 1828-1879| M Mieczysław Trzeciak h. Sas 1830-1912| M Zaloguj się 1832-1894 |
    2. **Michał «Sadyk Pasza»**

    Inne małżeństwa i dzieci ojca: Stanisław Czajkowski h. Jastrzębiec, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się 1740-1775
    2. M Krzysztof Czajkowski h. Jastrzębiec 1740
      ■  & ? ? dzieci: | M Edward Czajkowski h. Jastrzębiec 1790 |
    3. M Michał Czajkowski h. Jastrzębiec porucznik kawaleria narodowa (1768) 1740
      ■  & Bogumiła Susczański-Proskura-Suszczańska h. Krzyżostrzał (linia: Kajetan Proskura lu.23452) 1750 dzieci: | M Symforian Czajkowski h. Jastrzębiec 1770-1827| M Prot Czajkowski h. Jastrzębiec 1770| Ż Klotylda Czajkowska h. Jastrzębiec 1770 |
    4. M Zaloguj się podkomorzy [kij] Żytomierz , horodniczy [kij] Kijów (1788) 1760
      ■  & ? ? dzieci: | Ż Zaloguj się 1800 |
      ■  & Zaloguj się 1770 dzieci: | Ż Zaloguj się 1803-1861| M Michał «Sadyk Pasza» Czajkowski h. Jastrzębiec 1804-1886 |
    5. Ż Zaloguj się 1770
      ■  & Zaloguj się podkomorzy [kij] Żytomierz , horodniczy [kij] Kijów (1788) 1760 dzieci: | Ż Zaloguj się 1803-1861| M Michał «Sadyk Pasza» Czajkowski h. Jastrzębiec 1804-1886 |
    6. M Zaloguj się marszałek powiatowy [kij] Żytomierz 1780
      ■  & Zaloguj się 1790 dzieci: | Ż Zaloguj się 1810| Ż Zaloguj się 1810| Ż Zaloguj się 1810| M Michał Głębocki z Głębokiego h. Doliwa 1810| M Jan Kanty Głębocki z Głębokiego h. Doliwa 1830 |
    7. M Zaloguj się 1780
      ■  & Zaloguj się 1790 dzieci: | M Zaloguj się 1800| M Zaloguj się 1810 |

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. ŚNIADECKA Ludwika (1802-1866), działaczka polityczna
    2. ŚNIADECKI Jędrzej (1768-1838), lekarz, chemik, profesor Uniwersytetu Wileńskiego
    3. SUCHODOLSKI Piotr (1828-1888), uczestnik Wiosny Ludów, oficer wojsk tureckich
    4. RÓŻYCKI Karol (1789-1870) pułkownik WP, działacz emigracyjny, towiańczyk, pamiętnikarz, publicysta
    5. RÓŻYCKI Tadeusz Edmund (1827-1893) dowódca powstania 1863 na Rusi
    6. ŚNIADECKI Józef (1799-1859), marszałek szlachty powiatu oszmiańskiego
    7. BALIŃSKA Zofia (1798-1880) córka Jędrzeja Śniadeckiego
    8. ŚNIADECKA Antonina (ok. 1805-1853), ziemianka, filantropka
    9. ŚNIADECKI Józef (1838-1892), dyrektor teatru
    10. RÓŻYCKI Karol (1879-1938) profesor hodowli zwierząt
    11. ŚNIADECKI Jan (1756-1830), matematyk, astronom, rektor Uniwersytetu Wileńskiego
    12. BALIŃSKI Michał (1794-1864) historyk, publicysta
    13. BALIŃSKI Jan (1827-1902) profesor psychiatrii
    14. MIĄCZYŃSKI Jan Antoni (1906-1960) historyk sztuki
    15. SULISTROWSKI Kazimierz (1778-1818), wileński marszałek gubernialny
    16. BALIŃSKI Stanisław (1782-1813) pracownik ministerstwa sprawiedliwości
    17. SULISTROWSKI Alojzy (ok. 1739-1795), członek władz powstania kościuszkowskiego
    18. GAŁECKI Franciszek Zygmunt (ok. 1645-1711) senator
    19. ABRAMOWICZ Mikołaj (1788-1835) marszałek szlachty, sędzia, szambelan
    20. ABRAMOWICZ Ignacy (1793-1867) wojskowy

    Podstawa źrodłowa

    • Adam Boniecki, Herbarz polski - 3.552.87 - t. III s. 257: Czajkowscy h. Jastrzębiec
      Bohdan Łuszczyński, Silva Heraldica - lu.33016 jeszcze 1840 szczery szlachcic polski, potem jako renegat Sadyk-basza organizator Kozaków w służbie tureckiej
      Polski Słownik Biograficzny t. 1 str. 236: psb.608.7
      Polski Słownik Biograficzny t. 32 str. 513: psb.26965.5
      Polski Słownik Biograficzny t. 4 str. 155: psb.3487.1
      Polski Słownik Biograficzny t. 45 str. 294: psb.32658.5
      Polski Słownik Biograficzny t. 51 str. 119: psb.34576.4
      Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny (str. 32): Czajkowski Michał [Sadyk Pasza], Wydział Prawa i Administracji
      Syn horodniczego kijowskiego, posła na sejm grodzieński 1793, i Petroneli Głębockiej, córki marszałka owruckiego. Urodzony w rodzinnym Hulczyńcu pod Berdyczowem. Początkowe wykształcenie odebrał w Berdyczowie i Międzyrzeczu. Zapisany na Wydział Prawa Uniw. Warsz., powrócił wkrótce do Hul-czyńca, gdzie prowadził beztroskie życie. Na wieść o wybuchu powstania listopadowego zaciągnął się do Pułku Jazdy Wołyńskiej Różyckiego. Odznaczony w kampanii Złotym Krzyżem Virtuti Militari i awansowany na porucznika. Z Różyckim przekroczył granicę Galicji, a stąd wyjechał do Francji. Mieszkał kolejno w Bourges, gdzie w 1834 ożenił się z córką miejscowego aptekarza, Fontainebleau (1835), Poitiers (1836) i w Paryżu (1837-1841). Członek TDP w 1834-1836; skreślony 29 VIII z listy członków, wstąpił do Konfederacji Narodu Polskiego, był bowiem zawsze zwolennikiem połączenia obu tych organizacji. W Paryżu nawiązał współpracę z pismami „Le Constitu-tionnel” i „Spectateur Militaire”. Z tego okresu datują się jego pierwsze Utwory literackie. W 1838 wstąpił do Polskiego Tow. Historyczno-Literackiego. Poprzez „Kronikę Emigracji Polskiej” związany z Hotelem Lambert, odbył w 1839 w Rzymie swoją pierwszą misję dyplomatyczną. Później zaangażowany przez ks. Adama do działalności dyplomatyczno-propagan-dowej na Bliskim Wschodzie. W 1841 wysłany do Konstantynopola, utworzył tam główną agencję polską na Wschodzie. Równocześnie zorganizował agenturę Czartoryskiego w Belgradzie. Obszar działalności Cz. obejmował tereny Bałkanów, Dobrudży, Ukrainy i Kaukazu. Na zlecenie ks. Adama zakupił ziemię dla mieszkańców założonej w 1835 osady polskiej nad Bosforem, Adampola. Działał również wśród emigracji rosyjskiej, dążąc do osłabienia prorosyjskich sympatii narodów bałkańskich. W 1847 brał udział w przygotowaniach do wyprawy kaukaskiej, która nie doszła do skutku. Działał na rzecz tendencji irredentystycznych wśród narodów bałkańskich. W 1849 uzyskał u władz tureckich prawo azylu dla uczestników powstania węgierskiego. Obawiając się, że Porta wyda go na żądanie Austrii i Rosji, przyjął islam i nazwisko Mehmed Sadyk-effendi, w związku z czym przestał kierować placówką dyplomatyczną w Konstantynopolu. Po wybuchu wojny krymskiej wznowił propolską działalność polityczną, zwalczając koncepcje demokratów, dążących do utworzenia odrębnych polskich formacji wojskowych na Wschodzie. Z sześciu sotni kozackich sformował oddziały walczące na froncie wołoskim po stronie tureckiej. Jako wódz naczelny Kozaków sułtańskich wkroczył do Bukaresztu i sprawował tu funkcje komendanta miasta (1854). Podczas kontrofensywy rosyjskiej sotnie Cz. poszły w rozsypkę. W 1855 przeciwstawił się ostro projektowi Władysława Zamoyskiego, by z Kozaków sułtańskich utworzyć polską dywizję na angielskiej służbie. Był już wówczas skłócony z całą emigracją, co przyspieszyło jego przejście na pozycje prorosyjskie, zbliżone do tureckich stronnictw zachowawczych. Do powstania styczniowego odniósł się wrogo, a po jego upadku ogłosił szereg listów prorosyjskich, dzięki którym uzyskał przebaczenie i zgodę na powrót w ojczyste strony (1872). Przy pomocy władz zakupił folwark Borki na Ukrainie, gdzie mieszkał z drugą żoną, Greczynką. Uprzednio przez wiele lat związany był z Ludwiką Śniadecką, która była jego najbliższą współpracownicą w Turcji. Także i w Borkach reprezentował czołobitność wobec caratu, toteż społeczeństwo polskie na Ukrainie bojkotowało go towarzysko, traktując go jak renegata. Ostatnie lata życia spędził w Parchimowie, w biedzie i zupełnym osamotnieniu, co stało się przyczyną samobójstwa. C. był utalentowanym pisarzem, cieszącym się w połowie XIX w. zasłużoną popularnością. W swoich książkach opiewał uroki ukrainnych krajobrazów i życie kozackich chutorów. Pisał również szkice historyczno-literackie i wspomnienia wojenne. Do jego najpopularniejszych utworów należała powieść Kirdżali (1839) i Powieść kozacka, wyd. w Paryżu w 1837, przetłumaczona na francuski, niemiecki, serbski i czeski. Dużą wartość posiadają pamiętniki dotyczące wojny krymskiej, a więc Moje wspomnienia o wojnie 1854 (Warszawa 1962) i Kampania nad Dunaj i w Mul-tanach, zachowana w rękopisie w Bibl. Ossolineum we Wrocławiu. Słabszy oddźwięk znalazły powieści historyczne o tematyce polskiej. 12-tomowe wydanie Pism C. ukazało się w Lipsku w 1862-1885. Osobno zostały wydane m. in. Stefan Czarniecki (Paryż 1840), Powiastki i gawędy (Petersburg 1854), Dziwne życie Polaków i Polek (Lipsk 1865) i Pamiętnik (Lwów 1898). Puścizna rękopiśmienna C. znajduje się w Bibl. PAN w Krakowie.
      Robert Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego: CZAJKOWSKI Michał - Uczył się w szkole Anglika Wolseya w Berdyczowie, a potem w szkole pijarów w Międzyrzeczu. Zapisany na Wydział Prawa UW, wrócił wnet do Hulczyóca. Wszedł 5.5.31 do powstania woł., ppor. p. jazdy woł., 12.8.31 por. LL-R mianowany przez Różyckiego, 12.8.31 krzyż złoty nadany przez Różyckiego za Iłżę, przeszedł 26.9.31 z Różyckim do Galicji. Przybył do Francji 9.32 i należał początkowo do zakładu w Bourges, gdzie 13.2.33 prosił o paszport do Egiptu. 16.11.33 przeniósł się do Paryża. 1833 wspólnie ze szwagrem, Karolem Różyckim, tłumaczył na język polski prace Jominiego. 1834 w Bourges ożenił się z córką miejscowego aptekarza, 1835 mieszkał w Fontainebleau, gdzie 1.35 przystąpił do TDP, 1836 w Paryżu. 1836 należał do Konfederacji Narodu Polskiego. Współpracował z „Le Constitutionnel” i „Spectateur Militaire”, od 1838 należał do Towarzystwa Historyczno-Literackiego. Związany z obozem Czartoryskiego, 1839 udał się do Rzymu z pierwszą misją dyplomatyczną. Potem prowadził działalność dyplomatyczno-propagandową na Wschodzie jako wybitny specjalista od spraw kozackich. Stworzył i kierował rozległą Agencją Wschodnią Czartoryskiego. Z własnej inicjatywy wydzierżawił u francuskich lazarystów ziemię dla zorganizowania osady polskiej koło Stambułu, zwanej Adampolem. 1847 uczestniczył w przygotowaniach do nie zrealizowanej wyprawy kaukaskiej. 1849 za jego wstawiennictwem uczestnicy powstania węgierskiego uzyskali prawo azylu w Turcji. Sam zagrożony wydaniem w ręce Rosji, przyjął 1850 islam i nazwisko Mehmed Sadyk-effendi, następnie Sadyk-pasza. W tym czasie przez wiele lat związany był z Ludwiką Śniadecką. Po wybuchu wojny krymskiej przystąpił do organizowania polskich formacji wojskowych na służbie tureckiej. Z sześciu sotni złożonych z ochotników polsko-słowiańskich utworzył pułk kozaków sułtańskich, walczący na froncie wołoskim po stronie tureckiej. 1854 na czele tych kozaków wkroczył do Bukaresztu i był wojskowym komendantem miasta. 1855 podjął narzuconą mu rywalizację z W. Zamoyskim, który 1855 formował polską dywizję kozaków sułtańskich, dążąc do włączenia i podporządkowania sobie pułku Sadyka. Wrogi powstaniu styczniowemu, po jego upadku ogłosił wiele listów prorosyjskich. 1872 uzyskał przebaczenie i zgodę na powrót w strony rodzinne. Zakupił folwark Borki na Ukrainie, gdzie zamieszkał z trzecią żoną, Greczynką, Ireną Teoscolo. Bojkotowano go jednak jako renegata. Ostatnie lata, spędzone w Parchimowie w biedzie i osamotnieniu, zakończył samobójczym strzałem z pistoletu 18.1.86 w Borkach. Utalentowany pisarz, autor „Kir-dżalego” i „Powieści kozackich”, napisał też „Moje wspomnienia o wojnie 1854” oraz „Kampanię nad Dunajem i w Multanach”.

    źródła:
    - urodzenie, zgon: Wikipedia: Michał Czajkowski (pisarz) http://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_Czajkowski_%28pisarz%29
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC


    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej prawie 700.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 26.05.2017.
    © 2002-2014 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie