Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Paweł Chościak-Popiel z Kurozwęk h. Sulima (ID: lu.22848)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Potomek uczestnika Sejmu Wielkiego
Waga koligacji PSB: 200 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB, (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) , bohater Wiki, poseł na Sejm Krajowy Galicji (1870-1882), student Uniwersytetu Warszawskiego (1823)


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie Konstanty Chościak-Popiel h. Sulima, chorąży [san] Wiślica
1700-1758
   Piotr Komorowski z Komorowa h. Korczak, łowczy [bra] Bracław
1700-1747
   Sebastian Sebastyan Badeni h. Bończa, cześnik [bra] Winnica
1720-1779
   Tadeusz Aleksander Wawrzecki h. Rola
1730
&    &    &    &
Marianna Piegłowska h. Nałęcz
1700
   Anna Komaniewska z Komańczy h. Leliwa
1700
   Marianna Lisowska h. Mądrostki
1720-1792
   Barbara Tyzenhauz h. Bawół
1730
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Paweł Chościak-Popiel h. Sulima, bohater PSB
1733-1809
   Konstancja Magdalena Komorowska z Komorowa h. Korczak
1732-1787
   Marcin Badeni h. Bończa, bohater PSB
1751-1824
   Marianna Wawrzecka h. Rola, ma nekrolog w Kur. Warsz.
1748-1828
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Konstanty Michał Ignacy Chościak-Popiel h. Sulima, (linia: Paweł Popiel 11.1.1349)
1774-1847
   Zofia Badeni h. Bończa, ma nekrolog w Kur. Warsz.
1790-1859
|    |
2    3



|
Paweł Chościak-Popiel z Kurozwęk h. Sulima, bohater PSB, 1807-1892
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Konstanty Michał Ignacy Chościak-Popiel h. Sulima, (linia: Paweł Popiel 11.1.1349)
  • Urodzony w roku 1774
  • zmarł w roku 1847 , wiek: 73 lat.
  •  
  • Zofia Badeni h. Bończa, ma nekrolog w Kur. Warsz.
  • Urodzona prawdopodobnie w roku 1790
  • zmarła dnia 5 V 1859 - Czaple Wielkie, pow. Miechów , wiek: prawdopodobnie 69 lat.
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • żona (ślub: około 1830): Emilia Sołtyk h. wł., (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) 1806-1891 , (Rodzice : Antoni Tomasz Sołtyk h. wł., ma nekrolog w Kur. Warsz. 1777-1830 & Anastazja Rudnicka h. Lis, ma nekrolog w Kur. Warsz. 1787-1856) , dzieci:
    1. M Marcin student Uniwersytetu Jagiellońskiego , (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1834-1890
       & Natalia hr. Gołąbek-Jezierska h. Prus (II) (linia: Antoni Małachowski 5.367.323) , (linia: Bogusław Sczaniecki 12.200.207) , (linia: Jacek Jezierski 9.50.575) , (linia: Jacek Małachowski 9.522.619) , (linia: Karol Jezierski 9.50.593) , (linia: Stanisław Małachowski 3.598.213) 1846-1918 dzieci:
    2. Ĺť Jadwiga (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1834-1905
       & Feliks Rostworowski h. Nałęcz (II) (linia: Adam Męciński 13.619.321) , (linia: Andrzej Rostworowski 11.1.1142) , (linia: Antoni Małachowski 5.367.323) , (linia: Jacek Małachowski 9.522.619) , (linia: Jan Małachowski dw.14244) , (linia: Stanisław Małachowski 3.598.213) 1826-1887 dzieci:
    3. M Jan bohater PSB , (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) , poseł na Sejm Krajowy Galicji (1882-1889) 1836-1911
       & Jadwiga Eleonora Leopoldyna hr. Dunin-Borkowska z Borkowic h. Łabędź (linia: Ludwik Wilga dw.16134) 1846-1917 dzieci:
    4. M Paweł bohater PSB , (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) , dr praw Uniwersytetu Jagiellońskiego (1862) , student Uniwersytetu Jagiellońskiego 1837-1910
       & Maria hr. Zamoyska z Zamościa h. Jelita (linia: Adam Czartoryski 3.662.329) , (linia: Jan Syberg dw.57633) , (linia: Józef Czartoryski 3.662.559) , (linia: Józef Kossakowski 11.434.140) , (linia: Józef Olizar psb.20705.21) , (linia: Michał Ogiński 3.662.313) , (linia: Michał Przezdziecki psb.19077.8) , (linia: Wojciech Pusłowski 15.50.263) 1847-1931 dzieci:
    5. M Wacław student Uniwersytetu Jagiellońskiego , (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1839-1868
    6. Ĺť Maria (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1840
       & Feliks Rostworowski h. Nałęcz (II) (linia: Adam Męciński 13.619.321) , (linia: Andrzej Rostworowski 11.1.1142) , (linia: Antoni Małachowski 5.367.323) , (linia: Jacek Małachowski 9.522.619) , (linia: Jan Małachowski dw.14244) , (linia: Stanisław Małachowski 3.598.213) 1826-1887 dzieci:
    7. Ĺť Aniela (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1840
    8. M Kazimierz student Uniwersytetu Jagiellońskiego , (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1844-1873
    9. Ĺť Zofia (linia: Franciszek Żeleński lu.29078) , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Sołtyk 1.306.25) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1846
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. **Paweł Chościak-Popiel z Kurozwęk h. Sulima**
    2. M Wacław Kacper Sebastian Chościak-Popiel z Turny h. Sulima (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1812-1897
      ■  & Ewelina hr. Łubieńska z Łubnej h. Pomian (linia: Adam Szydłowski 13.214.551) , (linia: Feliks Łubieński 16.78.421) , (linia: Hieronim Sanguszko dw.9286) , (linia: Prot Potocki 15.105.392) , (linia: Teodor Szydłowski 7.8.73) 1816-1901 dzieci: | Ĺť Anna Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1839-1920| M Wincenty Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1840| M Konstanty Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1841| M Stanisław Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1844-1845| M Ignacy Tomasz Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1847| Ĺť Maria Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1850-1928 |
    3. M Ludwik Teodor ma nekrolog w Kur. Warsz. , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1812-1856
      ■  & Apolonia Ludwika Julia hr. Witold-Aleksandrowicz h. wł. (linia: Antoni Ledóchowski 14.63.144) , (linia: Tomasz Aleksandrowicz 1.83.111) , (linia: Tomasz Ostrowski 6.390.180) 1813-1863 dzieci: | Ĺť Maria Ludwika Chościak-Popiel h. Sulima 1846-1932| M Antoni Józef Jakób Chościak-Popiel h. Sulima 1847| M Józef Ignacy Wacław Chościak-Popiel h. Sulima 1848-1880| M Stanisław Aleksy Wincenty Chościak-Popiel h. Sulima 1849-1870| M Seweryn Chościak-Popiel h. Sulima 1851-1867| Ĺť Emilia Zofia Klotylda Chościak-Popiel h. Sulima 1852-1919| M Michał Władysław Filip Chościak-Popiel h. Sulima 1854 |
    4. M Wincenty Teofil bohater PSB , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) , biskup [bku] Kujawy , bohater Wiki 1825-1912

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Onufry Chościak-Popiel h. Sulima bohater PSB , (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) 1770-1828
      □  & Jadwiga Bukowska 1780
      ■  & Konstancja Wojna 1780 dzieci: | M Józef Onufry Antoni Chościak-Popiel h. Sulima 1812| M Hipolit Marian Filip Chościak-Popiel z Zajezierza h. Sulima 1813-1876 |
    2. M Konstanty Michał Ignacy Chościak-Popiel h. Sulima (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) 1774-1847
      ■  & Zofia Badeni h. Bończa ma nekrolog w Kur. Warsz. , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1790-1859 dzieci: | M Paweł Chościak-Popiel z Kurozwęk h. Sulima 1807-1892| M Wacław Kacper Sebastian Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1812-1897| M Ludwik Teodor Chościak-Popiel h. Sulima 1812-1856| M Wincenty Teofil Chościak-Popiel h. Sulima 1825-1912 |
    3. Ĺť Anna Chościak-Popiel h. Sulima (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) 1780
      ■  & Stanisław Stadnicki ze Stadnik h. Drużyna chorąży [san] Pilzno 1750 dzieci: | M Szymon Józef Gracjan Stadnicki ze Stadnik h. Drużyna 1787| Ĺť Konstancja Stadnicka ze Stadnik h. Drużyna 1800| Ĺť N. Stadnicka ze Stadnik h. Drużyna 1800| M Paweł Stadnicki ze Stadnik h. Drużyna 1800-1867 |
    4. Ĺť Petronela Chościak-Popiel h. Sulima (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) 1780-1801
      ■  & Jan Nepomucen Rafał Stadnicki ze Stadnik h. Drużyna kawaler [z_order] order świętego Stanisława , łowczy [san] Opoczno 1751-1814 dzieci: | M Marian Stadnicki ze Stadnik h. Drużyna 1800-1859 |
    5. Ĺť Maria Chościak-Popiel h. Sulima (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) 1781
      ■  & Józef Kalasanty Dunin-Wąsowicz ze Smogorzowa h. Łabędź 1770 dzieci: | Ĺť Petronela Dunin-Wąsowicz ze Smogorzowa h. Łabędź 1800| Ĺť Karolina Dunin-Wąsowicz ze Smogorzowa h. Łabędź 1808| Ĺť Zofia Dunin-Wąsowicz ze Smogorzowa h. Łabędź 1810-1882| M Ludwik Dunin-Wąsowicz ze Smogorzowa h. Łabędź 1810 |
    6. Ĺť Zofia Badeni h. Bończa ma nekrolog w Kur. Warsz. , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1790-1859
      ■  & Konstanty Michał Ignacy Chościak-Popiel h. Sulima (linia: Paweł Popiel 11.1.1349) 1774-1847 dzieci: | M Paweł Chościak-Popiel z Kurozwęk h. Sulima 1807-1892| M Wacław Kacper Sebastian Chościak-Popiel z Turny h. Sulima 1812-1897| M Ludwik Teodor Chościak-Popiel h. Sulima 1812-1856| M Wincenty Teofil Chościak-Popiel h. Sulima 1825-1912 |
    7. Ĺť Ludwika Anna Badeni h. Bończa (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1793-1873
      ■  & Antoni Ignacy Byszewski z Drozdowa h. Jastrzębiec ma nekrolog w Kur. Warsz. , (linia: Arnold Byszewski 2.830.77) 1784-1854 dzieci: | Ĺť Marianna Petronela Tekla Byszewska z Drozdowa h. Jastrzębiec 1810-1845| M Włodzimierz Byszewski z Drozdowa h. Jastrzębiec 1812-1831| M Ludwik Byszewski z Drozdowa h. Jastrzębiec 1815-1887| M Józef Antoni Sebastian Byszewski z Drozdowa h. Jastrzębiec 1820-1903| M Stanisław Byszewski z Drozdowa h. Jastrzębiec 1825| M Adam Kasper Tomasz Byszewski z Drozdowa h. Jastrzębiec 1831-1897| Ĺť Emilia Jadwiga Tekla Byszewska z Drozdowa h. Jastrzębiec 1833-1875| Ĺť Maria Byszewska z Drozdowa h. Jastrzębiec 1843-1895 |
    8. M Sebastian hr. Badeni h. Bończa bohater PSB , (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) , bohater Wiki , hr. [tytuł] nadany (1825) 1799-1872 □  & Teresa Potocka z Podhajec h. Pilawa (Srebrna) (linia: Seweryn Potocki 16.78.460) , (linia: Szczęsny Potocki 11.1.1140) 1805-1868
    9. Ĺť Barbara Przysiecka (linia: Tomasz Wawrzecki dw.16943) 1790
      ■  & Karol Rosen 1760 dzieci: | M Karol Rosen 1790-1826| M Michał Rosen 1810 |

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. POPIEL Jan (1836-1911) ziemianin, powstaniec 1863, polityk konserwatywny
    2. POPIEL Paweł (1837-1910) profesor prawa rzymskiego, tłumacz, publicysta
    3. POPIEL Paweł (1733-1809) regimentarz partii małopolskiej, kasztelan małogoski, sandomierski
    4. POPIEL Paweł (1870-1936) ziemianin, hipolog, pisarz
    5. POPIEL Wincenty Teofil (1825-1912) arcybiskup metropolita warszawski
    6. BADENI Marcin (zm. 1824) minister sprawiedliwości w 1820
    7. ROSTWOROWSKI Jan Kanty (1876-1963) jezuita, teolog, pisarz, rekolekcjonista, dyrektor wydawnictwa
    8. POPIEL Onufry (ok. 1770-1828) rotmistrz kawalerii narodowej, powstaniec 1794
    9. ROSTWOROWSKI Stanisław (1785-1837) oficer napoleoński, ziemianin
    10. POPIEL Antonina (1916-1963) przewodnicząca Konsulty Przełożonych Wyższych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych
    11. POPIEL Józef (1848-1880) publicysta, łącznik z Watykanem
    12. ROSTWOROWSKI Karol Hubert (1877-1938) dramatopisarz, poeta, muzyk
    13. JEZIERSKI Karol (1819-1899) działacz gospodarczy
    14. KOMOROWICZ Maurycy (1881-1923) wulkanolog
    15. ROSTWOROWSKI Emanuel Mateusz (1923-1989) historyk, redaktor PSB
    16. ROSTWOROWSKI Jan Michał (1919-1975) poeta, prozaik, tłumacz
    17. BADENI Sebastian (XIX w.) agent dyplomatyczny w 1831
    18. SOŁTYK Tomasz h. Sołtyk (1732-1808) kasztelan zawichojski, potem wiślicki
    19. SIEMIGINOWSKI Włodzimierz Maurycy (1835-1904) ziemianin, poseł
    20. SOŁTYK Stanisław (ok. 1856-1900) kapitan fregaty we flocie austro-węgierskiej

    Podstawa źródłowa

    • Baza Jerzego ks. Czartoryskiego - cz.I029747
      Bohdan Łuszczyński, Silva Heraldica - lu.22848
      Bohdan Łuszczyński, Silva Heraldica - lu.28571
      Polski Słownik Biograficzny - Uzupełnienia i sprostowania w t. 40 do art. Popiel Paweł
      Polski Słownik Biograficzny t. 27 str. 555: psb.23743.2
      Polski Słownik Biograficzny t. 27 str. 568: psb.23753.1
      Polski Słownik Biograficzny t. 27 str. 572: psb.23754.2
      Polski Słownik Biograficzny t. 27 str. 580: psb.23759.4
      Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny (str. 176): Popiel [Chościak] Paweł, Wydział Prawa i Administracji, sekcja Prawa , wpis 29 X 1823
      Polityk konserwatywny w Galicji, publicysta polityczny. Syn Konstantego i Zofii z Badenich, brat Wincentego Chościak Popiela, bpa płockiego, następnie arcybiskupa metropolity warszawskiego, wnuk Marcina Badeniego, ministra Księstwa Warsz. i senatora wojewody Król. Polskiego, w którego domu spotykał jako student wybitne osobistości kraju. Początkowe wykształcenie otrzymał w domu, po czym oddano go do pensjonatu znanego pedagoga, prof. prawa politycznego i historyka Uniw. Krakowskiego, Józefa Sołtykowicza. Po uzyskaniu w 1826 stopnia mgra prawa Uniw. Warsz. wyjechał w 1827 do Paryża, gdzie zbliżył się do ks. Lammennais; był współpracownikiem jego pisma „L'Avenir”. Zaprzyjaźnił się ze znanym działaczem katolickim i politykiem, przyjacielem Polski, hr. Karolem Mont-alembert, brał udział w Cercłe Ozanam, gdzie przewodniczył Bailly, założyciel Tow. Św. Wincentego a Paulo. W Paryżu pogłębił swą wiedzę filozoficzną, a dzięki bliskiemu wieloletniemu kontaktowi z Józefem Gołuchowskim poznał w latach czterdziestych filozofię Hegla. Z Paryża udał się do Londynu, gdzie zetknął się z ziemiaństwem angielskim. Poznał również życie naukowe stolicy. Do Warszawy wrócił na początku 1830 i został przyjęty do Komisji Spraw Wewnętrznych. Przebywał głównie w gronie Stanisława Rzewuskiego (syna Wacława, Emira), absolwenta Wojskowej Szkoły Aplikacyjnej, wybitnie utalentowanego młodego oficera (który był wówczas jego ideałem), jego brata Leona oraz Władysława i Zdzisława Zamoyskich. Wybuch powstania listopadowego przyjął jako narodowe nieszczęście, ale mimo to wstąpił ochotniczo do Legii Poznańskiej. Walczył pod Grochowem, Wielkim Dębem, Wawrem. Przed bitwą pod Ostrołęką został przeniesiony przez Skrzyneckiego (na żądanie Adama Czartoryskiego) do biura Prezesa Rządu do redagowania po francusku not i korespondencji zagranicznej. Po nocy 15 sierpnia wrócił do obozu. W czasie szturmu Warszawy walczył na Woli. Po upadku powstania osiadł w dziedzicznej Ruszczy, gdzie zajął się gospodarstwem i nauką. Przez następne 60 lat żył z rodziną na przemian w Ruszczy, w Krakowie przy ul. Świętojańskiej i na zamku w Kurozwękach (pow. szydłowski w Król. Polskim). W 1833 rozpoczął działalność publicystyczną dwoma listami w „Revue Européenne”, które były odpowiedzią na szkalujące w tymże piśmie powstanie Listy o powstaniu polskim Tichaczewa. Przez dziesiątki lat utrzymywał bliski kontakt z przedstawicielami sfer zachowawczych: Józefem Gołuchowskim, Andrzejem Zamoyskim, Konstantym Świ-dzińskim, Aleksandrem Wielopolskim (z tym zerwał w 1863), Antonim Zygmuntem Helclem, malarzem Piotrem Michałowskim oraz Adamem Potockim, Jerzym Lubomirskim, Maurycym Mannem i prezydentem Krakowa, dr. Zyblikiewiczem. Był osobistością nieprzeciętną. W pierwszym okresie swej działalności w Krakowie miał wiele pozytywnych osiągnięć. W 1846 zredagował memoriał w obronie Uniwersytetu, który komisarze trzech rządów zaborczych chcieli zlikwidować, i jeździł z nim do Metternicha. Miłośnik starych zabytków, poświęcił się od 1847, jako rajca krakowski i konserwator zabytków sztuki i przeszłości, ich ochronie. Po pożarze Krakowa w 1850 mianowany został przez cesarza pierwszym konserwatorem budownictwa i sztuki i na tym stanowisku położył wielkie zasługi (m. in. odnowienie Wawelu, restauracja Collegium Maius, odsłonięcie ołtarza W. Stwosza w kościele Mariackim w 1869 i grobowca Kazimierza Wielkiego). Przez wiele lat wykładał bezinteresownie historię literatury polskiej w szkole SS. Urszulanek w Krakowie.
      Ten człowiek wielkiego umysłu, rozległej wiedzy, ogromnej prawości, dobry mówca i znakomity publicysta, wywierający znaczny wpływ w Krakowie i Królestwie, a także w Poznańskiem na tamtejsze ziemiaństwo i duchowieństwo, narażający siebie i swój majątek atakami na ministra austriackiego Schwarzen-berga (1852) czy gubernatora kieleckiego, w którego zasięgu władzy leżały jego majętności, wreszcie na ks. Czerkaskiego, jednego z rusyfikatorów Królestwa (1864), był w Galicji wybitnie niepopularny jako – zdaniem opinii – reakcjonista i ultra-montanin. Stanisław Tarnowski we wspomnieniu pośmiertnym przyznał, że „P. był w Galicji bardzo niepopularny”, a Ludwik Dębicki pisał w nekrologu („Czas”), że P. był w „niełasce opinii”. Lepiej widziany był przez ziemiaństwo w Królestwie, przynajmniej do powstania styczniowego; był tam członkiem Tow. Rolniczego.
      Karierę wybitnego działacza konserwy galicyjskiej rozpoczął P. 3 XI 1848 artykułem wstępnym w pierwszym numerze „Czasu”, którego był współzałożycielem i naczelnym redaktorem. Już jednak w 1851 ustąpił z redakcji, gdy dwaj najbliżsi współpracownicy, Kalinka i Mann, sprzeciwili się wydrukowaniu jego lojalistycznego artykułu na przybycie do Krakowa cesarza. Monarchista i legalista, który „szanował i lubił władzę”, głosił w swych ulotnych pismach politycznych, Listach do..., których sporą ilość ogłosił, lojalność i ugodę wobec rządu austriackiego. Niechęć do P. wzmagało jego nieliczenie się z opinią, kształcenie synów w szkole niemieckiej w Nysie na Śląsku, posyłanie syna Jana do austriackiej szkoły wojskowej (walczył potem z Włochami), a przede wszystkim potępianie powstań wtedy i na przyszłość. Zarzucano mu przynależność do obozu Wielopolskiego. Zapomniano, że w powstaniach, których nie aprobował, sam brał udział, jak i jego dwaj synowie, Jan i Wacław. Zarzuty i potępienia pochodziły z jego własnej, ziemiańskiej sfery, z konserwy galicyjskiej. Zarzucano mu zredagowanie „adresu pieluszkowego” z okazji urodzin następcy tronu, druku ulotnego Kilka słów z powodu odezwy ks. Adama Sapiehy (1864), w którym żądał: „Przestać i przyznać się, że się przestaje”, oraz Listu do ks. Józefa Lubomirskiego (1865), w którym żądał „wyparcia się ostatniego ruchu, uznania go za zgubny”. Wzywał do ugody z Austrią, domagając się zarazem wprowadzenia języka polskiego do urzędów w Galicji. Z powodu ostatniego Listu zaatakował go nawet bliski mu Józef Szujski. Zbliżył się do niego w 1864, do stańczyków jednak później nie przystąpił. Po upadku powstania P. wraca do życia politycznego. Wypowiada się za Austrią federacyjną i w 1866 ogłasza najpoważniejsze swe pismo polityczne, Austria, monarchia federalna, w którym rozwinął program skrajnie reakcyjny. Przez kilka lat przewodniczył krakowskiej Radzie Powiatowej. W 1873 ogłosił w t. I Pism politycznych artykuł „Do wyborców” i „List do St. Koźmiana”, w których przedstawił potrzebę zorganizowania stronnictwa konserwatywnego w Galicji i Radzie Państwa. W 1875 został wybrany przez szlachtę ziemi krakowskiej do sejmu galicyjskiego, zasiadał w nim jako członek Klubu Reformy przez 5 lat; przed końcem kadencji złożył w 1881 mandat. Był członkiem Akademii Umiejętności. Otrzymał tytuł tajnego radcy. W ostatnich latach życia wydał dwie głośne i potępiane przez opinię postępową, a nawet centrową broszury: O szkole, w której z powodu wniosku ks. Lichtensteina, złożonego w 1889, występował ostro przeciwko przymusowej, bezwyznaniowej, ośmioletniej szkole, preferując czteroletnią początkową, która jego zdaniem „w pełni wystarczy, by dziecko nauczyło się czytać, pisać, rachować, i katechizmu”, i Choroba wieku, jak nazwał ideę i ruch socjalistyczny.
      Mężem stanu nie był. W lojalizmie swoim, reakcyjności poglądów był nawet dla konserwatywnej szlachty i inteligencji galicyjskiej nie do przyjęcia. Twardym postępowaniem zrażał sobie ludzi. Leon Rzewuski nazywał go anarchistą, Maurycy Mann mówił, „że Popiel ponosi”, Józef Szujski, że „w tym wytrawnym polityku siedzi konfederat”.
      Poza rozprawami i Listami ogłosił wiele wspomnień pośmiertnych bliskich mu wybitnych przedstawicieli konserwy polskiej: gen. Jana Chłapowskiego, Józefa Gołuchowskiego, bpa Adama Krasińskiego, Maurycego Manna, Piotra Michałowskiego, Leona Sapiehy, gen. Skrzyneckiego, Piotra Steinkel-lera, gen. Kazimierza Tańskiego, Aleksandra Wielopolskiego, Andrzeja Zamoyskiego. Dwa życiorysy poświęcił swym paryskim nauczycielom, ks. Lammennais i hr. Karolowi Montalem-bert. Ostatnią wreszcie formą literacką przez niego stosowaną były oryginalne prace, pisane jako recenzje na marginesie większych prac historycznych, jak Uwagi o Sejmie Czteroletnim ks. W. Kalinki lub O powstaniu roku 1830 z powodu dzieła Borzykowskiego. Konstytucji 3 Maja poświęcił przedostatnią swą pracę, Powstanie i upadek 3 Maja (1891). W 1893 ukazały się w Krakowie jego Pisma w dwóch tomach. Pozostawił Pamiętniki, które wyszły w 1927 w dwóch tomach w Krakowie.
      21 VII 1833 ożenił się z Emilią z Sołtyków. Z czterech jego synów najwcześniej umarł najstarszy Marcin. Jan był wojskowym, Paweł docentem Szkoły Głównej, Wacław rolnikiem. Jedna z dwóch jego córek kierowała szkołą Zgromadzenia Urszulanek w Krakowie.
      Pogrzeb jego był wielkim wydarzeniem oficjalnego Krakowa. Konserwatywna Galicja składała hołd czołowemu i najbardziej prawicowemu przedstawicielowi starych konserwatystów krakowskich. Najwyższe władze Galicji odprowadzały rzecznika najbardziej konsekwentnego lojalizmu. W pogrzebie wzięli udział: namiestnik Galicji, ks. Windischgraetz, dowódca wojsk we Lwowie, marszałek Sejmu ks. Sanguszko, Uniwersytet z rektorem St. Tarnowskim.
      Ziemianie Polscy XX w. t. 7 - zi.7.66.mo

    źródła:
    - zgon: Wikipedia: Paweł Popiel (1807-1892) http://pl.wikipedia.org/wiki/Pawe%C5%82_Popiel_%281807-1892%29
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 870.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 12.12.2018.
    © 2002-2018 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie
    IP: 52.91.90.122