Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Seweryn Eugeniusz Nowicki (ID: psb.20224.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 106 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB, człowiek teatru


rodzice Zaloguj się
1820
   Zaloguj się
1830
|    |
2    3



|
Seweryn Eugeniusz Nowicki, bohater PSB, 1858-1911
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Zaloguj się
  • Urodzony prawdopodobnie w roku 1820
  • zmarł
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona prawdopodobnie w roku 1830
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • żona (ślub: w roku 1885, Warszawa, par. św. Krzyża (obecn. m. Warszawa), ): Sabina Staniewska 1850 , (Rodzice : Franciszek Staniewski 1810 & Honorata Rodziewicz 1820)
  • Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. CHLEBOWSKI Bronisław (1846-1918) historyk literatury, redaktor
    2. BŁESZYŃSKI Kazimierz (XVIII w.) działacz sejmikowy
    3. SZEMBEK Antoni (1671-1738) podkomorzy krakowski, działacz sejmikowy
    4. DAROWSKI WERYHA Adam (1851-1911) historyk, publicysta
    5. SZEMBEK Piotr (1788-1866) generał w powstaniu listopadowym
    6. BZOWSKI Janota Jacek (1750-1808) ziemianin, polityk
    7. CHLEBOWSKI Jan (1810-1864) lekarz
    8. JORDAN Albrecht (1725-1793) pijar
    9. BŁESZYŃSKI Ignacy (zm. 1813/15) uczestnik insurekcji 1794
    10. BADENI Stanisław (zm. 1824) sekretarz królewski
    11. DERYNG Emilian (1819-1895) artysta dramatyczny, pedagog
    12. CZWALINA P(aweł)? (zm. 1852) profesor gimnazjalny
    13. SZEMBEK Ignacy (zm. 1835) poseł na Sejm Wielki
    14. ŁEBKOWSKI Maksymilian (1891-1918) działacz harcerski
    15. SZEMBEK Józef Piotr (1696?-1758) biskup chełmski, biskup płocki
    16. RADOLIŃSKI Andrzej (zm. 1681) pisarz grodzki kaliski, kasztelan krzywiński
    17. BORETTI Józef (1746-1849) budowniczy
    18. PSARSKI Fryderyk Jakub (ok. 1730-1805) poseł, przywódca powstania 1794 w Wieluńskim
    19. SLASKI Andrzej h. Grzymała (XVIII w.-XIX w.) członek Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej Woj. Krakowskiego, porucznik wojsk kor., uczestnik powstania kościuszkowskiego
    20. ROMOCKI Paweł Nepomucen (1880-1940) inżynier technolog, minister komunikacji, działacz gospodarczy

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      NOWICKI Seweryn Eugeniusz (ok. 1858 Rawa Ruska - 3/4 IV 1911 pod Fuldą w Hesji), aktor, śpiewak, reżyser
      Debiutował we Lwowie 8 IX 1873 w roli Lokaja („Mauprat"). Zaangażowany, występował tu do 1876, przeważnie w komediach i operetkach. Następnie służył w wojsku, jakiś czas przebywał w Stanisławowie, w 1879 wrócił do t. lwowskiego. Latem 1883 przyjechał do Warszawy. Najpierw występował, jak się zdaje, w t. ogr. Nowy Świat, potem gościnnie w WTR; 2 VIII grał tutaj rolę Walentego („Zagroda Sobkowa"), 28 VIII śpiewał partię Margrabiego Henryka („Dzwony kornewilskie"). Przyjęty przychylnie, został od października 1883 zaangażowany i odtąd pracował w WTR do końca życia. Zaliczony do zespołu farsy i operetki, występował gł. w T. Małym; śpiewał wiele w operetce, wybijając się w takich partiach jak: Franke („Zemsta nietoperza"), Frycek („Płaczka i śmieszek"), Szymon („Skrzypki zaczarowane"), Mikado („Mikado") i Margrabia Henryk („Dzwony kornewilskie"). Od czasu do czasu grywał w lekkiej komedii. Wkrótce zauważono, że wyróżnia się „szlachetnym pojmowaniem roli” jako amant („Echo Muzyczne Teatralne i Artystyczne") i zaczęto go coraz częściej obsadzać w T. Rozmaitości, w dramacie i komedii. W 1888 zagrał Alojzego Wiese („Friebe"), a w 1890 z dużym powodzeniem: Eliasza („Anna de Kerviller"), Janka („Lena"), Ben Jochima („Uriel Akosta").
      Od 1892 występował stale w T. Rozmaitości (engagement do zespołu dramatu miał od 1 I 1893). Po śmierci J. Tatarkiewicza objął wiele jego ról i stanowisko amanta w repertuarze liryczno-dramatycznym. Doskonale zagrał wówczas m.in. Ernesta Apfela („Małżeństwo Apfel"), Gaussina („Safo"), Seweryna („Chwast") i szybko stał się jednym z najpopularniejszych aktorów T. Rozmaitości. Wg P. Owerłły był „wymarzonym amantem"; zgrabny, o wyrazistych, melancholijnych oczach, „odznaczał się męską urodą”. Wedle powszechnej opinii miał ruchy dystyngowane, piękny, metaliczny głos w skali barytonu, doskonalą dykcję i poczucie rytmu. W Rozmaitościach grał gł. „amantów dramatycznych”, zarówno w repertuarze klasycznym jak i współczesnym. A. Grzymała-Siedlecki twierdził, że był „gorliwym wyznawcą umiaru, powściągliwości, przewagi kunsztu nad żywiołem”, choć wg Owerłły w roli Zygmunta Augusta („Barbara Radziwiłłówna” A. Felińskiego) „kulminacyjną tyradę mówił tak, że drżała nie tylko cała sala widzów, ale i aktorzy na scenie”. Do najlepszych jego ról zaliczano Christiana de Neuvillette („Cyrano de Bergerac") i Napoleona („Madame Sans Gene"). Z dużym powodzeniem występował jako amant w repertuarze fredrowskim, m.in. jako Lubomir („Pan Geldhab"), Edmund („Damy i huzary"), Alfred („Mąż i żona"), Lubomir („Zrzędność i przekora"), Alfred Tulski („Dwie blizny"). W repertuarze romantycznym grał jedynie Karola Moora („Zbójcy") i Mazepę („Mazepa” J. Słowackiego), w utworach Szekspira - zwykle postacie drugoplanowe. Największe triumfy święcił jako amant w repertuarze współczesnym, w rolach o wyraźnym zabarwieniu lirycznym. Niektórzy krytycy (J. Lorentowicz, A. Sygietyński) zarzucali mu pewną konwencjonalność w tej dziedzinie. Grzymała-Siedlecki zwrócił jednak uwagę, że wypływało to ze stereotypu postaci, jakie kreował; Barillon („Safanduły"), Janek („Lena"), Topolnicki („Klub kawalerów"), Antoni („Pan Damazy"), Uszyński („Przed ślubem"), Józef („Bzy kwitną"), amanci w komediach K. Zalewskiego, M. Bałuckiego, czy J. Blizińskiego nie różnili się zbytnio, „konwencjonalizm był ich organicznym składnikiem”, a N. potrafił „czynić tę konwencję zjawiskiem ujmującym”. W latach późniejszych z powodzeniem występował w dramatach modernistycznych, m.in. jako Rembowski („Złote runo"), Jerzy („Sobótki") Etchepare („Czerwona toga"), Stefan („Sąsiadka” T. Jaroszyńskiego). Jedną z ostatnich jego ról był Markiz Poza („Don Carlos"). 17 III 1907 obchodził jubileusz dwudziestopięciolecia pracy w T. Rozmaitości w roli Kirkora („Balladyna"). Kilkakrotnie powoływano go na stanowisko reżysera WTR, ale zawsze krótko sprawował tę funkcję. Reżyserował m.in. w 1901 (od czerwca), 1903, 1907 (wrzesień-grudzień), 1908 (do 14 VII był głównym reżyserem). Wystawił m.in. „Romea i Julię”, „Ich czworo”, „Szkołę”. W czerwcu 1886 występował gościnnie w Krakowie, w kwietniu 1894 we Lwowie, w marcu i kwietniu 1900 w Lublinie, a w kwietniu 1905 w Wilnie. Nadto, jak wspomina P. Owerłło, „rokrocznie wyjeżdżał za granicę, studiując wielkich artystów i najnowszy repertuar, który niejednokrotnie wprowadzano dla niego na scenę”. Podczas jednej z takich podróży zmarł na atak serca w wagonie kolejowym, w drodze do Warszawy.

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.53304.1
      Epitafium na cm. Powązkowskim:
      Ś.P.
      SEWERYN
      NOWICKI
      ART. DRAMATYCZNY
      ŻYŁ LAT 52
      ZM. D. 3 KWIETNIA 1911 R.

      Polski Słownik Biograficzny t. 23 str. 336: psb.20224.1
      sw.217906 Akt małżeństwa: Warszawa św. Krzyż (obecn. m. Warszawa), 274/1885 [indeks na http://geneteka.genealodzy.pl/] http://szukajwarchiwach.pl/72/158/0/-/109/str/1/1/10#tabSkany

    źródła:
    - ślub: Akt małżeństwa: Warszawa św. Krzyż (obecn. m. Warszawa), rok 1885, nr aktu 274 [indeks na http://geneteka.genealodzy.pl/] http://szukajwarchiwach.pl/72/158/0/-/109/str/1/1/10#tabSkany
    - pogrzeb: Urz. M. st.W-wy http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=12300
    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 870.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 21.05.2019.
    © 2002-2018 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie
    IP: 3.208.22.127