Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Ferdynand Feldman (ID: psb.5529.1)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 95 [pokoloruj] [?]

zdjęcia z Album.Wielcy.pl:

dodaj nowe zdjęcie


bohater PSB i Wiki, człowiek teatru

  • Urodzony w roku 1862 - Kraków
  • zmarł dnia 4 VI 1919Kraków
  • Wiek: 57 lat
  • Uzupełnij lub popraw daty i miejsca

  • Polski Słownik Biograficzny t. 6 s. 396 FELDMAN Ferdynand (1862-1919) artysta dramatyczny
  • Wikipedia (Ferdynand Feldman): Ferdynand Feldman (ur. 1862, zm. 3 czerwca 1919 we Lwowie) – aktor teatralny znany ze scen polskich na przełomie XIX/XX wieku, mąż śpiewaczki operowej Katarzyny Feldman, ojciec aktorki Krystyny Feldman. Był ochrzczonym Żydem. więcej...

rodzice Zaloguj się
1830
   ? ?
|    |
2    3



|
Ferdynand Feldman, bohater PSB, 1862-1919
herb

Rodzice

  • Zaloguj się
  • Urodzony z grubsza* w roku 1830
  • zmarł
  •  
  • ? ?
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    herb
  • żona (ślub: około 1880): Zaloguj się, człowiek teatru 1860-1909
  • herb
  • żona (ślub: około 1910): Zaloguj się, bohater Wiki 1886-1974 , (Rodzice : Zaloguj się 1860 & Zaloguj się 1860) , dzieci:
    1. Ż Zaloguj się bohater Wiki 1916-2007
       & Zaloguj się 1890
  • Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. PODGÓRSKI Stefan (1884-1965) właściciel przedsiębiorstw handlowych
    2. CICHOWSKI Henryk (1851-1910) inżynier
    3. CICHOWSKI Henryk (1892-1936) reformat
    4. SCZANIECKI Jan Mieczysław (1873-1952) ziemianin, działacz społeczny
    5. KLAWE Henryk (1832-1926) farmaceuta
    6. DOBIECKI Eustachy Leon (1805-1880) prawnik, ekonomista
    7. ŁUBIEŃSKI Roger (1849-1930) poseł
    8. ŁUBIEŃSKI Bernard Alojzy (1846-1933) redemptorysta, kaznodzieja-misjonarz, pisarz
    9. ŁUBIEŃSKI Henryk (1793-1883) ziemianin, finansista, przemysłowiec, działacz gospodarczy
    10. KLECZYŃSKI Bohdan (1852-1920) malarz, ziemianin, działacz polityczny 10°
    11. PIOTROWSKI Kazimierz (1873-1897) botanik 10°
    12. SOŁTYK Stanisław h. Sołtyk (1752-1833) podstoli kor., senator Król. Pol. 10°
    13. KOCIATKIEWICZOWA Janina (ok. 1870-1926) działaczka społeczno-oświatowa 10°
    14. PIWARSKI Antoni (1868-1929) księgarz, nakładca 10°
    15. PIWARSKI Kazimierz Józef (1903-1968) historyk 10°
    16. DOBIECKI Eustachy Onufry (1855-1919) polityk, działacz społeczny 10°
    17. ŁUBIEŃSKI Julian (1827-1873) inżynier chemik, profesor technologii, architekt 10°
    18. ŁUBIEŃSKI Konstanty Ireneusz (1825-1869) biskup sejneński 10°
    19. ŁUBIEŃSKI Michał Tomasz (1896-1967) dyplomata 10°
    20. ŁUBIEŃSKI Edward (1819-1867) pisarz, działacz katolicki i konserwatywny 10°

    Podstawa źrodłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      FELDMAN Ferdynand (1862 Kraków - 3 VI 1919 Kraków), aktor
      Był synem inspektora policji Hermana F., mężem najpierw -Pauliny Korwin, a następnie śpiewaczki i aktorki Katarzyny Sawickiej. Studiował w krak. Akademii Sztuk Pięknych, potem przez pewien czas uczył się w szkole dram. E. Derynga w Warszawie. Debiutował ok. 1880 w zespole prowincjonalnym E. Webersfelda w Galicji. W marcu 1881 zaczął występować w t. krak.; 31 I 1882 zagrał tu rolę Baptysty („Ćwiartka papieru") i przez prawie cztery miesiące (do 21 V 1882) grał role lokajów. Wyjechał potem na prowincję, gdzie zaangażowany został do zespołu A. Trapszy. Występował następnie w 1882 w warsz. t. ogr. Nowe Tivoli, latem 1884 w t. ogr. Eldorado i w t. ogr. Nowy Świat. Na sez. 1884/85 (do 27 IX 1885) powrócił do t. krak. i zaczął już otrzymywać większe role; grał m.in. Szydełkę („Gałganduch, czyli Trójka hultajska"), Kwicołapa („Zabobon, czyli Krakowiacy i Górale"). W 1885-87 należał do zespołu t. w Poznaniu, latem 1886 występował w warsz. t. ogr. Alhambra, w sez. 1887/88 w Lublinie i Częstochowie w zespole J. Grabińskiego, w 1888-90 w Łodzi w zespole Ł. Kościeleckiego; w okresach letnich przyjeżdżał wtedy niemal co roku na występy do warsz. t. ogr., m.in. do Belle Vue. W 1890 zaangażowany został do t. lwow. i pozostał tu przez dwadzieścia pięć lat, odnosząc na lwow. scenie swoje największe sukcesy artystyczne. Dzięki charakterystycznym warunkom zewnętrznym („niski, gruby, kwadratowy” wedle określenia L. Solskiego), początkowo obsadzany był tylko w komediach, farsach i operetkach. W rolach tych zdobył ogromne uznanie publiczności lwow., zwłaszcza jako wybitny odtwórca wielu ról z komedii A. Fredry („pasjonował go charakter ludzki w komedii poważniejszej czy lekkiej. To go czyniło wybitnym fredrystą” - pisał A. Grzymała-Siedlecki). Grał m.in. Beneta („Pan Benet"), Szambelana („Pan Jowialski"), Geldhaba („Pan Geldhab"), Papkina („Zemsta"), Kawalerskiego („Ciotunia"), Smakosza („Przyjaciele"), Radosta („Śluby panieńskie"). „Był to typowy aktor komiczny reprezentujący styl ciepłego, pogodnego, sympatycznego humoru” (Z. Leśnodorski). Dzięki dużemu podobieństwu do Napoleona I (twarz, chód, tusza) grał tę postać wielokrotnie, przeważnie bez charakteryzacji, z ogromnym powodzeniem, w wielu sztukach „napoleońskich”, m.in. w „Pięknej Marsyliance”, „Jeńcu Napoleona”, „Za gwiazdą Napoleona”, „Napoleonie i Józefinie”, „Pani Walewskiej”. Największy sukces odniósł w „Madame Sans Gene"; rola ta przyniosła mu sławę w całej Polsce.
      Uwolnienie od jednostronnego repertuaru i właściwy rozwój talentu zapewnił F. dopiero T. Pawlikowski, który zaczął obsadzać go również w rolach zdecydowanie dram. dając mu możliwość odtwarzania charakterów psychologicznie bardziej skomplikowanych. I oto F. „niezrównany w farsach francuskich”, „potrafił zdobyć się na pełnię tragizmu w dramatach z repertuaru klasycznego i naturalistycznego” (H. Cudnowski). Już poprzednio zwracał uwagę kreacjami w repertuarze dram. (Kozodój w „Dzwonie zatopionym”, Engstrand w „Upiorach"), ale największe i najsławniejsze jego role powstały za dyr. T. Pawlikowskiego; były to: Bos („Nadzieja") i Bezsiemionow („Mieszczanie"). Zwłaszcza Bezsiemionow w wykonaniu F. był kapitalnym przedstawicielem swojej warstwy społecznej; obydwie role, pozostając wierny prawdzie psychologicznej, wyposażył F. w atrybuty grozy i niesamowitości. Charakteryzował się bardzo oszczędnie; mimo to przy pomocy gestu i mimiki umiał stworzyć galerię bardzo różnorodnych postaci. Miał doskonałą dykcję. Dużą wagę przywiązywał do „drobnych szczegółów gry” i rekwizytów.
      Inne, ważniejsze role: Stary Firułkes („Małka Szwarcenkopf"), Rejent Bajdalski („Pan Damazy"), Bubnow („Na dnie"), Kurek („Skarb"), Jurga („Spazmy modne"), Krumback („Samson i Dalila"), Pankracy Duif („Łańcuch"), Kampel („Nawojka"), Kusy („Zaczarowane koło"), Topolski („Lekkomyślna siostra"), Bentivoglio („Odrodzenie"), szekspirowskie m.in. Shylock („Kupiec wenecki"), Grabarz I („Hamlet"), Probierczyk („Jak wam się podoba"), Dromio z Efezu („Komedia omyłek"), Spodek („Sen nocy letniej"). Ze Lwowa wyjeżdżał niekiedy na gościnne występy, m.in. do Warszawy (czerwiec 1895 - t. ogr. Wodewil; sierpień 1905 - T. w Filharmonii; maj 1910 - T. Rozmaitości), Krakowa (maj, czerwiec 1907), Łodzi (1906, 1911), Stanisławowa (listopad 1895), Przemyśla (1896, 1912) oraz brał udział w wyjazdach t. lwow. do Kijowa (1905), Wiednia (1910) i Paryża (1913). W 1900 przez ok. pięć miesięcy (od maja do października) stał na czele zespołu aktorów t. lwow. i kierował nim (między okresem dyr. L. Hellera i T. Pawlikowskiego). W styczniu 1911 obchodził we Lwowie jubileusz trzydziestolecia pracy scen. w roli Shylocka („Kupiec wenecki"). W sez. 1914/15 występował w prowadzonym przez L. Hellera T. Polskim w Wiedniu, a po jego wyjeździe występował tam nadal; m.in. w sierpniu 1915 reżyserował „Śluby panieńskie”. W 1915 (od marca do kwietnia oraz od września do października) występował gościnnie w T. Ludowym w Krakowie, następnie w Zakopanem. Sez. 1915/16 (od listopada 1915) spędził jeszcze w t. we Lwowie; grał również w tym czasie w Krynicy u D. Baranowskiego, a następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie występował w 1916-19 w T. im. Słowackiego. Ostatni raz wystąpił 23 V 1919 w roli Szambelana („Pani chorążyna"). Po śmierci pierwszej żony, aktorki Pauliny z Gąsiorowskich pseud. Korwin, ożenił się w 1910 powtórnie, ze śpiewaczką operetkową Katarzyną Sawicką. Tabl. 20.

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.39476.1
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.77717.2
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 2: teatr.20150.4
      Polski Słownik Biograficzny t. 6 str. 396: psb.5529.1

    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 18.10.2017.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie