Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Andrzej Edward Koźmian h. Nałęcz (ID: 12.194.84)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Teść potomka uczestnika Sejmu Wielkiego
Waga koligacji PSB: 158 [wyłącz kolorowanie] [?]


bohater PSB i Wiki, kamerjunkier [cen] dwór królewski, student Uniwersytetu Warszawskiego (1821)


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie Zaloguj się, podczaszy [kij] Żytomierz
1700
   Zaloguj się
1710
   ?    ?
&    &    &    &
Zaloguj się
1710
   ? ?
   ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się, sędzia ziemski [lub] Lublin
1740-1796
   Zaloguj się
1740
   Zaloguj się
1740
   ? ?
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się, bohater PSB
1771-1856
   Zaloguj się
1770
|    |
2    3



|
Andrzej Edward Koźmian h. Nałęcz, bohater PSB, 1804-1864
ilustracja

Rodzice

ilustracja
  • Zaloguj się, bohater PSB
  • Urodzony dnia 31 XII 1771 - w Gałęzowie
  • zmarł dnia 7 III 1856 - Referendarz Rady Stanu , wiek: 84 lat.
  •  
  • Zaloguj się
  • Urodzona prawdopodobnie w roku 1770
  • zmarła
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    ilustracja
  • żona (ślub: w roku 1834, Dobrzechów, ): Teofila Skrzyńska h. Zaremba, ma nekrolog w Kur. Warsz. 1814-1851 , (Rodzice : Zaloguj się 1780 & Zaloguj się 1790) , dzieci:
    1. M Zaloguj się bohater PSB i Wiki , człowiek teatru , poseł na Sejm Krajowy Galicji (1867-1869) , redaktor Czasu [kra] Kraków , student Uniwersytetu Jagiellońskiego 1836-1922
    2. Ĺť Maria 1839-1905
       & Roman Stefan hr. Kokoszka-Michałowski z Michałowa h. Jasieńczyk hr. [tytuł] nadany (1855) , (linia: Antoni Michałowski dw.16707) 1839-1906 dzieci:
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. Ĺť Zaloguj się 1800
    2. **Andrzej Edward **

    Inne małżeństwa i dzieci ojca: Kajetan Jan Antoni Koźmian h. Nałęcz, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Wincenty Jan Koźmian h. Nałęcz 1770-1851
      ■  & Izabela Kicińska ma nekrolog w Kur. Warsz. 1785-1843 dzieci: | M Zaloguj się 1804-1871| M Henryk Koźmian h. Nałęcz 1808-1863| Ĺť Zaloguj się 1810| Ĺť Zaloguj się 1810| M Zaloguj się 1811-1880 |
    2. Ĺť Zaloguj się 1770
      ■  & Zaloguj się podstoli [pdl] Mielnik (1790) , cześnik [pdl] Mielnik (1782) 1750 dzieci: | M Zaloguj się 1780| Ĺť Zaloguj się 1780| M Konstanty Bobrownicki z Bobrownik h. Doliwa 1790| Ĺť Zaloguj się 1790| Ĺť Zaloguj się 1800-1899 |
    3. M Zaloguj się bohater PSB i Wiki , członek Sejmu 1830-31 , kasztelan [cen] Królestwo Polskie (1825) , kawaler [z_order] order świętego Stanisława , ma nekrolog w Kur. Warsz. 1771-1856
      □  & Zaloguj się 1779-1874
      ■  & Zaloguj się 1770 dzieci: | Ĺť Zaloguj się 1800| M Andrzej Edward Koźmian h. Nałęcz 1804-1864 |
    4. M Zaloguj się bohater PSB , biskup [bku] Kujawy (1822) , bohater Wiki , członek Sejmu 1830-31 , kanonik [lub] Lublin , ma nekrolog w Kur. Warsz. , senator Królestwo Kongresowe (1823) , sufragan [lub] Lublin (1820) 1772-1831
    5. M Jan Tomasz Adam Koźmian h. Nałęcz 1780-1818
      ■  & Wiktoria Krystyna Mikulicz h. Gozdawa 1789-1853 dzieci: | M Zaloguj się 1811-1885| M Jan Koźmian h. Nałęcz 1814-1877| M Zaloguj się 1816-1863| Ĺť Zofia Koźmian h. Nałęcz 1818-1907 |
    6. Ĺť Zaloguj się 1770
      ■  & Zaloguj się bohater PSB i Wiki , członek Sejmu 1830-31 , kasztelan [cen] Królestwo Polskie (1825) , kawaler [z_order] order świętego Stanisława , ma nekrolog w Kur. Warsz. 1771-1856 dzieci: | Ĺť Zaloguj się 1800| M Andrzej Edward Koźmian h. Nałęcz 1804-1864 |
    7. Ĺť Zaloguj się 1779-1874 □  & Zaloguj się bohater PSB i Wiki , członek Sejmu 1830-31 , kasztelan [cen] Królestwo Polskie (1825) , kawaler [z_order] order świętego Stanisława , ma nekrolog w Kur. Warsz. 1771-1856

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. KOŹMIAN Kajetan (1771-1856) poeta, krytyk, publicysta
    2. KOŹMIAN Stanisław (1836-1922) publicysta, polityk, reżyser
    3. MICHAŁOWSKI Józef Jakub (1870-1956) prawnik, historyk, dyrektor Stacji Naukowej PAU w Rzymie
    4. KOŹMIAN Józef Szczepan (1773-1831) biskup kujawsko-kaliski
    5. STRZAŁECKI Janusz (1902-1983), malarz, profesor ASP w Warszawie
    6. MAŃKOWSKI Napoleon Ksawery (1836-1888) inżynier, powstaniec 1863, poseł
    7. POTWOROWSKI Tadeusz Piotr (1898-1962) malarz, pedagog, scenograf
    8. GONIEWSKA Zofia (1818-1907) działaczka społeczna, powstaniec 1863
    9. KOŹMIAN Stanisław Egbert (1811-1885) publicysta, właściciel ziemski, poeta
    10. KOŹMIAN Jan (1814-1877) ksiądz, redaktor, publicysta
    11. KOWERSKA Zofia (1845-1929) powieściopisarka
    12. MAŃKOWSKI Henryk (1872-1924) numizmatyk, kolekcjoner
    13. MICHAŁOWSKI Piotr (1800-1855) malarz, rolnik
    14. MAŃKOWSKI Teodor (1816-1855) ziemianin, założyciel domów handlowych
    15. MAŃKOWSKA Bogusława (1814-1901) pisarka
    16. SKRZYŃSKI Henryk h. Zaremba (1822-1903) ksiądz, działacz społeczny, filantrop
    17. SKRZYŃSKI Ludwik h. Zaremba (1816-1881) polityk galicyjski, poseł na Sejm Krajowy i do Rady Państwa, publicysta, działacz gospodarczy
    18. STRZAŁECKI Zygmunt (1873-1946), malarz, konserwator
    19. SKRZYŃSKI Władysław Bolesław Ignacy (1873-1937) dyplomata, polityk, ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej
    20. CHŁAPOWSKI Stanisław (1822-1902) poseł, działacz społeczny

    Podstawa źródłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.60467.2
      Adam Boniecki, Herbarz polski - 12.194.84 - t. XII s. 118: Koźmianowie h. Nałęcz
      Adam Boniecki, Herbarz polski - 12.194.89 - t. XII s. 118: Koźmianowie h. Nałęcz
      Baza Jerzego ks. Czartoryskiego - cz.I007187
      Polski Słownik Biograficzny t. 15 str. 50: psb.13407.1
      Polski Słownik Biograficzny t. 15 str. 56: psb.13411.8
      Polski Słownik Biograficzny t. 15 str. 61: psb.13412.2
      Polski Słownik Biograficzny t. 20 str. 654: psb.17875.4
      Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny (str. 103): Koźmian Edward Andrzej [Kazimierz], Wydział Prawa i Administracji, sekcja Admin., wpis 1821
      Syn Kajetana, poety, krytyka literackiego i publicysty, radcy stanu, senatora, kasztelana Królestwa Kongresowego (1829), i Anny z Mossakowskich. Urodzony w Piotrowicach, w woj. lubelskim. Odebrał gruntowne wykształcenie domowe pod kierunkiem guwernera, emigranta francuskiego. Później uczył się w Liceum Warszawskim, gdzie zaprzyjaźnił się z Albertem Wojciechem Potockim. Pobierał dodatkowo lekcje prywatne, m. in. literatury francuskiej u Mikołaja Chopina. Z tego okresu datuje się jego długoletnia przyjaźń z Fryderykiem. Jesienią 1824 uzyskał dyplom mgra admin. Po studiach powrócił na krótko do Piotrowic dla przeprowadzenia reorganizacji majątku. W 1825 odbył podróż po Niemczech, z której wrażenia opisał w artykule wydrukowanym w 1828 w „Rozmaitościach Warszawskich”, Dwa dni w Szwajcarii Saskiej w r. 1825. W 1829 mianowany carskim kamerjunkrem. Jesienią tego roku wyjechał do Francji i Anglii. Jako wolny słuchacz przysłuchiwał się wykładom w Sorbonie, śledząc jednocześnie pilnie życie polityczne i kulturalne we Francji. Zawarł wówczas przyjaźń z Aleksandrem Walewskim. Powrócił do kraju w maju 1830; przejeżdżając w drodze powrotnej przez Weimar złożył wizytę Goethemu, a po latach opisał to w artykule Wizyta Polaka u Goethego w 1830, wydrukowanym w „Przyjacielu Ludu” (1838) i przetłumaczonym na język niemiecki w 1885. Przebieg powstania śledził z dezaprobatą, później sam uwierzył w zwycięstwo. 2 XII 1830 z polecenia Chłopickiego odkomenderowany do oddziałów wojskowych na Lubelszczyźnie. Po powrocie redagował w biurze MSZ instrukcję Rządu Narodowego dla agentów zagranicznych, wysoko ceniony ze względu na doskonałą znajomość społeczeństw zachodnich. Walczył pod Grochowem i Iganiami. Jeszcze przed upadkiem insurekcji w maju 1831 opublikował propagandową broszurę Coup d'oeil sur la question polonaise, wyjaśniającą międzynarodowe znaczenie powstania listopadowego. Był stałym współpracownikiem (podpisywał artykuły A.E.K.) konserwatywnego pisma „Polak Sumienny”. Za radą ojca nie emigrował i wrócił do rodzinnego majątku. Poza prowadzeniem gospodarstwa, założeniem Szkoły Elementarnej i pracą literacką zajmował się kolekcjonerstwem. Z wielkim nakładem energii zbierał starodruki, rękopisy, polonica zagraniczne oraz pamiątki dotyczące historii i literatury narodowej. Korespondował w tym celu z Lelewelem i znanym bibliofilem Konstantym Świdzińskim. Ogółem zgromadził ponad 3300 dzieł i rękopisów (w tym 129 rękopisów XV- i XVI-wiecznych oraz papiery po Adamie Naruszewiczu). Opis księgozbioru i jego dzieje wraz z wyjątkami z rękopisów zawarł w wydawanych w 1842-1845 Wyciągach piotrowickich (Wrocław). W maju 1852 za sumę 25 000 rubli odstąpił bibliotekę hrabiemu A. Branickiemu z Suchej. Spis rękopisów i autografów zbioru piotrowickiego, sporządzony przez Koźmiana przed zawarciem transakcji, znajduje się w AGAD. W czerwcu 1859 ogłosił artykuł w krakowskim „Czasie” o stanie polskich bibliotek publicznych i prywatnych w kraju i za granicą. W sporze o los zbiorów po K. Świdzińskim domagał się ich udostępnienia publicznego i był przeciwnikiem przeniesienia ich przez A. Wielopolskiego do Chrobrza. Dwór piotrowicki był w latach czterdziestych ośrodkiem życia towarzyskiego i promieniował na całą okolicę. Uczestnicząc w zjazdach szlachty w Klemensowie, opowiadał się Koźmian za oczynszowaniem chłopów z prawem do wykupu. Pogląd ten zawarł w nie dokończonej rozprawie O stanie włościańskim w Polsce od najdawniejszych czasów, której fragment, O kmiotku polskim, opublikowało w 1843 „Atheneum”. Sam dał przykład czynszując chłopów w swoich dobrach. Swoje poglądy w tej kwestii podtrzymał w 1852, publikując rozprawę Rzut oka na stan dawniejszy pańszczyźnianego i obecnie bez-pańszczyźnianego gospodarstwa krajowego w Galicji austriackiej, zamieszczoną w „Rocznikach Gospodarstwa Krajowego”, pisma, którego był współzałożycielem i współpracownikiem. Z Galicją zetknął się bezpośrednio dzięki małżeństwu z Teofilą Skrzyńską, która wniosła mu w posagu wieś Dobrzechów w obw. jasielskim. W 1840 Dobrzechów splądrowali okoliczni chłopi, a Koźmian po powrocie ze swoich dóbr lubelskich został aresztowany na skutek informacji władz austriackich o jego uczestnictwie w spisku 1846-1848, a później oddany pod dozór policji. Po roku 1848 zacieśnił stosunki z konserwatystami krakowskimi – Fr. Wężykiem, P. Popielem, A. Potockim i W. Wie-logłowskim. W 1853 był w Paryżu z synem Stanisławem i tam poznał Mickiewicza. Po powrocie przeniósł się w 1856 do Dobrze-chowa. Ponownie wyjechał do Paryża w 1858 i utrzymywał tam bliskie stosunki z Zofią Kisielew, żoną rosyjskiego ambasadora w Paryżu, córką Szczęsnego Potockiego, i z A. Walewskim. Jako bywalec salonów paryskich zbierał informacje polityczne na użytek Hotelu Lambert. Opiekował się Krasińskim w czasie jego śmiertelnej choroby i upamiętnił to w artykule Ostatnie chwile Zygmunta Krasińskiego („Czas” 1859). Od 1859 członek Tow. Hist.-Lit. w Paryżu. W październiku 1860 przebywał wraz z Zofią Kisielew w Rzymie, gdzie uzyskał audiencję u papieża Piusa IX. Jako zwolennik świeckiej władzy papieża, popierał W. Zamojskiego i W. Kalinkę w ich sporze z Klaczką. Od lipca 1860 członek Biura Politycznego Hotelu Lambert, gdzie kierował komisją korespondencyjną i ściągał pieniądze od ziemiań-stwa krajowego na potrzeby obozu ks. Adama. Początkowo informator Wielopolskiego o sytuacji w Paryżu, ale po 8 IV 1861 przeszedł na stronę jego politycznych przeciwników. W 1861-1864 był łącznikiem między Aleksandrem Wielopolskim, Hotelem Lambert i Dyrekcją „Białych”. Dzięki przyjaźni z Walewskim miał ułatwioną sytuację w kontaktach z prasą francuską i przez pewien czas prowadził dział korespondencji zagranicznej w urzędowym „Le Moniteur”. Do powstania styczniowego ustosunkowany był krytycznie, zdając sobie sprawę z nierealności rachub na pomoc francuską. Jednakże w marcu 1863 pod wpływem Walewskiego o zmianie nastawienia Napoleona III zalecał w korespondencji do „Czasu” podtrzymanie powstania. Był od 1858 członkiem Tow. Rolniczego. Na początku 1864 wycofał się ostatecznie z prac politycznych Hotelu Lambert i we wrześniu tego roku powrócił do Dobrzechowa, gdzie zmarł, pozostawiając syna Stanisława, później znanego publicystę, redaktora „Czasu”, który przeszedł do historii jako dyrektor teatru krakowskiego, i córkę Marię, która odziedziczyła majątek. Koźmian był stałym współpracownikiem „Polaka Sumiennego”, „Przyjaciela Ludu”, Atheneum”, „Bibl. Warszawskiej”, „Dziennika Warszawskiego”, „Roczników Gospodarstwa Krajowego”, „Kroniki Warszawskiej” i „Przeglądu Poznańskiego”. Z „Czasem” współpracował od 1851, stając się w 1857 stałym korespondentem pisma, a od 1858 jego korespondentem paryskim (kryptonim E.). Od 1861 pisał także cotygodniowe korespondencje dla lwowskiego „Głosu”. Puścizna literacka Koźmiana obejmuje liczne publikacje wspomnieniowe i historyczne, tłumaczenia z Makbetem na czele (Poznań 1857), dramaty własne, a także dwa tomy wspomnień, poświęcone Zofii Kisielew, wydane w 1867 przez syna Stanisława. Wśród jego prac literackich wyróżniają się wydane w 1858 przez L. Merzbacha dramat Rok 1846, wspomnienia i biografia o Ludwiku Osińskim (Poznań 1857), Kalikście z Rzewuskich księżnie Teano (Warszawa 1843), Dom starego wieszcza wielkopolskiego (Poznań 1858), poświęcony gen. F. Morawskiemu, i Rys życia ks. Michała Radziwiłła. Wydał również poemat Stefan Czarniecki swojego ojca Kajetana i jego Pamiętniki (Poznań 1858). Pozostawił bogatą puściznę epistolograficzną: korespondencję Z gen. F. Morawskim, Albertem Potockim, Stanisławem Egbertem Koźmianem i innymi członkami rodziny oraz wieloma wybitnymi postaciami współczesnymi. Poza wspomnieniami pozostawił także dwa tomy dzienników z lat 1822-1823, stanowiące kopiariusz prowadzonej wówczas korespondencji z nieustalonym adresatem w języku francuskim (należy przypuszczać, że był nim Albert Wojciech Potocki). Część korespondencji, obejmującą lata 1829-1864, w szerokim wyborze wydały jego dzieci (Listy, t. I-IV, Lwów 1894-1896).
      sw.109262 Informacja p. Mirosława Paliszewskiego ze Wschowy (z 26.10.2009)

    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 21.09.2018.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie