Sejm-Wielki.pl [start] M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Zaloguj się kontakt
   Imię Nazwisko: 

M Feliks Filip Benda (ID: psb.18662.7)

Koligacja (szukanie pokrewieństwa) z: najkrótsza linia przodkowie
n.p. Mieszko I, Czesław Miłosz, Maria Skłodowska-Curie, Karol Wojtyła, Bronisław Komorowski, Marek Minakowski
Dalszy związek rodzinny z potomkami Sejmu Wielkiego (poza Genealogią potomków Sejmu Wlk.)
Uwaga! Tej osoby nie ma w Genealogii potomków Sejmu Wielkiego.
Dzięki uprzejmości autora zaglądasz teraz do Wielkiej Genealogii Minakowskiego (Wielcy.pl),
która jest od niej pięciokrotnie większa (pół miliona osób),
ale korzystanie z niej kosztuje 49 zł rocznie.
Zaloguj się
Autor za swoją pracę nie bierze ani grosza z budżetu państwa. Pomóż mu!

Waga koligacji PSB: 140 [pokoloruj] [?]


bohater PSB, człowiek teatru


Przodkowie: drzewo "16"drzewo "32"drzewo "64"

pradziadkowie ?    ?    ?    ?
&    &    &    &
?    ?    ?    ?
|    |    |    |
8 | 9    10 | 11    12 | 13    14 | 15
|    |    |    |
dziadkowie Zaloguj się
1740
   Zaloguj się
1750
   Zaloguj się
1770
   Zaloguj się
1780
|    |    |    |
4    5    6    7



 


|    |
rodzice Zaloguj się, ma nekrolog w Kur. Warsz.
1772-1835
   Józefa Müzel
1803-1887
|    |
2    3



|
Feliks Filip Benda, bohater PSB, 1833-1875
herb

Rodzice

herb
  • Zaloguj się, ma nekrolog w Kur. Warsz.
  • Urodzony około 1772
  • zmarł dnia 28 XI 1835 , wiek: z grubsza* 63 lat.
  •  
  • Józefa Müzel
  • Urodzona około 1803
  • zmarła dnia 2 X 1887 , wiek: z grubsza* 84 lat.
  •  

    śluby i dzieci, wnuki, i do prawnuków

    herb
  • żona (ślub: dnia 29 III 1859, Kraków, ): Zaloguj się, człowiek teatru 1836-1906 , (Rodzice : Zaloguj się, ma nekrolog w Kur. Warsz. 1796-1851 & Zaloguj się 1797-1851)
  • Rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    1. M Zaloguj się człowiek teatru 1830-1899
      □  & Zaloguj się 1840
    2. **Feliks Filip **
    3. M Zaloguj się człowiek teatru 1872-1875
      ■  & Zaloguj się 1880 dzieci: | Ż Zaloguj się 1880 |
      □  & Zaloguj się człowiek teatru 1838-1883

    Inne małżeństwa i dzieci ojca: Szymon Benda, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Inne małżeństwa i dzieci matki: Józefa Müzel, rodzeństwo, bratankowie lub siostrzeńcy/bratanice lub siostrzenice

    Stryjowie lub wujowie oraz ciotki, i kuzynki

    1. M Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1772-1835
      ■  & Zaloguj się 1783-1823 dzieci: | Ż Zaloguj się 1793 |
      ■  & Józefa Müzel 1803-1887 dzieci: | M Zaloguj się 1830-1899| M Feliks Filip Benda 1833-1875| M Zaloguj się 1872-1875 |
    2. Ż Józefa Müzel 1803-1887
      ■  & Zaloguj się ma nekrolog w Kur. Warsz. 1772-1835 dzieci: | M Zaloguj się 1830-1899| M Feliks Filip Benda 1833-1875| M Zaloguj się 1872-1875 |
      ■  & Michał Opid 1806 dzieci: | Ż Helena «Modrzejewska» Müzel 1840-1909| Ż Zaloguj się 1842-1911 |

    Najbliżsi sławni ludzie (wg kryterium PSB)

    W stopniach ° wyrażona liczba ogniw w łańcuchu, w którym każda następna osoba jest dzieckiem, rodzicem lub małżonkiem poprzedniej;
    wersja pełna (przy opłaconym abonamenice) pokazuje wykres powiązania; w wersji darmowej kliknięcie prowadzi do strony o danej osobie.

    1. MODRZEJEWSKA Helena Jadwiga (1840-1909) aktorka
    2. ŁADNOWSKA Henryka Gabriela (1857-1920) aktorka
    3. MAJERANOWSKI Władysław Konstanty (ok. 1817- po 1874) malarz
    4. MAJERANOWSKI Konstanty (ok. 1787-1851) dziennikarz, powieściopisarz, tłumacz
    5. ŁADNOWSKI Bolesław (1841-1911) aktor, reżyser
    6. MODRZEJEWSKI Rudolf (1861-1940) inżynier, budowniczy mostów w USA
    7. CHŁAPOWSKI Karol Bodzenta (1840-1914) publicysta
    8. MAJERANOWSKA Honorata Anna (ok. 1828-1901) śpiewaczka, aktorka, pedagog
    9. DOBIŃSKI Włodzimierz (1838-1914) lekarz
    10. ŁADNOWSKI Aleksander (1815-1891) aktor, reżyser, dyrektor scen prowincjonalnych, autor utworów dramatycznych
    11. RAKIEWICZOWA Aleksandra (1838-1898) aktorka
    12. CHŁAPOWSKI Józef (1852-1915) działacz społeczny
    13. CHŁAPOWSKI Franciszek (1845-1923) profesor medycyny
    14. RAPACKI Wincenty (1865-1943) aktor, śpiewak, literat
    15. MORAWSKA Maria (1830-1889) założycielka urszulanek w Polsce
    16. CHŁAPOWSKI Kazimierz (1832-1916) działacz społeczny
    17. ŁUBIEŃSKA Tekla Teresa (1767-1810) dramatopisarka, poetka
    18. ROGALIŃSKI Stanisław (ok. 1730-1785) konfederat barski, kasztelan lędzki, rogoziński, międzyrzecki
    19. ŁUBIEŃSKI Feliks Franciszek (1758-1848) minister sprawiedliwości Księstwa Warszawskiego
    20. RAKIEWICZ Wincenty Karol (1834-1899) architekt

    Podstawa źrodłowa

    • „Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965”, t. I, PWN Warszawa 1973:

      BENDA Feliks Filip (23 V 1833 Kraków - 26 IV 1875 Kraków), aktor, reżyser, dyr. teatru
      Był synem kupca krak. Szymona B. i Józefy z Miselów, bratem => Józefa B. i => Szymona B., bratem przyrodnim => Heleny Modrzejewskiej i => Józefy Tomaszewiczowej, mężem => Weroniki B., przybranym ojcem => Henryki Ładnowskiej. Po ukończeniu szkoły średniej w Krakowie zaangażowany został we wrześniu 1852 do t. krakowskiego; debiutował 16 I1853 w dramacie „Czaszka mordercy”. Pozostał w zespole t. krak. prawie bez przerwy do końca życia. Wyjeżdżał z nim na występy do miast Galicji, zaboru pruskiego i ros., m.in. do Poznania, Kalisza, Lublina, a także do Wiednia (1856). 29 III 1859 poślubił aktorkę Weronikę Zagórską. W maju 1863 występował gościnnie we Lwowie, grał tam też w 1864 z zespołem t. krakowskiego. Od jesieni 1864 należał do zespołu G. Zimajera w Czerniowcach, a od stycznia do lipca 1865 wraz z bratem Józefem B. kierował częścią zespołu czerniowieckiego w czasie objazdu Galicji Wschodniej; zespół występował w Tarnopolu (styczeń-luty), Złoczowie, Brzeżanach (od 1 VI), Przemyślu (od 1 VII). Na jesieni 1865 B. powrócił do Krakowa i został zaangażowany przez A. Skorupkę do nowego zespołu t. krak.; z zespołem tym występował też w sez. letnim 1866-72, m.in. w Poznaniu, Krynicy, Tarnowie i Kielcach. W 1867 z inicjatywy S. Koźmiana wyjechał do Wiednia i Paryża „dla zwiedzenia najcelniejszych teatrów”. W 1869-71 (po ustąpieniu S. Koźmiana z kierownictwa artyst.) pełnił w t. krak. funkcje reżysera. W 1871 i 1875 należał do komisji konkursów dram. organizowanych przez dyr. t. krakowskiego. Jesienią 1871 spodziewając się engagement w WTR opuścił t. krak. i od 21 X do 30 XI występował gościnnie w warsz. T. Rozmaitości, nie został jednak, mimo poparcia H. Modrzejewskiej, zaangażowany (zapewne wskutek niechętnej postawy zespołu oraz części prasy warsz.) i wrócił do Krakowa. Od 11 IX do 13 X 1872 ponownie występował gościnnie w WTR. 1611873 obchodził w t. krak. jubileusz dwudziestolecia pracy grając rolę Drabickiego („Pół miliona"). Od 20 VI do 2 VII tego roku był na występach gościnnych we Lwowie. Na wiosnę 1874 zachorował na gruźlicę, przerwał pracę na pięć miesięcy, leczył się w Gleichenberg i w Zakopanem. Wrócił na scenę na jesieni tego roku, ale stan zdrowia uniemożliwiał mu regularne występy. W początku 1875 objął ponownie funkcje reżysera. Ostatni raz wystąpił w t. krak. 17IV1875 w roli Bolesława („Niewinni").
      B. był średniego wzrostu, miał szczupłą sylwetkę, postawę „piękną i sympatyczną” (S. Koźmian), głos miły i giętki, lecz dosyć słaby i swobodnie kształtowany tylko w średniej części skali, ponadto zacinał się trochę i jąkał (nad usunięciem tej wady usilnie pracował osiągając pewne rezultaty). W pierwszym okresie jego działalności (do 1865) powierzano mu często role bohaterów i amantów sentymentalnych. Pod wpływem K. Królikowskiego ulegał wówczas kiepskiej manierze deklamacyjnej, połączonej z nadmierną ekspresją i przesadną obfitością efektów scenicznych. S. Koźmian pisał o nim: „Benda, który w komedii był prawdziwym artystą, często w tragedii był komediantem, wyglądał w niej jak ryba wyrzucona z wody”. Wyróżniał się natomiast już wtedy w rolach wiejskich chłopców, w których po latach osiągnął wielkie sukcesy, np. w roli Grabca („Balladyna"). Od 1866, po objęciu stanowiska reżysera t. krak. przez S. Koźmiana, B. zaczął czynić wyraźne postępy. Największe sukcesy osiągał najpierw w rolach salonowych oraz lekkich amantów, w ostatnich latach - w rolach rezonerów i charakterystycznych. Przyczyniały się do tego lekkość, swobodne zachowanie, wrodzone poczucie humoru, ruchy pełne dystynkcji, elegancja i umiejętność dobrania odpowiednich ruchów oraz sposobu zachowania się do wymagań stroju. Wiele skorzystał ze wskazań „szkoły krak.” nakazującej jako podstawę pracy aktora obserwację życia i branie z niego wzorów. B. nie ograniczał się do kopiowania poszczególnych indywidualności i powtarzania ich na scenie, lecz obserwował cechy rozmaitych typów i chwytał ich istotne, bardziej wewnętrzne niż zewnętrzne, cechy charakterystyczne, z których budował później swoje role urozmaicając je rysami indywidualnymi, jakie jego zdaniem najlepiej daną postać uplastyczniały. Z tym traktowaniem ról wiązała się charakteryzacja. W latach swojego pełnego rozwoju nabył umiejętność znakomitego charakteryzowania się przy użyciu bardzo skromnych, subtelnych środków. Wyrazistość tej charakteryzacji była o wiele mniejsza niż u W. Rapackiego, lecz swoboda mimiki większa. Największym sukcesem B. na tym polu była postać Falstaffa („Wesołe kumoszki z Windsoru"). Wzorem umiaru była znakomita kreacja Papkina („Zemsta"), którego wbrew tradycji zagrał dystyngowanie, lekko, pojmując go jako dworaka o dużym polorze, bywalca najlepszych towarzystw. B. miał świetne wyczucie epoki. Grając w tym samym mniej więcej czasie role trzech szalbierzy politycznych - Rabagasa („Rabagas"), Szmucera („Obce żywioły") i Kleona („Rycerze") - uwydatniał odmienne rysy tych postaci wynikające z epoki i środowiska, w których żyli. Jako Weinberg („Żyd” A. Asnyka), wbrew tradycji, tylko nieznacznie sygnalizował wymową i zachowaniem żydowskie pochodzenie bohatera. Prócz wymienionych najwybitniejsze role B. to m.in. Mazepa („Mazepa"), Pietro Negri („Beatryks Cenci"), Ślaz („Lilla Weneda"), Gustaw („Śluby panieńskie"), Valmoreau („Pojęcia pani Aubray"), Tholosan („Nasi najserdeczniejsi"), Carnioli („Dalila"), Birac („Księżna Jerzowa"), Montjoye („Montjoye"), Birbancki („Dożywocie"), Władysław („Mentor"), Giboyer („Bezczelni"), Figaro („Wesele Figara"), Horodniczy („Rewizor"), Pułaski („Konfederaci barscy"), Hastings („Begum Somru"), Igiełka („Trójka hultajska").

      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.40246.1
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.61512.5
      „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.75308.4
      Polski Słownik Biograficzny t. 1 str. 421: psb.1048.1
      Polski Słownik Biograficzny t. 18 str. 180: psb.15849.4
      Polski Słownik Biograficzny t. 21 str. 528: psb.18662.7
      Polski Słownik Biograficzny t. 5 str. 237: psb.4368.7

    ...

    Page displayed by GeneWeb 6.05 Copyright © 1998-2007 INRIA - DOC

    *) przy datach „z grubsza” lub „ca” oznacza, że szukamy informacji o dacie, a w celu zapełnienia pustego miejsca wpisujemy datę orientacyjną z dokładnością do pokolenia (+/- 50 lat)

    Baza danych na stronach www.sejm-wielki.pl to drobny wycinek Wielkiej genealogii Minakowskiego, sięgającej średniowiecza, zawierającej ponad 750.000 osób nawzajem skoligaconych, w tym znaczną część sławnych Polaków wszystkich epok; więcej na ten temat na Wielcy.pl .
    Baza jest uzupełniana codziennie
    — bardzo proszę o nadysłanie uzupełnień na adres mj@minakowski.pl . Z góry dziękuję!


    Serwisowi Sejm-Wielki.pl patronuje Stowarzyszenie Potomków Sejmu Wielkiego, działające pod patronatem Marszałka Sejmu RP.

    Znani: literaci, malarze, muzycy, aktorzy, dziennikarze, odkrywcy, historycy, wojskowi, filozofowie, ludzie Kościoła, prawnicy, politycy: przedrozbiorowi, dziewiętnastowieczni, przedwojenni, powojenni, współcześni, parlamentarzyści II i III RP oraz PRL, uczeni (członkowie akademii nauk): nauk społecznych, nauk biologicznych, nauk ścisłych, nauk technicznych, nauk rolniczo-leśnych, nauk medycznych, nauk o ziemi

    Cytuj: Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 20.09.2017.
    © 2002-2017 Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne — Regulamin, polityka prywatności i cookie